Najbardziej pierwotny jest instynkt przetrwania. W naszych wysoko rozwiniętych strukturach społecznych ten instynkt przetrwania przeszedł ewolucyjne zmiany. Wielu z nas nie brakuje już jedzenia, wody, ani schronienia; nie spotykamy się też regularnie z fizycznym niebezpieczeństwem zagrażającym życiu: polowania lub dzikie zwierzęta. Przystosowaliśmy się do obrony jednostki raczej na poziomie psychologicznym niż fizjologicznym. Obecnie doświadczamy potrzeby obrony naszych wyobrażeń o sobie, a nie naszych ciał. Głównie zmagamy się z naszymi wewnętrznymi lękami, niepewnością i destrukcyjnymi wzorcami zachowań, a nie z siłami zewnętrznymi.

kontakt: [email protected]