Opium

Annemieke Bosman in gesprek met regisseur Margien Rogaar.

Rogaar kijkt speciaal voor Opium naar Ronja de Roversdochter, de nieuwe Netflix-serie naar het gelijknamige boek van Astrid Lindgren.

Het verhaal volgt de jonge Ronja, die in het middeleeuwse Scandinavië opgroeit in een kasteel, te midden van een bende van rovers. Buiten de kasteelmuren raakt ze gefascineerd door een magisch maar gevaarlijk bos en sluit ze een verboden vriendschap met een jongen van een rivaliserende bende.
Rogaar is film en televisiedrama regisseur, bekend van tv-series Lampje en Alleen op de wereld, en van de film Jippie No More.

In Sleutelscènes reizen Maarten en Billie Slagboom in fotografie
en essays naar locaties waar scènes zijn gedraaid uit klassieke speelfilms, van blockbusters als E.T. en The Shining tot arthousefilms als Melancholia en Festen. Ze ontmoeten mensen wier leefomgeving omgetoverd werd tot een filmset en rakelen verhalen op die achter de schermen speelden, maar stellen zich vooral de vraag waarom de scènes die er gedraaid zijn hen zo diep raken. Daarmee vormen de scènes en locaties niet alleen de sleutel tot de films maar ook tot hun eigen levens. Liefde, verdriet, extase, rouw, humor, eenzaamheid en vriendschap: het volle leven trekt voorbij. Brecht van Hulten gaat met Maarten en Billie in gesprek.

Annemieke Bosman met schrijver Yael van der Wouden over haar debuutroman De bewaring. 

De bewaring speelt zich af in het naoorlogse Overijssel. Kogelgaten zijn weer gedicht, herinneringen aan de Holocaust zo veel mogelijk verstopt. Isabel woont alleen in het huis van haar overleden moeder, waar alles rustig voortkabbelt tot plotseling haar broer Louis met zijn nieuwe vriendin Eva voor de deur staat om bij haar de zomer door te brengen.

Eva is in alles het tegenovergestelde van Isabel. Waar Isabel houdt van rust, houdt Eva van liederlijk late avonden; waar Isabel bedeesd en voorzichtig is, stampt Eva door het huis en trekt ze letterlijk alles uit de kasten.

Maar dan beginnen er kleine dingen – een lepel, een mes, een kom – uit het huis te verdwijnen. Heeft Eva er iets mee te maken? Dat idee laat Isabel niet los. Koortsachtig houdt ze de nieuwe vrouw in de gaten, totdat ze – op het hoogtepunt van die zinderend hete zomer – een mysterieuze ontdekking doet waardoor netjes afgedekte geheimen haar plotseling keihard in het gezicht slaan. Misschien is de oorlog niet helemaal voorbij.

Yael van der Wouden (1987) is schrijver en docent. Een van haar essays werd genoemd in The Best American Essays 2018. Yael geeft les in creative writing en comparative literature. De bewaring is haar debuut.

Fannah Palmer (1993) is vertaler en redacteur bij uitgeverij HetMoet. Ze vertaalde werk van Honorée Jeffers en Safiya Sinclair.

Roos van de Wardt (1981) is literair vertaler van onder anderen Jenny Offill, Deborah Levy en Nick Hornby. Ook geeft ze les aan de Vertalersvakschool in Amsterdam

Annemieke Bosman in gesprek met de van oorsprong Finse choreograaf en theatermaker Cecilia Moisio.
Moisio maakt voor Club Guy & Roni in Groningen een dansvoorstelling over verslaving met hulp van verslaafden.

In ADI(C)SCO gaat choreograaf Cecilia Moisio in een schijnbaar oneindige danstrip op zoek naar de roes, naar alsmaar doorgaan en daarin jezelf verliezen. Om die reden ademt de voorstelling dan ook de sfeer van de disco-era, waarin de clubscene en ook designer drugs populair werden. Samen met de dansers van Club Guy & Roni brengt Moisio met ADI(C)SCO een keiharde discotrip naar het theater.

Moisio maakt voorstellingen waarmee ze maatschappelijke thema’s aan de kaak wil stellen. In dit geval de taboes en schaamte rondom verslaving. Meer weten over haar persoonlijke motivatie en werkwijze?

Annemieke Bosman praat met Luc Joosten, dramaturg van de opera Roberto Devereux, het sluitstuk van de Tudor trilogie van Gaetano Donizetti. Roberto Devereux is te zien bij Nationale Opera en Ballet.

In Roberto Devereux (1837) laat Donizetti koningin Elizabeth I zien als oudere vrouw, twee jaar voor ze sterft. De harde politieke wereld aan het hof en in haar wereldrijk hebben van haar een strenge, verbitterde en eenzame vrouw gemaakt. Zelden heeft ze het geluk van de liefde gekend. Nu ze aan het eind van haar leven is gekomen en dat besef sterk doordringt, wordt haar verlangen alleen maar groter. Maar Elizabeth merkt al snel dat ze niet als enige haar hart aan Devereux verpand heeft.

Veel meer dan de titelfiguur Roberto is Elizabeth het echte hoofdpersonage van de opera, en Donizetti heeft haar muzikaal zeer persoonlijk, menselijk en gedetailleerd uitgewerkt. Iedere gevoelsnuance in haar hart wordt in de muziek verklankt, van de innigste liefdesverlangens tot woede, haat, verachting en vertwijfeling. Daarmee is Roberto Devereux ook de meest moderne opera van de Tudor-trilogie. 

