Gutral Gada

Mówię do Was z przeszłości, bo akurat jestem 6 godzin do tyłu w stosunku do Was, więc jako ten duch przeszłości porozkminiajmy w ostatnim dniu 2023 no co innego jak nie… temat nowych początków. No i proszę już sobie szybko powzdychać że to cliche i w ogóle, ale ja tu bym chciała chwilę pomówić z Wami o tym, co nam takie symboliczne daty i przejścia robią i że fanką postanowień to może nie jestem, ale jednak wyciągania wniosków z podsumowań już nieco bardziej tak.

Nowy rok, stary_a ja - ale bogatszy_a o doświadczenia, przez co wyposażony_a w samowiedzę i narzędzia do tego, by radzić sobie (najlepiej jak to możliwe) z coraz to nowszymi plagami i uniesieniami, co to na nas je zsyła życie.

Ten odcinek powstał dzięki uprzejmości Patronów i Patronek - za co serdeczne Freud zapłać!


Do siego roku, moi mili i do usłyszenia w 2024!

Montaż: Eugeniusz Karlov

Literatura:

Hengchen Dai, Katherine L. Milkman, Jason Riis (2014) The Fresh Start Effect: Temporal Landmarks Motivate Aspirational Behavior. Management Science 60(10):2563-2582.

Koestner, R. (2008). Reaching one's personal goals: A motivational perspective focused on autonomy. Canadian Psychology / Psychologie canadienne, 49(1), 60–67. https://doi.org/10.1037/0708-5591.49.1.60

Norcross, J. C., Mrykalo, M. S., & Blagys, M. D. (2002). Auld lang Syne: Success predictors, change processes, and self-reported outcomes of New Year’s resolvers and nonresolvers. Journal of Clinical Psychology, 58(4), 397–405. doi:10.1002/jclp.1151

Na studiach psychologicznych przesiąkasz językiem specjalistycznym. I chociaż mamy swoje specyficzne naleciałości (np. “kawałek” - z pozdrowieniami dla koleżanek z roku), to jednym ze słów, które bardzo pomogły mi nazywać rzeczy w specyfice międzyludzkich relacji było “unieważnianie”.
Wszyscy chcemy czuć się ważni - dla innych, bliskich ludzi, instytucji i organizacji z jakimi współpracujemy. Chcemy aby ważne dla nas sprawy i my sami byli uważniani - zauważani, szanowani, słuchani. Uniważnianie jest tego przeciwieństwem. I potrafi mocno porysować nam obraz nas samych, bliskie relacje i ogląd rzeczywistości.

Dzisiaj jest dzień szczególny, czuć świąteczną atmosferę w powietrzu, chociaż ten zapach może dla każdego oznaczać co innego i nie zawsze musi kojarzyć się z dobrym aromatem. Chciałabym w tym odcinku pomówić do Was i z Wami o tym, co nakłada się na unieważnienia i czy przesiąknięci schematami czasem nie mamy kłopotu z uważnianiem siebie samych i innych wokoło. Dziś możemy podjąć próbę nadawania rangi (i uważności) temu, co ważne. To jak, próbujemy?

Ten odcinek jest ostatnim z trzech, które realizuje we współpracy z @manymornings producentem najfajniejszych skarpet na świecie. A ekipa od kolorowych skarpetek oprócz psychoedukacji przekazuje 15000 zł na @fundacjadajemydzieciomsile. Za każde 50 zł z tej puli to realna pomoc - jedna rozmowa telefoniczna dla dziecka w potrzebie i kryzysie. Dodatkowo, od każdej dziecięcej pary skarpet sprzedanej w grudniu Many Mornings przekazuje 1 zł do tej puli. Z jakim wynikiem skończy się ta akcja?

W grudniu skupimy się na komunikacji międzypokoleniowej. Ale kto wie… może i będzie to cenna wiedza dla naszej komunikacji z wewnętrznymi dziećmi? 🙂

Zapraszam do słuchania! A z praktyki dodam, że lepiej się słucha w kolorowych skarpetkach ;)

Montaż: Eugeniusz Karlov

Słuchać, to nie to samo co słyszeć. A w międzypokoleniowym szumie, różnych perspektywach i doświadczeniach może być nam trudno się połapać. W jaki sposób mówić, aby być usłyszanym i jak słuchać, aby zrozumieć?

