PrekenWeb.nl

Bijbeltekst: [1]

 Als nu Abram negen en negentig jaren oud was, zo verscheen de HEERE aan  Abram, en zeide tot hem: Ik ben God, de Almachtige! Wandel voor Mijn  aangezicht, en zijt oprecht![2]

  En Ik zal Mijn verbond stellen tussen Mij en tussen u, en Ik zal u gans  zeer vermenigvuldigen.[3]

  Toen viel Abram op zijn aangezicht, en God sprak met hem, zeggende:[4]

Mij aangaande, zie, Mijn verbond is met u; en gij zult tot een vader van  menigte der volken worden![5]

  En uw naam zal niet meer genoemd worden Abram; maar uw naam zal wezen  Abraham; want Ik heb u gesteld tot een vader van menigte der volken.[6]

  En Ik zal u gans zeer vruchtbaar maken, en Ik zal u tot volken stellen,  en koningen zullen uit u voortkomen.

Bijbeltekst: [7]

En Ik zal Mijn verbond oprichten tussen Mij en tussen u, en tussen uw  zaad na u in hun geslachten, tot een eeuwig verbond, om u te zijn tot  een God, en uw zaad na u.[8]

  En Ik zal u, en uw zaad na u, het land uwer vreemdelingschappen geven,  het gehele land Kanaan, tot eeuwige bezitting; en Ik zal hun tot een  God zijn.[9]

  Voorts zeide God tot Abraham: Gij nu zult Mijn verbond houden, gij, en  uw zaad na u, in hun geslachten.[10]

  Dit is Mijn verbond, dat gijlieden houden zult tussen Mij, en tussen  u, en tussen uw zaad na u: dat al wat mannelijk is, u besneden worde.[11]

  En gij zult het vlees uwer voorhuid besnijden; en dat zal tot een teken  zijn van het verbond tussen Mij en tussen u.[12]

  Een zoontje dan van acht dagen zal u besneden worden, al wat mannelijk  is in uw geslachten: de ingeborene van het huis, en de gekochte met  geld van allen vreemde, welke niet is van uw zaad;

Bijbeltekst: [7]

 En Ik zal Mijn verbond oprichten tussen Mij en tussen u, en tussen uw  zaad na u in hun geslachten, tot een eeuwig verbond, om u te zijn tot  een God, en uw zaad na u.

Bijbeltekst: [1]

Na deze dingen geschiedde het woord des HEEREN tot Abram in een gezicht,  zeggende: Vrees niet, Abram! Ik ben u een Schild, uw Loon zeer groot.[2]

Toen zeide Abram: Heere, HEERE! wat zult Gij mij geven, daar ik zonder  kinderen heenga en de bezorger van mijn huis is deze Damaskener Eliezer?[3]

  Voorts zeide Abram: Zie, mij hebt Gij geen zaad gegeven, en zie, de zoon  van mijn huis zal mijn erfgenaam zijn![4]

  En ziet, het woord des HEEREN was tot hem, zeggende: Deze zal uw  erfgenaam niet zijn; maar die uit uw lijf voortkomen zal, die zal uw  erfgenaam zijn.[5]

  Toen leidde Hij hem uit naar buiten, en zeide: Zie nu op naar den hemel,  en tel de sterren, indien gij ze tellen kunt; en Hij zeide tot hem: Zo  zal uw zaad zijn![6]

  En hij geloofde in den HEERE; en Hij rekende het hem tot gerechtigheid.

Bijbeltekst: [1]

Alzo toog Abram op uit Egypte naar het zuiden, hij en zijn huisvrouw, en  al wat hij had, en Lot met hem.[2]

  En Abram was zeer rijk, in vee, in zilver, en in goud.[3]

  En hij ging, volgens zijn reizen, van het zuiden tot Beth–el toe, tot  aan de plaats, waar zijn tent in het begin geweest was, tussen Beth–el,  en tussen Ai;[4]

  Tot de plaats des altaars, dat hij in het eerst daar gemaakt had; en  Abram heeft aldaar den Naam des HEEREN aangeroepen.[5]

¶  En Lot, die met Abram toog, had ook schapen, en runderen, en tenten.[6]

  En dat land droeg hen niet, om samen te wonen; want hun have was vele,  zodat zij samen niet konden wonen.[7]

  En er was twist tussen de herders van Abrams vee, en tussen de herders  van Lots vee. Ook woonden toen de Kanaanieten en Ferezieten in dat land.[8]

  En Abram zeide tot Lot: Laat toch geen twisting zijn tussen mij en tussen  u, en tussen mijn herders en tussen uw herders; want wij zijn mannen  broeders.[9]

  Is niet het ganse land voor uw aangezicht? Scheid u toch van mij; zo  gij de linkerhand kiest, zo zal ik ter rechterhand gaan; en zo gij de  rechterhand, zo zal ik ter linkerhand gaan.

