Opium

Annemieke Bosman in gesprek met Juliette van Ingen, theatermaker.
Samen met regisseur Romain Bischoff maakt Van Ingen de locatie voorstelling Café de Verlossing voor operagezelschap Silbersee.

In een dorp waar de jeugd vertrokken is, heeft een bijzonder café intrek genomen in de plaatselijke kerk. Geen leven in de brouwerij? Niets is minder waar! Het gerucht gaat namelijk dat in deze kerk de 'eeuwige jeugd' te vinden is. Word je hier onsterfelijk verklaard, of voor eeuwig jong?
Café de Verlossing is te zien op het Karavaan Festival 2024 (17 t/m 26 mei 2024).
Juliette van Ingen is artistiek assistent, bewegingscoach en understudy vrouwenrollen.

Als danseres is Juliette van Ingen jaren werkzaam geweest bij moderne dansgezelschappen zoals o.a. Conny Janssen danst en Krisztina de Chãtel. Vervolgens heeft ze zich gestort op
alles wat beweegt. Als docent, repetitor en bewegingscoach heeft ze gewerkt met dansers, zangers en instrumentalisten bij diverse gezelschappen en opleidingen. Sinds 2013 heeft ze
veelvuldig aan producties meegewerkt van Silbersee.

Annemieke Bosman in gesprek met Silke van Kamp, theater- en filmregisseur, dramaturg en schrijver.
Samen met studenten van de Muziektheateropleiding van ArtEZ Arnhem maakt ze de een muziektheatervoorstelling over de woning- en arbeidsmarkt, getiteld Road to Nowhere.
Een nieuw huis is vaak een nieuw begin, een nieuwe start. Voor elke levensfase. De krapte op de woningmarkt leidt tot veel onzekerheid bij jongeren. Zonder een stabiel inkomen en een geschikte woning stellen jongeren belangrijke beslissingen in hun leven uit.
Road to Nowhere laat zien hoe generatie Z omgaat met alle onzekerheden van het leven.

Silke van Kamp werd in 2019 genomineerd voor de BNG-Bank theaterprijs met haar afstudeervoorstelling Chimo Zei Lila, sindsdien maakt ze divers werk bij verschillende productiehuizen.

Anneleen van Offel is een schrijver die werkt vanuit onderzoek, de reis en de ontmoeting. In haar nieuwe roman De stem van Sulina reist ze langs de Donau van bron tot monding, wat voor haar tegelijk een mentale reis is naar het moederschap. Het is een boek over onrust, moederwoede, vanlife, rivieren en het klimaat. Annemieke Bosman gaat met Anneleen in gesprek.

Brecht van Hulten praat met architect en stedenbouwkundige Violette Schönberger over haar boek Paradijs van Imperfectie.

Architecten ontwerpen het decor van andermans leven. Dat is een verantwoordelijkheid die vraagt om reflectie en een levendig publiek gesprek. Maar in het Nederlandse publieke debat is er weinig aandacht voor architectonische vraagstukken. Discussies gaan zelden over hoe de stad wordt ervaren, wat het betekent in een steeds drukkere stad te leven of wat het karakter is van de plekken waar we willen wonen en werken. 

Dat moet anders, betoogt architect en stedenbouwkundige Violette Schönberger. Architectuur heeft een groot cultureel-maatschappelijk belang; het is immers het enige vakgebied waarin de stand van de samenleving een concrete ruimtelijke vertaling krijgt.

Architecten ontwerpen het decor van andermans leven. Dat is een verantwoordelijkheid die vraagt om reflectie en een levendig publiek gesprek. Maar in het Nederlandse publieke debat is er weinig aandacht voor architectonische vraagstukken. Discussies gaan zelden over hoe de stad wordt ervaren, wat het betekent in een steeds drukkere stad te leven of wat het karakter is van de plekken waar we willen wonen en werken. 

Dat moet anders, betoogt architect en stedenbouwkundige Violette Schönberger. Architectuur heeft een groot cultureel-maatschappelijk belang; het is immers het enige vakgebied waarin de stand van de samenleving een concrete ruimtelijke vertaling krijgt.

Violette Schönberger is architect en stedenbouwkundige. Na haar studie aan de TUDelft werkte ze gedurende vijftien jaar als ontwerper voor verschillende architectenbureaus en voor de gemeente Rotterdam. Momenteel vormt ze samen met Tim Peeters FALSEWORK, een kritisch en oplossingsgericht ontwerpbureau met een brede blik op architectuur en stedenbouw. Violette gaf gedurende zes jaar les aan de KULeuven en is regelmatig gastdocent aan de Rotterdamse Academie van Bouwkunst. Ze schrijft columns over architectuur en stedenbouw op haar eigen platform www.fromscratch.work en voor Architectenweb en andere vakmedia. Ook was ze in 2022 gedurende enkele weken gastcolumnist voor de digitale Volkskrant. In 2019 won haar essay ‘Paradijs van imperfectie’ de Geert Bekaertprijs voor de architectuurkritiek.

Annemieke Bosman praat met toneelschrijver Annemarie Wisse over haar voorstelling In de lift, die wordt gespeeld door Theaterbolwerk Punch.

In de lift is een tragikomische voorstelling waarin de wereld van een ambitieuze zakenvrouw, gespeeld door Rian Gerritsen, samenkomt met die van een gevluchte jongeman, gespeeld door Yazan al Hakim. Gaandeweg wordt duidelijk hoe ver ze van elkaar vandaan staan, maar direct óók hoeveel overeenkomsten zij hebben. Opgesloten in een benauwde ruimte zijn ze ongewild op elkaar aangewezen.

