ATHENS VOICE Podcast

Στο 5ο επεισόδιο της 2ης σεζόν τού Deep Thought Paperback+ μιλάμε για τις δυστοπίες της εικοτολογικής λογοτεχνίας, με άξονες το τελευταίο μυθιστόρημα του Ίαν ΜακΓιούαν, «Τι μπορούμε να γνωρίζουμε» (μετάφραση Κατερίνα Σχινά, Εκδόσεις Πατάκη) και τον «Σταθμό Έντεκα» της Emily St. John Mandel, αλλά και στα άλλα δυστοπικά βιβλία της (μετάφραση Βάσια Τζανακάρη, Εκδόσεις Ίκαρος). Φυσικά, συνεχίζουμε την αναφορά μας στα 100 Καλύτερα Μυθιστορήματα Όλων των Εποχών! Καλή σας ακρόαση! ΥΓ. Στείλτε μας μέιλ με τα σχόλιά σας, προτάσεις βιβλίων, ταινιών, σειρών, αλλά και τυχόν ερωτήσεις σας, στο [email protected].

Η οικονομική επιτυχία δεν εξαρτάται μόνο από το πόσα χρήματα κερδίζετε. Εξαρτάται κυρίως από τον τρόπο που σκέφτεστε, τις επιλογές που κάνετε καθημερινά και το πού αποφασίζετε να επενδύσετε χρήματα, χρόνο και ενέργεια. Πολλοί πιστεύουν ότι η οικονομική ανάπτυξη έρχεται μόνο όταν αυξηθεί το εισόδημά τους. Όμως η μεγαλύτερη αλλαγή ξεκινά από κάτι διαφορετικό: από το να αλλάξετε κάποιες συνήθειες που σας κρατούν πίσω και να υιοθετήσετε μια πιο στρατηγική προσέγγιση.

1. Μην ξοδεύετε χρήματα σε προϊόντα και υπηρεσίες μόνο και μόνο για να εντυπωσιάσετε τους άλλους: Η ανάγκη για επίδειξη είναι παγίδα που περιορίζει την οικονομική σας ελευθερία. Όμως η πραγματική αξία δεν βρίσκεται σε αυτά που επιδεικνύετε αλλά σε αυτά που χτίζετε. γνώσεις, εμπειρίες, ανάπτυξη και επιλογές που θα σας αποδώσουν μεγαλύτερη αξία στο μέλλον.

2. Μην αναβάλετε τις οικονομικές σας αποφάσεις: Μια επένδυση, ένα πρότζεκτ που θα σας αποφέρει κέρδη, ακόμα και μια δεύτερη, συμπληρωματική απασχόληση. Πολλές φορές η μεγαλύτερη απώλεια δεν είναι μια λάθος απόφαση, αλλά μια απόφαση που δεν πήρατε. Μια επένδυση που αφήσατε για αργότερα, μια επιχειρηματική ιδέα που δεν τολμήσατε, μια νέα πηγή εισοδήματος που δεν εξετάσατε ποτέ, μπορεί να είναι ευκαιρίες που πέρασαν χωρίς να αξιοποιηθούν. Οι άνθρωποι που προχωρούν μπροστά δεν περιμένουν πάντα την τέλεια στιγμή. Ενημερώνονται, σχεδιάζουν και προχωράνε σε δράση.

3. Φροντίστε να μην στηρίζεστε μόνο σε μια πηγή εσόδων: Η οικονομική ασφάλεια μεγαλώνει όταν δεν εξαρτάστε αποκλειστικά από μία μόνο πηγή εισοδήματος. Όπως λέει και η γνωστή παροιμία: «Μην βάζετε όλα τα αυγά σας σε ένα καλάθι». Μια συμπληρωματική δραστηριότητα, μια νέα δεξιότητα, μια επιπλέον επαγγελματική δραστηριότητα μπορεί να αποφέρει μεγαλύτερη ανεξαρτησία στο μέλλον. Η οικονομική ανθεκτικότητα χτίζεται όταν έχετε περισσότερες από μία δυνατότητες να προχωρήσετε.

