Luangpor Paisal Visalo‘s Podcast (ธรรมะ จาก หลวงพ่อไพศาล วิสาโล)

12 ก.ย. 64 (เช้า) - ใจดีสู้เสือ : นักศึกษาไทยผู้หนึ่งเล่าว่า เธอเคยถูกคนผิวดำล็อกคอขณะรอสัญญาณไฟเขียวบนเกาะกลางถนนในเมืองบอสตัน เขาเอามีดจี้เอวและสั่งให้เธอส่งกระเป๋าเงินให้ วันนั้นเป็นเช้าวันเสาร์จึงมีคนเดินถนนไม่มากทั้ง ๆ ที่เหตุเกิดหน้ามหาวิทยาลัย

11 ก.ย. 64 (เย็น) - ทำเล่น ๆ แต่ทำจริง ๆ : ทำเล่น ๆ มันก็คือทำเล่น ๆ จริง ๆ ไม่มีการบังคับจิต มันเป็นการให้อิสระกับจิตในการที่จะคิดก็ได้ ซึ่งตรงนี้ก็เป็นเรื่องแปลก ในด้านหนึ่งหลวงพ่อเทียนก็บอกว่า ความคิด มันทำให้เราเป็นทุกข์ คนเราเป็นทุกข์เพราะความคิด แม้ว่ากายจะสะดวกสบายแต่ว่าใจก็เป็นทุกข์ คิดถึงเรื่องราวในอดีต หรือไม่ก็ไปคิดถึงปัญหาที่ยังไม่เกิดขึ้นในอนาคต

11 ก.ย. 64 (เช้า) - มีชีวิตเหมือนวันนี้เป็นวันสุดท้าย : วิธีหนึ่งที่จะช่วยให้เราไม่รั้งรอที่จะทำความดีกับคนรัก ผู้มีพระคุณ หรือผู้ที่อยู่ต่อหน้าเรา ก็คือ ปฏิบัติกับเขาเหล่านั้นราวกับว่าวันนี้เป็นวันสุดท้ายที่เขาได้อยู่กับเรา เมื่อใดก็ตามที่เราระลึกถึงความจริงว่าพรุ่งนี้ไม่เราหรือเขาอาจจะต้องพรากจากกัน เราจะไม่เอาแต่ใจตัว ทำตามอำเภอใจ ใช้อารมณ์กับเขา หรือเพิกเฉยเขา แต่จะปฏิบัติด้วยความใส่ใจ รับฟังเขาและคำนึงถึงความรู้สึกนึกคิดต่อเขา ซึ่งไม่เพียงช่วยให้เขามีความสุขเท่านั้น เราเองก็จะมีความสุขด้วยเช่นกันเพราะมีความรู้สึกดีกับเขา ผลที่เกิดขึ้นตามมาก็คือความสัมพันธ์ที่ราบรื่นกลมกลืน อีกทั้งยังเป็นหลักประกันว่า หากพรุ่งนี้เรากับเขาต้องพรากจากกัน แม้จะมีความเศร้าโศกเสียใจเป็นธรรมดา แต่ก็ไม่มีความรู้สึกผิดติดค้างใจ อีกทั้งยังจะมีความปลื้มปีติที่ได้ทำดีที่สุดกับเขาแล้ว

10 ก.ย. 64 - ผ่านพ้นความกลัว : ความกลัวนั้นเกิดจากใจที่ปรุงแต่งไปเอง แต่พอเจอของจริงเข้า ก็พบว่ามันไม่ได้น่ากลัวหรือเลวร้ายอย่างที่นึก ความกลัวก็หายไปเพราะมีปัญญาเห็นความจริงว่ามันไม่ได้มีอะไรที่น่ากลัว เรื่องนี้ตรงกับที่มารี คูรี นักวิทยาศาสตร์ชาวโปแลนด์ที่มีชื่อเสียงและเก่งมาก ได้รับรางวัลโนเบลถึง ๒ ครั้ง เธอบอกว่า “ในชีวิตนี้ไม่มีอะไรที่น่ากลัว มีแต่สิ่งที่ต้องทำความเข้าใจ” คือพอเข้าใจแล้วก็จะหายกลัว ความเข้าใจนั้นไม่ได้เกิดจากการคิดเอา แต่เกิดจากการได้สัมผัสหรือประสบด้วยตัวเอง จึงจะรู้ว่ามันไม่ได้น่ากลัว 