Annemarie Wisse studeerde af aan de Amsterdamse Toneelschool (1994) en speelde tot 2001 bij diverse gezelschappen. Samen met o.m. Shireen Strooker maakte ze op basis van improvisatie voorstellingen en zo begon Wisse te schrijven voor theater. Ze bewerkten ook samen een Franse komedie met Peter Tuinman en Lieneke le Roux in de hoofdrollen. Naast het spelen ging Wisse zelfstandig schrijven. Voor haar tekst Vers uit de doos kreeg ze een eervolle vermelding bij de editie van Hollandse Nieuwe 2004. Ze schreef tussen ander werk door voor De Parade, jeugdvoorstellingen, Het Land van Ooit. In 2019 studeerde ze onder begeleiding van Magne van den Berg af aan de Schrijversvakschool. Wisse schrijft komedies die slecht aflopen. Naast haar werk als presentatietrainer speelt ze in kortlopende voorstellingen, hier en daar wat voor TV en schrijft.

Annemieke Bosman in gesprek met Elena Lindemans, documentairemaker.
Lindemans maakt de vierdelige docuserie Een goede dood, die te zien is op NPO2.
Daarin volgt Lindemans zes mensen die uit het leven willen stappen. De serie laat zien hoe mensen met hulp van een arts waardig mogen sterven maar ook hoe zwaar een euthanasietraject voor sommigen nog altijd is. 

Annemieke Bosman in gesprek met Dove van Duivenbode, schrijfster en documentairemaakster.
Van Duivenbode schrijft literaire non-fictie en maakt documentaires. Ze studeerde geschiedenis aan de Universiteit Utrecht en werkte voor onder meer NRC Handelsblad, KRO-NCRV en de VPRO. Haar boek Mijn Poolse huis, vakanties naar Auschwitz (2018) werd lovend besproken en bekroond met de Bob Den Uyl Prijs 2019.
Deze week verschijnt het boek Oerbos. De strijd om de Europese natuur.

Daarin staat de volgende vraag centraal: Hoe moeten we omgaan met de bossen van Midden-Europa? Rond die vraag lopen de gemoederen de laatste jaren hoog op, waarbij Oost- en West-Europese ideeën over de natuur lijnrecht tegenover elkaar staan. Wat willen we het liefste conserveren – bizons, bomen of onze tradities? Waarom werd er onlangs een Roemeense boswachter vermoord? Waar komt al het illegaal gekapte hout eigenlijk terecht?

In een poging tot antwoorden te komen neemt Dore van Duivenbode haar intrek in een Pools internaat voor jonge boswachters in opleiding, observeert ze als vrijwilliger in een Nationaal Park wolvendrollen en bizonsporen, en spreekt ze betrokkenen bij het oerbos, van milieuactivisten en wetenschappers tot boswachters, jagers, en oude vrouwtjes die er al hun hele leven paddenstoelen verzamelen. Gaandeweg wordt de reis naar een van de mooiste plekken van Europa een verslag van haar lelijkste uitwassen.

In 2016 vindt een oudere dame per toeval de partituur van een opera, Ludmilla, die geschreven, gecomponeerd en eenmalig opgevoerd is door Joodse gevangenen in Kamp Westerbork in juni 1944. Journalist en podcastmaker Frank Kromer duikt in het verhaal achter de bizarre, komische opera die een daad van verzet werd. Lukt het om die voorstelling opnieuw tot leven te wekken? En wat zegt dit over kunst in tijden van crisis? Annemieke Bosman gaat met Frank Kromer in gesprek.

Brecht van Hulten in gesprek met Milou Gevers, regisseur van de documentaire Spijtmoeders.
Wat als je van je kind houdt, maar doodongelukkig bent in je rol als moeder? Spijtmoeders is een film over moeders die, als ze opnieuw mochten kiezen, liever geen moeder zouden zijn. Regisseur Milou Gevers sprak tientallen moeders en vond drie vrouwen bereid hier eerlijk over te spreken.

De vrouwen vertellen over hun worstelingen met het moederschap, de schaamte en schuld die zij voelen, en de hoge verwachtingen die de maatschappij aan hen stelt.
Spijtmoeders is op donderdag 16 mei te zien op NPO 2 in 2Doc.

Annemieke Bosman in gesprek met Sander Bax, schrijver van het boek Schrijversmythen.

Literaire schrijvers beïnvloedden in de twintigste eeuw de publieke opinie, veroorzaakten oproer en putten daarbij uit hun persoonlijke levens. Veel schrijvers ontwikkelden zich tot publieke figuren die regelmatig te vinden waren in de media en daardoor een grote maatschappelijke impact hadden.
Zodra schrijverschap een publieke aangelegenheid wordt, verandert de mens langzaam maar zeker in een mythe. In hun werk en in hun optredens geven schrijvers vorm aan vaak tot de verbeelding sprekende verhalen over hun schrijverschap. Voor die verhalen zijn verschillende veelvoorkomende schrijverstypes voorhanden, zoals de antiburger, de Grote Schrijver of de literaire beroemdheid.
In elk hoofdstuk van Schrijversmythen staat een van die typen centraal en wordt duidelijk hoe schrijvers uit verschillende tijdsperioden dit type hebben ingezet om hun eigen identiteit als schrijver vorm te geven.

Sander Bax werkt als hoogleraar onderwijs en cultuur bij het Tilburg Center of the Learning Sciences en bij het departement cultuurwetenschappen van Tilburg University. Hij publiceerde De taak van de schrijver (2007), De Mulisch Mythe (2015) en De Literatuur Draait Door (2019).