4. Σταματήστε να δίνετε χρόνο και ενέργεια σε ασχολίες ή δραστηριότητες που δεν σας αναπτύσσουν, δεν σας εξελίσσουν, δεν σας ανταμείβουν: Ο χρόνος είναι ένα από τα πιο πολύτιμα κεφάλαια που διαθέτετε. Κάθε ημέρα επενδύετε ώρες σε ανθρώπους, συνήθειες και δραστηριότητες. Το ερώτημα είναι: αυτή η επένδυση σας επιστρέφει κάτι ουσιαστικό; Αξιολογήστε πού πηγαίνει η ενέργειά σας; Γιατί κάθε «ναι» σε κάτι που δεν σας προσφέρει αξία, είναι ένα πιθανό «όχι» σε κάτι που θα μπορούσε να σας ανταμείβει!

5. Εκμεταλλευθείτε τις ευκαιρίες που σας παρουσιάζονται ξεπερνώντας τον φόβο του ρίσκου: Πολλές ευκαιρίες χάνονται όχι επειδή δεν υπήρχαν, αλλά επειδή ο φόβος είναι μεγαλύτερος από την πίστη στις δυνατότητές σας. Γι’ αυτό, αν χρειαστεί πάρτε το ρίσκο που δεν σημαίνει να κάνετε απερίσκεπτες κινήσεις. Και θυμηθείτε πως πολλές φορές η μεγαλύτερη ευκαιρία είναι εκείνη που δεν τολμήσατε ποτέ να κυνηγήσετε!

Αυτά που μοιραζόμαστε μεταξύ μας οι μαμάδες και γενικότερα οι γονείς-χρήσιμες συμβουλές, πρακτικές οδηγίες και μικρές αλήθειες- είναι συχνά όσα μας κάνουν να νιώθουμε καλύτερα. Το podcast «Μαμάδες με Ρούμι» επιβεβαιώνει ότι μπορεί να μοιάζουμε με σούπερ ήρωες, αλλά πού και πού οι υπερδυνάμεις μας χρειάζονται λίγη τόνωση! Ένα γλυκό με μια δόση ρούμι, ένα ωραίο βιβλίο, μια ταινία, μια παράσταση ή, έστω, ένα γλυκόλογο και μια καλή ιδέα. Κάθε Παρασκευή θα το προσπαθούμε παρέα! Να κάνουμε τη γονεικότητα λίγο πιο εύκολη-και σίγουρα λιγότερο μοναχική.

Υποδεχόμαστε και αποχαιρετάμε τον Σεπτέμβριο σαν να είναι Πρωτοχρονιά! Σαν έναν μήνα ανανέωσης και νέων ξεκινημάτων, αλλά και σαν οδοστρωτήρα που σχεδόν πέρασε από πάνω μας!

Η Παναγιώτα Στρίκου στο πρώτο επεισόδιο μάς (ξανά)συστήνεται και μοιράζεται σκέψεις για τη γονεϊκότητα, την καθημερινότητα, την καθαριότητα (!) και όλα όσα μπορούν να χωρέσουν σε μια πρώτη προσπάθεια να πιάσουμε το νήμα από κάπου.

«Για να τη σκοτώσει, θα ήταν τρελός». Πόσα προσπερνάμε όταν η εξήγηση ενός εγκλήματος σταματά σε αυτή τη φράση;

Στο σημερινό επεισόδιο του podcast «Αλήθειες», η Σουζάνα Παπαφάγου, κλινική και αναπτυξιακή ψυχολόγος, εξετάζει τη διαφορά ανάμεσα στην ψυχική ασθένεια, την ανθρωποκτονία και τη γυναικοκτονία. Μιλά για τον καταναγκαστικό έλεγχο, την κτητικότητα που παρουσιάζεται ως αγάπη και τις συνθήκες που κάνουν μια γυναίκα να φοβάται να χωρίσει.

Ένα επεισόδιο για το στίγμα της ψυχικής ασθένειας, την αναγνώριση της βίας και το δικαίωμα κάθε ανθρώπου να φύγει από μια σχέση με ασφάλεια.