Bijbeltekst: [10]

En Lot hief zijn ogen op, en hij zag de ganse vlakte der Jordaan, dat  zij die geheel bevochtigde; eer de HEERE Sodom en Gomorra verdorven had,  was zij als de hof des HEEREN, als Egypteland, als gij komt te Zoar.[11]

  Zo koos Lot voor zich de ganse vlakte der Jordaan, en Lot trok tegen het  oosten; en zij werden gescheiden, de een van den ander.[12]

  Abram dan woonde in het land Kanaan; en Lot woonde in de steden der  vlakte, en sloeg tenten tot aan Sodom toe.[13]

  En de mannen van Sodom waren boos, en grote zondaars tegen den HEERE.[14]

¶  En de HEERE zeide tot Abram, nadat Lot van hem gescheiden was: Hef uw  ogen op, en zie van de plaats, waar gij zijt noordwaarts en zuidwaarts,  en oostwaarts en westwaarts.[15]

  Want al dit land, dat gij ziet, zal Ik u geven, en aan uw zaad, tot in  eeuwigheid.[16]

  En Ik zal uw zaad stellen als het stof der aarde, zodat, indien iemand  het stof der aarde zal kunnen tellen, zal ook uw zaad geteld worden.[17]

  Maak u op, wandel door dit land, in zijn lengte en in zijn breedte; want  Ik zal het u geven.[18]

  En Abram sloeg tenten op, en kwam en woonde aan de eikenbossen van Mamre,  die bij Hebron zijn; en hij bouwde aldaar den HEERE een altaar.

Bijbeltekst: [1]

En het geschiedde in de dagen van Amrafel, den koning van Sinear, van  Arioch, den koning van Ellasar, van Kedor–laomer, den koning van Elam,  en van Tideal, den koning der volken;[2]

  Dat zij krijg voerden met Bera, koning van Sodom, en met Birsa, koning  van Gomorra, Sinab, koning van Adama, en Semeber, koning van Zeboim, en  den koning van Bela, dat is Zoar.[3]

  Deze allen voegden zich samen in het dal Siddim, dat is de Zoutzee.[4]

  Twaalf jaren hadden zij Kedor–laomer gediend; maar in het dertiende jaar  vielen zij af.[5]

  Zo kwam Kedor–laomer in het veertiende jaar, en de koningen, die met hem  waren, en sloegen de Refaieten in Asteroth–karnaim, en de Zuzieten in  Ham, en de Emieten in Schave–kiriathaim;[6]

  En de Horieten op hun gebergte Seir, tot aan het effen veld van Paran,  hetwelk aan de woestijn is.[7]

  Daarna keerden zij wederom, en kwamen tot En–mispat, dat is Kades, en  sloegen al het land der Amalekieten, en ook den Amoriet, die te  Hazezon–thamar woonde.[8]

  Toen toog de koning van Sodom uit, en de koning van Gomorra, en de koning  van Adama, en de koning van Zeboim, en de koning van Bela, dat is Zoar;  en zij stelden tegen hen slagorden in het dal Siddim,[9]

  Tegen Kedor–laomer, den koning van Elam, en Tideal, den koning der volken,  en Amrafel, den koning van Sinear, en Arioch, den koning van Ellasar;  vier koningen tegen vijf.[10]

  Het dal nu van Siddim was vol lijmputten; en de koningen van Sodom en  Gomorra vluchtten, en vielen aldaar; en de overgeblevenen vluchtten naar  het gebergte.[11]

  En zij namen al de have van Sodom en Gomorra, en al hun spijze, en trokken  weg.[12]

  Ook namen zij Lot, den zoon van Abrams broeder, en zijn have, en trokken  weg; want hij woonde in Sodom.[13]

¶  Toen kwam er een, die ontkomen was, en boodschapte het aan Abram, den  Hebreer, die woonachtig was aan de eikenbossen van Mamre, den Amoriet,  broeder van Eskol, en broeder van Aner, welke Abrams bondgenoten waren.[14]

  Als Abram hoorde, dat zijn broeder gevangen was, zo wapende hij zijn  onderwezenen, de ingeborenen van zijn huis, driehonderd en achttien, en  hij jaagde hen na tot Dan toe.[15]

  En hij verdeelde zich tegen hen des nachts, hij en zijn knechten, en  sloeg ze; en hij jaagde hen na tot Hoba toe, hetwelk is ter linkerhand  van Damaskus.[16]

  En hij bracht alle have weder, en ook Lot zijn broeder en deszelfs have  bracht hij weder, als ook de vrouwen, en het volk.[17]

¶  En de koning van Sodom toog uit, hem tegemoet (nadat hij wedergekeerd  was van het slaan van Kedor–laomer, en van de koningen, die met hem  waren), tot het dal Schave, dat is, het dal des konings.[18]

  En Melchizedek, koning van Salem, bracht voort brood en wijn; en hij  was een priester des allerhoogsten Gods.[19]

  En hij zegende hem, en zeide: Gezegend zij Abram Gode, de Allerhoogste,  Die hemel en aarde bezit![20]

  En gezegend zij de allerhoogste God, Die uw vijanden in uw hand geleverd  heeft! En hij gaf hem de tiende van alles.[21]

En de koning van Sodom zeide tot Abram: Geef mij de zielen; maar neem de  have voor u.[22]

  Doch Abram zeide tot den koning van Sodom: Ik heb mijn hand opgeheven  tot den HEERE, den allerhoogsten God, Die hemel en aarde bezit;[23]

  Zo ik van een draad aan tot een schoenriem toe, ja, zo ik van alles, dat  het uwe is, iets neme! opdat gij niet zegt: Ik heb Abram rijk gemaakt![24]

  Het zij buiten mij; alleen wat de jongelingen verteerd hebben, en  het deel dezer mannen, die met mij getogen zijn, Aner, Eskol en Mamre,  laat die hun deel nemen!

Bijbeltekst: [20]

En Noach bouwde den HEERE een altaar; en hij nam van al het reine vee,  en van al het rein gevogelte, en offerde brandofferen op dat altaar.

Thema: Een trooster in smarten, Bijbeltekst: En hij noemde zijn naam Noach, zeggende: Deze zal ons troosten over ons werk, en over de smart onzer handen, vanwege het aardrijk, dat de HEERE vervloekt heeft!