Die spreekwoord lui, Hy is ‘n aartjie na sy vaartjie, bedoelende dat die kind baie soos sy pa optree. Dit bring mee dat die voorbeeld en invloed van ‘n pa in ‘n gesin baie groot is. Maar is dit nog vandag so waar pa’s dikwels vir lang tye afwesig is, en ma’s die rol van pa’s moet oorneem?

Dit lyk soms of die kerk en godsdiens vir baie jongmense in die daaglikse lewe van min belang is. In vergelyking met skool, sosiale media, populêre vermaak, sport en ander afleidings, is kerk nie altyd aanloklik nie en dikwels nie ter sake vir hulle nie. Wat is dan, volgens jongmense, fout met die kerk?

In Openbaring verwys die syfers 666 na die teken van die “Dier” en volgelinge van die Antichris. Met die uitbreek van die Coronavirus is daar mense wat daardie syfers verbind met die entstof teen die virus as sou dit in die hand van die Antichris speel. Hoe moet ons dit verstaan?

Deur die eeue was daar baie rampe, soos ook nou met die Coronavirus-pandemie. Dit laat Christene met vrae soos: God is die Skepper van die heelal - waarom laat Hy sulke dinge toe wat ellende oor mense bring?

In die godsdienstige wêreld word die woord “geloof” baie gebruik. Maar wat word daarmee bedoel, en het geloof gegroei of getaan tydens die Covid-tydperk? Daarby lyk dit of die Bybel sê dat ons soos kinders moet glo. Wat beteken dit?

Die Latynse spreekwoord sê: Ora et Labora. Dit beteken Bid en werk.  Wetenskaplikes werk aan ‘n doeltreffende entstof teen die coronavirus, en Christene bid dat God hulle moet beskerm daarteen. Wat is die verhouding tussen geloof en wetenskap in hierdie tyd?

Met die Covid-19-pandemie wat wêreldwyd ‘n bedreiging is, het baie mense hulle inkomste verloor en word gemeenskappe verarm. Dit beïnvloed ook die kerke wat van mense se finansies afhanklik is. Is die ou manier van kerkhou steeds relevant om mense met die Bybelboodskap te bereik, of het dit tyd geword om aan nuwe bedieningsmodelle te dink om te bly voortbestaan?

Iemand sê nou die dag: “Die pandemie mors met ‘n mens se gemoed. Dit voel nie vir my of ek iets doen wat die moeite werd is nie.  Ek het alles verloor: my werk, my geld, my huis … die coronavirus het my werk oorgeneem.” Hoe gemaak wanneer so-iets op jou pad kom? Hoe nou vorentoe?

Daar is mense wat in die pandemietydperk meen dat al die inperkings hulle van hulle persoonlike vryheid beroof om self oor dinge te besluit. Ander meen dat hulle Gereformeerde agtergrond vereis dat hulle nie sommer enige voorskrifte aanvaar nie. Reg of verkeerd?

Met die huidige pandemie het die ekonomie ‘n knou weg as gevolg van die baie beperkende maatreëls. Selfs die kerk moes sy tradisionele manier van inkomste werf, aanpas, dikwels met negatiewe resultate. Hoe sal die kerk oorleef ná Covid-19?