W tej rozmowie nie ma gotowych rozwiązań, są jednak podpowiedzi dotyczące tego, jak komunikację budować. Bo tak, nie stanie się ona od razu - potrzeba czasu, wielu prób i błędów, a ten proces nigdy
się nie kończy. Zamiast tego ewoluuje, tak jak uczestnicy takich konwersacji.

Uwaga! Od 37:07 fragment dla bliskich Wam młodych ludzi, co by mogli też usłyszeć kawałek dla siebie.

Ten odcinek jest drugim z trzech, które realizuje we współpracy z @manymornings producentem najfajniejszych skarpet na świecie. A ekipa od kolorowych skarpetek oprócz psychoedukacji przekazuje 15000 zł na @fundacjadajemydzieciomsile. Za każde 50 zł z tej puli to realna pomoc - jedna rozmowa telefoniczna dla dziecka w potrzebie i kryzysie. Dodatkowo, od każdej dziecięcej pary skarpet sprzedanej w grudniu Many Mornings przekazuje 1 zł do tej puli. Z jakim wynikiem skończy się ta akcja?

W grudniu skupimy się na komunikacji międzypokoleniowej. Ale kto wie… może i będzie to cenna wiedza dla naszej komunikacji z wewnętrznymi dziećmi? 🙂

Zapraszam do słuchania! A z praktyki dodam, że lepiej się słucha w kolorowych skarpetkach ;)

Montaż: Eugeniusz Karlov

Co nam daje siłę? Czy każdemu to samo? W jaki sposób okazywać wsparcie w sytuacjach trudnych oraz czy w jaki sposób dzieci i młodzież uczą się od nas, dorosłych, radzenia sobie z tym co trudne?

Z dr Natalią Liszewską porozmawiałyśmy o tym, w jaki sposób fundować sobie i bliskim pierwszą psychologiczną pomoc oraz na jakich zasadach modelowanie adekwatnego wspierania od najmłodszych lat ma szansę procentować w dorosłym życiu.

Ten odcinek jest pierwszym z trzech, które realizuję we współpracy z @manymornings producentem najfajniejszych skarpet na świecie. A ekipa od kolorowych skarpetek oprócz psychoedukacji przekazuje 15,000 zł na @fundacjadajemydzieciomsile. Za każde 50 zł z tej puli to realna pomoc - jedna rozmowa telefoniczna dla dziecka w potrzebie i kryzysie. Dodatkowo, od każdej dziecięcej pary skarpet sprzedanej w grudniu Many Mornings przekazuje 1 zł do tej puli. Z jakim wynikiem skończy się ta akcja?

W grudniu skupimy się na komunikacji międzypokoleniowej. Ale kto wie… może i będzie to cenna wiedza dla naszej komunikacji z wewnętrznymi dziećmi? 🙂

Zapraszam do słuchania! A z praktyki dodam, że lepiej się słucha w kolorowych skarpetkach ;)

Montaż: Eugeniusz Karlov

Przyznam się Wam, że moją pierwszą miłością wcale nie była ani psychologia kliniczna, ani zajęcia z psychopatologii, ja się w ogóle długo upierałam, że nie chcę mieć z tym nic wspólnego, aż mnie nagle trafiło na trzecim-czwartym roku. Moją pierwszą miłością, której do pewnego stopnia pozostaję wierna, jest psychologia społeczna. I ja na początku czułam taki przymus decydowania, co kocham bardziej, aż się okazało, że pomieszczę poligamię w obszarze zamiłowań psychologicznych i że obszary te są bliżej niż mogłoby się wydawać. No bo czym byłaby jednostka bez innych ludzi? Więc będziemy dzisiaj mówić o różnych mechanizmach w świecie społecznym.

Ale żeby nadać temu kontekst, to najpierw historia, a nawet dwie, które będą nam stanowić background inspiracyjny dla tego odcinka.

Pierwszy raz zaobserwowałam to w Amsterdamie – „PIC for Instagram”. W różnych miejscach, widoczkach, instalacjach. No i wtedy mnie to zdziwiło, ale jakoś przeszło bokiem.

