The Film Pit

Υπάρχουν τα obscure κομμάτια και μετά υπάρχει το Meet the Hollowheads, ένας συνδυασμός πραγμάτων που δεν θα έπρεπε να έχει γίνει, αλλά έγινε οπότε γιατί να μην το δούμε.

Το Ρετιρέ στο μέλλον, ο Ανδροκλής και τα Λιονταράκια του ΙΝ ΕΝ ΟΛΤΕΡΝΕΤ ΓΙΟΥΝΙΒΕΡΣ και άλλα τέτοια γουστόζικα σε μια ταινία που είπε Ill be heavy on the set design, but light on the everything else.

Οπτικά λειτουργεί άψογα, είναι ένα χορσταστικό πιάτο δε λέμε, αλλά με λίγη πρωτεινή, αλλά καμιά φορά καλό είναι να τρώει κανείς και λίγη σαβουρίτσα.

Στο μέλλον, ο καπιταλισμός θα μας έχει υποτακτικούς στα αφεντικά που θα θένε να μας πασπατεύουν τις σύντροφοι, μέχρι εμείς να τους σκοτώσουμε και να τους κλείσουμε στο υπόγειο μαζί με τον πορνόγερο παππού μας AND WE'RE KIND OF HERE FOR THAT.

O Ρίτσαρντ Λινκλέητερ το κρατάει cheap and cheerful που λένε και σε κάποια χωριά, σε αυτό το Austin-till-you-drop indie classic που αποθεώνει το δεν-χρειάζεται-να-έχει-νόημα-αν-δεν-θες σκεπτικό πολλών ταινιών του είδους.

Για πολλούς και πολλές εκνευριστικά άσκοπο, για άλλους και άλλες καταπληκτικά ασαφές, το Σλάκερ είναι ΞΕΚΑΘΑΡΑ παιδί των 90ς και δεν πολυ-καίγεται για το αν τελικά το γοστέρνονε ή όχι.

Απόλυτα Film-Pit-ική ταινία, ίσως και να αργήσαμε να τήνε πιάσομε, όμως κάποια στιγμή θα συνέβαινε κι αυτό. Φορέστε κάτι αλαφρύ, στο Ώστιν κάμει ζέστη και πάμε να αμπελοφιλοσοφήσομε.

Φομπερά πράματα κύριαι και κύριοι, μια ώρα με το ζόρι η ταινία αυτήν την εβδομάδα, επειδής όλα τα καλά γίσονται γρήγορα.

Όχι νεαρός πολιτικάντης, αποφασίζει να στήσει ανάσταση διαβολο-μαγο-βομβιστή με τα παθιασμένα φιλιά του επειδής νομοσχέδια.

Στην πορεία τα πράματα παίρνουν περίεργη τροπή επειδής δεν του ξεριζώνει την γλώσσα του διαβολο-μαγο-βομβιστή και εν τέλει τόνε πάνε στον ψυχίατρο γιατί έτσι λύνονται αυτά στην Αγγλία. Δεν είναι τίποτα μαλάκηδες να στήνουν μάχες με ξόρκια και σπαθεά.

Ένα δημιούργημα σφηνάκι, μια ταινία που δεν βιάζεται παρά την μόλις μια ώρα (παρά κάτι) διάρκειάς της και μιλάει πολύ με τα βλέμματα και τους χαμηλόφωνοι, ως οφείλει κάθε ερωτικό δράμα.

Βραβεύτηκε με το βραβείο καλύτερου καραφλοδάνειου στα Hair Awards 1976.

Η Χάμερ πάει Σό, η Σο πάει Χάμερ; Και αν η Χάμερ πάει Σο, η Σο δέχεται την Χάμερ, ή μήπως η Σο θέλει Χάμερ, αλλά δεν ξέρει πως να το πει στην Χάμερ; Η Σο.

Και άλλα τέτοια ερωτήματα με την σημερινή ταινία, ένα ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑΤΙΚΟ cinematic oddity με τα όλα του, που παντρεύει με τόλμη (και οικονομική απόγνωση) δύο κόσμους που υπό άλλες συνθήκες δεν θα θέλανε ούτε τα χνώτα του αλλουνού τα χνώτα να μυρίσονε τα χνώτα. Του αλλουνού.

Αυτά όμως κάμει ο Δράκουλας, αυτή η φερετρική κοζμολίνγκουα του τρομοπαραμυθιού, Ενώνει τους λαοί. Κι εμείς ενωνόμαστε με εσάς. Με κλωτσές και τσεκούρια απο αλουμινόχαρτο ΓΙΑΤΙ ΜΠΟΡΑΜΕ.

Η ανθολογία βρετανικού τρόμου (ο θεός να τόνε κάμει) συναντά το Ρετιρέ και μπορεί όντως αυτός ο συνδυασμός να ακούγεται κάπως δύσκολος στο στομάχι, αλλά με έναν μαγικό τρόπο καταλήγουμε με ένα πιάτο ισορροπημένο, που αφήνει μια όμορφη επίγευση στον κινηματογραφικό μας ουρανίσκο.

Ολ σταρ πλέγιερς στα σβησίματα της καριέρας τους, βιντεοκλιπικά μουσικά δρώμενα ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΝΕΟΙ, με την ματιά ενός Μεγακλή Βιντιάδη και τρεις ιστορίες που αναδεικνύουν σημαντικά ζητήματα της καθημερινότητας όπως

- Βοηθάμε τους γέροι ή θα μας βγουν βαμπίρ;

Αυτά και άλλα πολλά στο Μόνστερ Κλαμπ που πιάνομε στα χέρια μας.