Σε αυτό το νέο podcast (No 219) της στήλης Business & Marketing Tips της Athens Voice, με τίτλο «Επιχειρηματίες. Δεν είναι όπως παλιά», συζητάμε πώς και γιατί αλλάζει ο τρόπος με τον οποίο σκέφτονται, αποφασίζουν και διοικούν οι σύγχρονοι επιχειρηματίες σε σχέση με τις προηγούμενες γενιές. Από την ταχύτητα στη λήψη αποφάσεων και την αποστασιοποίηση από επιχειρηματικές ιδέες που δεν αποδίδουν, μέχρι τον διαφορετικό ορισμό της επιτυχίας και τη νέα σχέση μεταξύ επιχείρησης και προσωπικής ζωής, βλέπουμε πώς το επιχειρείν προσαρμόζεται σε μια αγορά που κινείται πολύ γρηγορότερα. Ανακαλύπτουμε γιατί ο ίδιος ο επιχειρηματίας αποτελεί πλέον μέρος του brand, πώς η υπερπληροφόρηση έχει αντικαταστήσει την έλλειψη πληροφόρησης ως βασική πρόκληση και γιατί ο σύγχρονος επιχειρηματίας δεν χρειάζεται να γνωρίζει και να ελέγχει τα πάντα, αλλά να μπορεί να συγκεντρώνει τους κατάλληλους ανθρώπους, να συνθέτει διαφορετικές απόψεις και να παίρνει αποφάσεις. Γιατί, τελικά, οι σημερινοί επιχειρηματίες δεν είναι καλύτεροι ή χειρότεροι από τους προηγούμενους. Είναι διαφορετικοί, επειδή επιχειρούν σε μια διαφορετική εποχή, διατηρώντας όμως κάτι κοινό με κάθε γενιά επιχειρηματιών: το πάθος για το επιχειρείν.

Γιατί ένα παιδί μπορεί να ξεχάσει μια ζωγραφιά μέσα σε λίγα λεπτά, ενώ μια άλλη να μη θέλει ούτε να την αγγίξουμε; Σε αυτό το επεισόδιο παρατηρούμε πέντε συμπεριφορές που δείχνουν ότι ένα παιδί έχει δημιουργήσει μια ιδιαίτερη σχέση με το έργο του: τον χρόνο που του αφιερώνει, την ιστορία που χτίζει, τους χαρακτήρες που δημιουργεί, τις επιλογές των χρωμάτων και την ανάγκη να το προστατεύσει ή να το κρατήσει. Και ανακαλύπτουμε πώς μπορούμε να σταθούμε δίπλα στην παιδική ζωγραφιά χωρίς βιαστικές ερμηνείες, αφήνοντας χώρο στη σημαντικότερη πηγή για το νόημά της, το ίδιο το παιδί.

Στο 4ο επεισόδιο της 2ης σεζόν τού Deep Thought Paperback+ μιλάμε για μπόλικα βιβλία — τα εξής: Ζακλίν Χαρπμάν, «Εγώ που δεν γνώρισα τους άντρες» (μετάφραση Μυρσίνη Γκανά, Εκδόσεις Αίολος), Kerstin Holzer, «Ο Τόμας Μαν σε διακοπές» (μετάφραση Έμη Βαϊκούση, Εκδόσεις Μεταίχμιο), Andrea Bajani, «Η επέτειος» (μετάφραση Δήμητρα Δότση, Εκδόσεις Ίκαρος), Πετρ Σεστάκ, «Burnout» (μετάφραση Λουτσίε Κούλιγκοβα, Εκδόσεις Βακχικόν), καθώς και για τις εκδοτικές σειρές ΤΑ ΜΙΚΡΑ (Μεταίχμιο) και ΑΣΤΕΡΙΣΜΟΙ (Στερέωμα). Εννοείται πως συνεχίζουμε την αναφορά μας στα 100 Καλύτερα Μυθιστορήματα Όλων των Εποχών. Τέλος, η Μιρέλλα Μπατζιανιά, υπεύθυνη περιεχομένου της βιβλιογραφικής βάσης τού ΟΣΔΕΛ, μας μιλά για το BookPoint! Καλή σας ακρόαση! ΥΓ. Στείλτε μας μέιλ με τα σχόλιά σας, προτάσεις βιβλίων, ταινιών, σειρών, αλλά και τυχόν ερωτήσεις σας, στο [email protected].

