In Onderweg is studentenpastor Riekje van Osnabrugge te gast. In Amsterdam spreekt ze veel met jongvolwassenen over geloof, rouwverwerking en keuzestress. Dat doet ze al 27 jaar. ‘Het is zo leuk om met studenten te werken, ze houden me jong,’ vertelt ze aan Elsbeth Gruteke. Riekje is allergisch voor dogma’s en ze is verknocht aan fietsen door de bergen. 

Riekje groeit op in Leiderdorp en maakt de Gereformeerde zuil nog volop mee. ‘Niet benauwend, wel echt verzuild,’ zegt ze daarover. Ze studeert Theologie aan de VU in de roerige jaren zeventig. Ze maakt de nodige protesten mee en is met enige regelmaat in een kraakpand te vinden. Riekje heeft grote moeite met de dogmatische manier van denken die ze in de kerk tegenkomt. Zij kan niet uit de voeten met; ‘Dit spreken we af, en anders hoor je er niet meer bij.’ Ze zoekt haar eigen weg. ‘Ik realiseerde mij toen al dat het niet belangrijk is om antwoorden te hebben.’ Na haar studie wordt ze docent Godsdienst. Maar uiteindelijk is ze helemaal op haar plek wanneer ze als studentenpastor aan de slag gaat. 

Riekje werkt vooral met seculier studenten die zoekend zijn. Ze ziet dat de studenten van nu weer activistisch worden, dat voelt voor haar vertrouwd. Elsbeth Gruteke is een uur lang met Riekje van Osnabrugge in gesprek over haar werk en haar leven.