9 ก.ย. 64 - ทุกข์เพราะทำผิดเมื่อมีผัสสะ : ความโกรธเกิดขึ้นมันก็มีผู้โกรธตามมา ความหงุดหงิดเกิดขึ้นก็มีผู้หงุดหงิดตามมา มีความปวดเกิดขึ้นก็มีผู้ปวดตามมา เพราะฉะนั้น ถ้าเราพิจารณาดูดีๆความทุกข์ที่ใจ มันก็ล้วนเกิดจากการที่ใจปฏิบัติไม่ถูกเมื่อเกิดผัสสะขึ้นมา จะทำอย่างไรไม่ให้ใจเป็นทุกข์ ก็คือ เมื่อมีการกระทบขึ้นมาหรือเกิดผัสสะ เสียงกระทบหู รูปกระทบตา ก็สักแต่ว่ารู้ ไม่ปรุงแต่ง รู้แล้วก็วาง อันนี้ก็เคยพูดไปแล้ว สักแต่ว่าเห็น สักแต่ว่าได้ยิน

8 ก.ย. 64 - ทำงานด้วยจิตว่าง : เวลาทำงาน แม้จะทำสิ่งที่ดี เราก็ต้องอย่าไปยึดติดถือมั่นกับสิ่งที่ทำมากนัก โดยเฉพาะการที่ไม่ไปยึดติดกับผลของงาน หรือความสำเร็จ เพราะถ้าไปยึดติดถือมั่นกับผลงานหรือตัวงานนั้นเอง มันก็อาจจะเกิดความทุกข์ได้ง่าย หรือเกิดการกระทำ พฤติกรรมที่เกิดผลเสียหายตามมา

7 ก.ย. 64 - น้อมธรรมเข้ามาสู่ใจ : ท่านอาจารย์พุทธทาสเคยสอนว่า ให้เราจงทำกับเพื่อนมนุษย์ โดยคิดว่า เขาก็ตกอยู่ใต้อำนาจของกิเลสเหมือนเรา หรือว่า คำว่าตามใจตัวเองในบางเรื่องหรือบางครั้ง เขาก็มีโทสะ โมหะ ไม่น้อยไปกว่าเรา หรือว่าเขาก็มีความพลั้งเผลอในบางคราวเช่นเดียวกับเรา หรือว่าบางครั้งเขาก็ทำอะไรผลุนผลัน หรือว่าด้วยอารมณ์ชั่ววูบเหมือนเราในบางคราว

6 ก.ย. 64 - ทำอะไรก็ปฏิบัติธรรมได้ : ขณะที่ฟังธรรม ฟังคำบรรยาย ไปสะดุดที่บางคำ หรือสะดุดบางประโยค แล้วก็ติดอยู่แต่ตรงนั้น อาจจะทำให้นึกถึงเหตุการณ์บางอย่างที่ถูกใจบ้างไม่ถูกใจบ้าง ทำให้ไปสะดุดอยู่กับเรื่องราวบางเรื่องราวที่เคยเกิดขึ้นในอดีต ผู้พูดยาวไปไกลแล้ว แต่ว่าใจยังสะดุดอยู่ตรงที่ 5 นาทีที่ผ่านมา อันนี้เรียกว่าไม่มีสติหรือบางทีก็ไปขบคิดใคร่ครวญกับเนื้อหาที่ได้ยินมาเมื่อ 3 นาทีที่แล้ว ก็ไปติดแต่ตรงนั้น ในขณะที่ผู้พูดไปไกลแล้ว

5 ก.ย. 64 (เย็น) - สุขทุกข์อยู่ที่เราเลือก : สุขหรือทุกข์ไม่ได้อยู่ที่ว่ามีอะไรเกิดขึ้นกับเรา แต่อยู่ที่ว่าเรามีปฏิกิริยาอย่างไรต่อสิ่งนั้น เริ่มตั้งแต่มองมันอย่างไร รู้สึกกับมันอย่างไร ไปจนถึงทำอย่างไรกับมัน แม้ถูกต่อว่าด่าทอ แต่หากมองว่ามันเป็นสิ่งสอนใจให้อดทน ฝึกสติ ช่วยลดอัตตา หรือเห็นว่าเป็นธรรมดาโลก เมื่อได้ยินแล้วก็ไม่ใส่ใจ เพราะไม่ใช่ความจริง ปล่อยวางมันเสีย ความทุกข์ใจก็เกิดขึ้นได้ยาก เมื่อเจ็บไข้ได้ป่วย ก็ยอมรับมันได้ ไม่ปฏิเสธผลักไสหรือตีโพยตีพาย มองว่ามันเป็นธรรมดาของสังขาร ช่วยเตือนใจไม่ให้ประมาทกับชีวิต ท่าทีเช่นนี้ย่อมช่วยให้ใจไม่เป็นทุกข์ แม้กายจะทุกข์ก็ตาม 

5 ก.ย. 64 (เช้า) - ถูกกระทบแต่ใจไม่กระเทือน : คือแม้เจออารมณ์ที่ไม่น่าพอใจ หรืออารมณ์ที่ชวนให้เกิดกิเลส แต่ก็หาประโยชน์จากมัน จนกระทั่งไม่เพียงแต่ลดความทุกข์ แต่ว่ายังช่วยลดกิเลส ช่วยลดอัตตาตัวตนได้