Η 20χρονη Καρολάιν Κράουτς βρέθηκε δολοφονημένη από τον σύζυγό της, Μπάμπη Αναγνωστόπουλο, στο σπίτι τους στα Γλυκά Νερά, τον Μάιο του 2021. Αρχικά, ο Αναγνωστόπουλος σκηνοθέτησε μια υποτιθέμενη ληστεία, υποστηρίζοντας ότι ένοπλοι εισέβαλαν στο σπίτι, σκότωσαν τον σκύλο της οικογένειας και δολοφόνησαν την Καρολάιν, ενώ ο ίδιος βρέθηκε δεμένος και φιμωμένος. Ωστόσο, τα ευρήματα της έρευνας αποκάλυψαν σταδιακά σημαντικές αντιφάσεις στην ιστορία του. Τα ψηφιακά στοιχεία, η κάμερα ασφαλείας, το βιομετρικό ρολόι της Καρολάιν και τα δεδομένα από το κινητό του Αναγνωστόπουλου ανέτρεψαν το αρχικό σενάριο και οδήγησαν στην ομολογία του. Ο Αναγνωστόπουλος καταδικάστηκε πρωτόδικα και σε δεύτερο βαθμό σε ισόβια κάθειρξη, καθώς και σε πρόσθετες ποινές για τη θανάτωση του σκύλου και την παραπλάνηση των αρχών.

Η υπόθεση προκάλεσε διεθνές ενδιαφέρον και έγινε σύμβολο της έμφυλης βίας και της γυναικοκτονίας στην Ελλάδα.

Συντελεστές: Έρευνα - Κείμενο: Μιμή Φιλιππίδη | Αφήγηση, Sound Design, Ηχοληψία: Δάφνη Γερογιάννη

Οι διαφωνίες και οι συγκρούσεις είναι κάτι φυσικό μέσα στις ανθρώπινες σχέσεις. Και συνήθως δεν ξεκινούν πάντα από τα μεγάλα πράγματα, αλλά γεννιούνται από μικρές στιγμές που μένουν άλυτες: μια κουβέντα που παρεξηγήθηκε, μια ανάγκη που δεν εκφράστηκε, μια προσδοκία που δεν συναντήθηκε, ένα συναίσθημα που κρατήθηκε μέσα σας για πολύ καιρό. Και το πραγματικό ερώτημα είναι: όταν ανεβαίνει η ένταση, ποια στάση κρατάτε; Γι’ αυτό θα μοιραστώ πέντε συναισθηματικά ευφυείς τρόπους για να διαχειρίζεστε τις διαφωνίες, τις συγκρούσεις και τους καυγάδες με τους ανθρώπους σας.

1. Μην αντιδράσετε αμέσως: δώστε χώρο ανάμεσα στο συναίσθημα και στην απάντηση: Όταν νιώσετε ότι κάποιος σας προσβάλλει, ο εγκέφαλός μπαίνει σε κατάσταση άμυνας. Θέλετε να απαντήσετε, να δείξετε το δίκιο σας, να κερδίσετε τη συζήτηση. Όμως, η πρώτη παρόρμηση δεν είναι πάντα η καλύτερη αντίδραση. Πάρτε χρόνο, βαθιές αναπνοές και αναρωτηθείτε: «Τι θέλω πραγματικά να πετύχω; Να έχω δίκιο ή να βελτιώσω τη σχέση;»

2. Ακούστε ενεργητικά, για να καταλάβετε: Ένα από τα μεγαλύτερα λάθη στις συγκρούσεις είναι όταν δε ακούτε προσεκτικά τον άλλον γιατί σκεφτόσαστε μόνο τι θα απαντήσετε. Αντίθετα, συναισθηματική ευφυία θα δείξετε όταν: «Τι σε έκανε να νοιώσεις έτσι;» ή «Από που έβγαλες αυτό το συμπέρασμα;». Γιατί πίσω από ένα ξέσπασμα συνήθως υπάρχει ένα ανέκφραστο συναίσθημα: απογοήτευση, φόβος, ανασφάλεια, απόρριψη. Και για να επικοινωνήσετε αποτελεσματικά, είναι απαραίτητο να καταλάβετε τον άλλον.