Ο Αχιλλέας. Ο ΑΧΙΛΛΕΑΣ φίλες και φίλοι. Αφού μας έκανε διαστημαθρώποι με την Βίζιτα της προηγούμενης ποδκαστικής σουρταφέρας τώρα μας έφερε ΑΥΤΟ.

Ο Μπράντ Ντούριφ ιζ ντούην Μπράντ Ντούριφ θίνκς αλλά τώραμε έξτρα κηπουροψαλίδες απο τα Τζάμπο σε ένα νεο-φουτουριστικό κουραδόπηγμα που αποφασίζει απο πολύ νωρίς να συνδυάσει στοιχεία του Τερμινέητορ, του Έηλιεν, του Έληιένς, του Δε Κόπανοι και του Μάντεψε Τι Κάνω Τα Βράδια. Και αποτυγχάνει ον έβρι κάουντ.

Αυτό εν τέλει είναι που το κάνει και συγκλονιστικό. Διότι πολλοί εζήλεψαν το so-bad-it's-good λίγοι όμως, ΕΛΑΧΙΣΤΟΙ το έκαναν μια απόλυτη κινηματογραφική πραγματικότητα. O Στήβεν Νόριγκτον λίγα χρόνια πριν πιάσει το καριερικό του Έβερεστ με το Μπλέηντ, φιάχνει εδώ ένα λοφάκι απο περιτυλίγματα σάντουιτς.

Συμπαθής αστρόγερος συναντιέται με τον Ιησού από την διαστημοναζαρέτ γιατί κάποιος διαστημοσατανάς θέλει τα παιδιά να έχουν μαλλιά και μετά βγαίνει στον αιφνιδιασμό ο Γιαννόπουλος, πάντα Γιαννόπουλος σηκώνεται να καρφώσει ΚΑΙ ΕΚΡΗΞΗ ΦΙΛΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΑΔΙΑΝΟΗΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ.

Και κάπως έτσι ξεκινάει η έβδομη ή δέκατη έβδομη σεζόν του φιλμπι ίσως και η τελευταία, που ξέρετε, ο σατανόγιατρος μας έχει βάλει στο μάτι επειδής δεν μας αρέσονε τα γεράκια τσέπης.

Ίσως και τίποτα απο τα παραπάνω ποιος ξέρει.

Α ρε μάηκολ τζεη παραντάην ΤΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΜΑΣ ΕΠΑΙΞΕΣ.

Χριστουγεννιάτικο φτωχοσλάσερ με σκηνοθέτη τον μίστερ Λαστ χάους ον δε Λεφτ; ΠΡΟΦΑΝΩΣ και μας κάμει για τελευταίο πόδκαστ του 2022.

Γκοπέλες σε αμερικανικό ντορμ με ένοχο ΠΑΡΛΕΘΟ αρχίζουν και παίρνουν πρέφα ότι το εν λόγω ΠΑΡΛΕΘΟ έχει έρθει για να τα πει και δεν εννοούμε τα κάλαντα.

Αρκετά υποτιμημένη πιονέρικη δημιουργία του είδους, πέρασε στο ψιλοντούκου και εμείς σας τηνε σερβίρουμε μαζί με ΑΛΑΦΡΑ κουβέντα δια το τέλος της κρονιάς. Καλά να σας μπει το 2023 φίλαι και φίλοι.

See you on the other side.

Μπερδεμένος αριθμοφετιχιστής ιερεύς τα μπλέκει με μέτσολ δισκοπώλη και τον Κώστα Μυλωνά της Μαδρίτης για να ξεμπερδεύονε μια και καλή με τον αντίχριστο.

Στον δρόμο τους, θα συναντήσουν γυμνές τσούνες, παρθένες και όχι-παρθένες, θανατηφόρα σκαλιά, κατσίκες, γίδια, μπράβους, φουσκωτούς και τηλεοπτικούς παραγωγούς καθώς και μια μάνα που δεν σηκώνει μαλακίες.

Κοινώς, ένα χριστουγεννιάτικο κινηματογραφικό κάλαντο να το πιείς στο ποτήρι, καθώς κυνηγάς μικρούς καλαντιστές ώστε να τους πάρεις τις εισπράξεις.

ΜΕΡΙ ΚΡΙΣΜΑΣ ΣΕΡΦΕΡΣ ΟΒ ΓΟΥΑΙΚΙΚΙ

Μικρό ταξίδι μέχρι τα απέναντι, μεγάλο ταξίδι στο παρελθόν, πάλι στα απέναντι, διατί έφτακεν η ώρα να τα πούμε τούρκικα και άραγες υπάρχει καλύτερη αφετηρία απο το ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΣΤΑΡ ΓΟΥΟΡΖ

Μια παραγωγή χτυπημένη απο θύελλες και κακοκαιρίες, δύο πρωταγωνιστές που φοράνε κράνη μηχανής και παίζουν πειστικότατο ταβερνόξυλο με κόντρα σφαλιάρα και κλωτσά απο τσάμικο και δεκάδες τύποι ντυμένοι λούτρινοι εφιάλτες, διότι κάτι ο άθρωπος και κάτι η ειρήνη και κάτι ο Αλλάχ και κάτιο ο Χριστός και κάτι ένα μεγάλο σπαθί απο αφρολέη τυλιγμένο με σάνιτας φόηλ.

Όλα αυτά με κοφτό, τσαμπουκαλίδικο μοντέηζ, μουσικές απο αλλού οι οποίες πάνε κουφέτο και ένα σκασμό ακόμα πράματα που πρέπει να τα δείτε για να τα πιστέψετε.

Τσόρτς Λούκας φάε την σκόνη των Τούρκων.