Ale ostatnio – scrolluję beznamiętnie insta, akurat naprawdę załapałam wybitny rolkowy algorytm o sękach w deskach przypominających pieski i nagle sru, pierdut, wyrzuca mnie na konto pewnej znanej influencerki, która mówi, że jedzie na wczasy, do pięknego miejsca robić KONTENT. I słuchajcie, nagle mnie walnęło było. Że na wczasy, czy na kontent? Że co to znaczy robić content? I tam padał szereg argumentacji, dlaczego inwestycja w efektowne zdjęcia się zwraca.
Próbuję rozumieć świat, przez różne znane mi mechanizmy psychologiczne. I w tej perspektywie chciałabym opowiedzieć Wam o autoprezentacji, taktykach, które do niej wykorzystujemy, porównaniach społecznych i motywacji ku temu.

Zapraszam do dyskusji i słuchania.

Za możliwość produkcji i dystrybucji podcastu, Patronom i Patronkom serdeczne Freud zapłać.

xoxo,

Gutral (gada).

Montaż: Eugeniusz Karlov

Keine grenzen śpiewał przed laty zespół Ich Troje i ani nie wspominam czule tego okresu w polskiej muzyce, ani nie zgadzam się fundamentalnie z tym sformułowaniem jeżeli miałoby chodzić o relacje międzyludzkie. Z drugiej jednak strony, zadaję tu sobie i Wam pytanie, czy oby nie zabrnęliśmy za daleko z tymi granicami i nie grodzimy się szczelnie, full monitoring i ochrona, niczym osiedla na Wilanowie?

Chodził mi ten odcinek po głowie i chodził, ale jakoś nie mogłam go ułożyć, bo słuchajcie, w tym odcinku będzie celowe nadużywanie słów TO ZALEŻY i zdecydowanie jest to odcinek o znanym i lubianym nam charakterze “do pomyślenia” tylko, w tym układaniu wypowiedzi pomogła mi bardzo książka Sharon Martin „Zdrowe granice – zdrowe relacje”, a patronem dzisiejszego odcinka jest @wydawnictwogwp , wydawca tej właśnie książki. #reklama

My żyjemy w strefie Schengen relacji międzyludzkich. To znaczy wiecie, jak podróżowaliście kiedyś poza strefą Schengen, albo tak jak ja pamiętacie zbieranie pieczątek na przejściach granicznych w Europie sprzed Schengen, to wiecie doskonale, że przejścia granicznego nie przeoczysz. Jest kolejka, jest pan w mundurze, jest sprawdzanie dokumentów, stempelek i dzień dobry, zapraszam, można wjeżdżać do kraju X (wpisz dowolne). I od tej pory już nie masz wątpliwości na terytorium jakiego kraju wjeżdżasz. Ale ze strefą Schengen jest też tak, że nie ma przejścia, jedziesz i po prostu co jakiś czas się zorientujesz, że to już inny kraj, bo się zmieni krajobraz, bo tablice w innym języku, albo dostaniesz sms o zmianie sieci. Ale jasnego punktu nie ma, są jedynie podpowiedzi.

Zapraszam do wysłuchania, mapowania i słania dalej w świat!

Montaż: Eugeniusz Karlov

Jeśli spadać, to z wysokiego konia - mówią.
Im wyższy jednak koń, tym dłuższy i bardziej dotkliwy może być upadek.

Tą konną metaforą nawiązać mogę do dopaminy. Bo o ile jej piki wiążą się z pożądanymi doznaniami, o tyle spadki bywają bolesne.
To po co spadać?! - zapytają co sprytniejsi.

Czy możliwe jest utrzymywać się cały czas na wysokim poziomie pobudzenia, związanego także z naszymi “hormonami szczęścia”?
Rozmawiamy o szczęściu z perspektywy neurobiologii i psychologii, a gościnią w odcinku jest @karolina_ziegart_sadowska - psycholożka, psychoterapeutka, biotechnolożka ze specjalizacją w obszarze neurobiologii, współtwórczyni Akademii Różnorodności.

Rozmawiało mi się tak dobrze, że wierzę, że i Wam będzie się dobrze słuchało!