3. Μιλήστε για το πρόβλημα, και αποφύγετε τους χαρακτηρισμούς. Έχει τεράστια διαφορά να πείτε «Δεν με σέβεσαι» ή «Είσαι απορριπτικός» από το να πείτε «όταν συμβαίνει αυτό, εγώ νιώθω ότι δεν λαμβάνονται υπ’ όψη οι δικές μου ανάγκες». Η συναισθηματική ευφυία σας οδηγεί να αποφύγετε τις γενικεύσεις, τις ταμπέλες, και τους επιθετικούς χαρακτηρισμούς. 

4. Αναγνωρίστε το δικό σας μερίδιο ευθύνης: σ’ ένα καυγά, ή μια διαφωνία, ποτέ δεν είναι κάποιος μόνος του. Κι ένα από τα πιο δύσκολα πράγματα είναι να δείτε αντικειμενικά την δική σας πλευρά και να αναλάβετε τα δικά σας λάθη. Δείχνει ιδιαίτερη συναισθηματική ευφυία να πείτε «Ίσως ο τρόπος που σου μίλησα να σε πλήγωσε» ή «Καταλαβαίνω πως κι εγώ ανέβασα την ένταση». Αυτό δεν σημαίνει ότι θα πάρετε πάνω σας όλο το βάρος του καυγά, αλλά ότι αναγνωρίζετε την δική σας συμμετοχή. Μην ξεχνάτε πως η ανάληψη ευθύνης δεν μειώνει την δύναμή σας, αντίθετα, την ενισχύει!

5. Μην ψάχνετε νικητές και ηττημένους, ψάξτε για λύσεις: αν θέλετε να έχετε υψηλή συναισθηματική νοημοσύνη, αποφύγετε τη μάχη και το δίκιο και φέρτε μειώστε την μεταξύ σας απόσταση με περισσότερη κατανόηση. Με ψύχραιμο και θετικό τόνο πείτε: «Τι μπορούμε να κάνουμε διαφορετικά από εδώ και πέρα;». Οι συγκρούσεις δεν καταστρέφουν τις σχέσεις: αντίθετα, μπορεί να είναι ευκαιρίες να έρθετε πιο κοντά.

Γιατί μπορεί να πονάμε τόσο όταν πεθαίνει ένας άνθρωπος που δεν γνωρίσαμε ποτέ;

Με αφορμή τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη, οι «Αλήθειες» ανοίγουν τη νέα σεζόν μιλώντας για εκείνους τους παράξενους δεσμούς που δημιουργούμε με ανθρώπους που δεν συναντήσαμε ποτέ, αλλά υπήρξαν μέσα στη ζωή μας. Μέσα από ένα τραγούδι, μια ταινία, μια φωνή, μια ολόκληρη εποχή.

Τι ακριβώς πενθούμε όταν φεύγουν; Τον άνθρωπο, αυτό που συμβόλιζε ή ένα κομμάτι της δικής μας ιστορίας; Γιατί ένας ξένος θάνατος μπορεί να ξυπνήσει παλιές απώλειες, τον φόβο για τους ανθρώπους που αγαπάμε, την αίσθηση αδικίας και τη δύσκολη συνειδητοποίηση ότι τίποτα δεν είναι απολύτως προστατευμένο;

Γιατί μερικές φορές, όταν κλαίμε έναν άνθρωπο που δεν γνωρίσαμε, δεν κλαίμε μόνο εκείνον. Κλαίμε μια εποχή, έναν δικό μας άνθρωπο, μια παλιότερη εκδοχή του εαυτού μας — και τον χρόνο που πέρασε.