Met Roberto Devereux ronden regisseur Jetske Mijnssen en dirigent Enrique Mazzola het verhaal van koningin Elizabeth I af. Eerder lieten ze haar als kind zien in Anna Bolena, en als volwassen vrouw, op het toppunt van haar macht, in Maria Stuarda. In Roberto Devereux strijdt Elizabeth, aan het eind van haar leven, vooral tegen zichzelf.

Annemieke Bosman spreekt met Manique Hendricks en Maaike Rikhof, conservatoren van de tentoonstelling The Art of Drag in het Frans Hals Museum in Haarlem.

Drag is overal. Denk aan het populaire tv-programma RuPaul’s Drag Race en Songfestival-winnaar Conchita Wurst. Maar het is zeker niet nieuw, al in Griekse tragedies werd er aan drag gedaan en op theatrale wijze de spot gedreven met stereotype genderrollen.

Ook voor kunstenaars is het een geliefd onderwerp. Hartjesdag, de van oorsprong Haarlemse feestdag waarop mannen als vrouwen verkleed gingen en andersom, is rond 1900  vaak geschilderd. Sommige kunstenaars deden zelf aan crossdressing of drag zoals Ferdinand Erfmann (1901 – 1968) , of maakten portretten van mensen die door deze uitingsvormen zichzelf konden zijn zoals Kees van Dongen (1877-1968). In de tentoonstelling vind je ook hedendaagse kunstwerken van Sin Wai Kin, Sarah Lucas, Gillian Wearing, Yamuna Forzani, Charles Atlas, Julius Thissen, Erwin Olaf, Ton van Rijn en Roza Ahmad die breken met de verwachtingen en stereotypes van mannelijkheid en vrouwelijkheid.

The Art of Drag is de eerste tentoonstelling in Nederland over drag vanuit een kunsthistorisch perspectief. Kom kijken hoe kunstenaars hun liefde voor drag uiten op manieren die nog regelmatig op tegenstand stuiten. The Art of Drag is een viering van jezelf kunnen zijn, vrijheid en uitbundigheid!

Brecht van Hulten praat met fotograaf en filmmaker Kadir van Lohuizen over Food for Thought, zijn multi-mediale project over de voedselindustrie.

Op NPO 2 en NPO Start is de komende weken de documentaireserie Food for Thought te zien, die Van Lohuizen samen met Doke Romeijn maakte. Ze gaan daarin op zoek naar de wereld achter het eten op ons bord in de VS, China, Kenia, Saudi-Arabië en de Verenigde Arabische Emiraten.

Sperziebonen en avocado's uit Kenia. Het eten in de Nederlandse schappen legt gemiddeld ongeveer 30.000 kilometer af voor het op ons bord terecht komt. Dat is even ver als naar Australië en weer terug. Deze overvloed aan producten is het resultaat van een complex en wereldwijd systeem, waarin Nederland een grote rol speelt. Naast de televisieserie is in het Scheepvaartmuseum Amsterdam de expositie Food for Thought te zien, tot 5 januari 2025. Bij uitgeverij Lannoo is het fotoboek Food for Thought verschenen.

Annemieke Bosman in gesprek met Anneke de Lind van Wijngaarden en Nathalie Bruijns. Donderdag komt de film Liefjes uit van Anneke de Lind van Wijngaarden en Nathalie Bruijns. Liefjes is een coming of age film. De film volgt drie meisjes (14) tijdens hun zomervakantie op camping La Plaine onderaan een berg bij de beroemde rivier de Ardèche in Zuid-Frankrijk. Alle drie hebben ze de wens iets te ontdekken in de liefde. De drie meisjes zitten in verschillende fases van het liefdespad.

In Liefjes hebben De Lind van Wijngaarden en Bruijns geprobeerd in de hoofden van de meisjes te verdwijnen. Wat zijn hun geheimen, hun verlangens? Waar zijn ze bang voor? Hoe denken ze dat het hoort? Bruijns hierover: 'We hebben geluk gehad dat we zo dichtbij ze mochten komen en dat ze zich zo kwetsbaar durfden op te stellen'.

Annemieke Bosman in gesprek met kunstenaar Michael Raedecker.
Het Kunstmuseum in Den Haag presenteert vanaf deze week een grote tentoonstelling van de Nederlandse kunstenaar Michael Raedecker.
Met zijn unieke werkwijze, waarbij Raedecker schilderkunst combineert met borduurwerk reflecteert Raedecker op de wereld en onze plaats daarin. Hij weet in zijn werken een melancholische sfeer te vangen alsof hij herinneringen vastlegd die zich in ruimtes en objecten bevinden. Landschappen, boomhutten en huizen in voorsteden zweven in een rijk tussen realisme en surrealisme, waardoor de grenzen van letterlijke representatie en abstractie vervagen.

Raedecker laat zich voor zijn werk inspireren door het collectieve geheugen, de kunstgeschiedenis en de populaire cultuur. Hij put uit vele bronnen, zoals fotografie, obscure tijdschriften, filmstills en het internet.

In Michael Raedecker: material worlds zijn ongeveer vijftig kunstwerken te zien die de kunstenaar sinds 1991 heeft gemaakt, afkomstig uit de collectie van het Kunstmuseum en van instellingen en particuliere verzamelaars in Nederland en Groot-Brittannië.

Speelkaarten, dobbelstenen en zandlopers vliegen je om de oren tijdens Saboteurs, de nieuwe voorstelling van prijswinnend maker Mathieu Wijdeven in samenwerking met schrijver Daphne Huisden. In Saboteurs onderzoekt Wijdeven aangepaste gedragsvormen en code-switching en tovert deze met behulp van goocheltrucs op theatrale wijze op het podium. De voorstelling is op tournee door heel Nederland. Annemieke Bosman gaat met Mathieu Wijdeven in gesprek.