Za możliwość realizacji i emisji tego podcastu bardzo dziękuję Patronom i Patronkom. You cool! 🙂

Montaż: Eugeniusz Karlov

Za dzieciaka lubiłam mówić, że nigdy nie będę stara. Mając lat 20 wydawało mi się, że 32 lata to trumna w piwnicy, a lat 40 to już etap turbosenioralny. Perspektywa ma znaczenie, na szczęście, bo okazuje się, że życie ani nie kończy, ani nie zaczyna się po 30stce. Ale wraz ze zmianą perspektywy patrzymy także na inne, bliskie nam osoby, które zmagają się z nierównym przeciwnikiem, jakim jest czas. Oprócz zmian fizycznych, pojawiają się także te w obszarze psyche, związane z utratami poznawczymi, zmianami chorobowymi, ale i zmianą ról: nasi rodzice, dziadkowie, przewodnicy po meandrach dorastania nagle stają się naszymi podopiecznymi u schyłku swoich dni. Czy leczenie psychiatryczne może być w takich warunkach pomocne dla seniorów oraz czy opiekunowie i opiekunki, osoby ich wspierające mają szansę na… wsparcie właśnie. Bo wszelaka pomoc jest po prostu, długofalowo wyczerpująca.

O psychogeriatrii i wspieraniu opiekunów seniorów porozmawiam z panią Agnieszką Księżopolską – lekarka specjalistka psychiatrii, psychoterapeutka i superwizorka PTTPB z Centrum Psychoterapii Poznawczo-Behawioralnej Vita Longa.

Patronom i Patronkom za wszelakie wsparcie, serdeczne Freud zapłać.

Montaż: Eugeniusz Karlov

Wiecie dlaczego tak trudno czasem w internetowej psychoedukacji odpowiedzieć na pytanie “co zrobić, gdy…?” lub “jak poradzić sobie z…?”.
Dlatego, że każdy_a z nas życie w bardzo indywidualnym kontekście. Ten kontekst sprawia, że każdy proces, pomimo wspólnych mianowników, może mieć zgoła inny wynik, o ile zmienne te uwzględni się w równaniu.

O znaczeniu kontekstów, budowaniu konceptualizacji i o tym, że nie ma uniwersalnych rozwiązań, rozmawiam z moją serdeczną koleżanką, psycholożką, psychoterapeutką, ½ projektu kierowanego do specjalistów i specjalistek z obszaru zdrowia psychicznego,
Akademia Różnorodności - @marta.ciesla_esperi

A powodem i inspiracją dla tej rozmowy jest książka “Terapia oparta na procesach w praktyce. Rozwijanie umiejętności identyfikacji i kształtowania kluczowych procesów zmiany psychologicznej”. Patronat nad odcinkiem objął wydawca książki @wydawnictwogwp za co bardzo dziękuję #reklama
Uwaga: książka jest kierowana do specjalistów i specjalistek (oraz adeptów i adeptek z obszaru zdrowia psychicznego). Polecam wszystkim tym, którzy wierzą i wiedzą, jakie znaczenie w skutecznej terapii ma konceptualizacja.

Montaż: Eugeniusz Karlov

W biegu płotkarskim na 400 metrów zawodnik pokonuje 10 płotków. Wyścig kończy się zasłużonym odpoczynkiem.

Życie to maraton z nieprzewidywalną ilością płotków. Dodatkowo, płotki te są bardzo różnej wysokości, czasem płoną, a za nimi czeka nas jeszcze wciągające bagno spraw nieprzewidywalnych. Nie oznacza to, że podczas całego biegu nie zdarzają się momenty z pięknym widokiem i lekką bryzą w plecy.

W jaki sposób radzić sobie z tym, tak wspólnym dla nas wszystkich, maratonem zwanym życiem, w którym, chociaż startujemy indywidualnie, to jednak na podobnej trasie?

O tym porozmawiam z dr Ewą Woydyłło, psycholożką, terapeutką uzależnień, autorką książki “Nasz bieg z przeszkodami. O wrażliwości i inności”, która wydana została przez patrona dzisiejszego odcinka czyli @wydawnictwoliterackie #reklama

Zapraszam Was do słuchania i gadania.

xoxo,

Gutral (gada).

Zdjęcie Gościni: Dawid Żuchowicz, Agencja Wyborcza.pl

Montaż: Eugeniusz Karlov