Diyalektik Gazel - Attila ilhan

büyük bir şaşaadır ölüm
ebruli nurlarla gelir
öyle bir yanardağdır ki öfkesi
mutantan destur’larla gelir

karşıtıyla yüklüdür herşey
mutlak çözümlerden vazgeç
tartışılmaz mükemmellikler
ne gizli kusurlarla gelir

sen sen ol korkma karanlıktan
dik ışık çekirdeklerini
çünkü en berrak sular bile
en yağlı çamurlarla gelir

nasıl doğmakla başlarsa ölüm
ölmekle başlar öyle hayat
bil ki dünyayı sarsan sıçramalar
birikmiş şuurlarla gelir

Bu bölümde, insanlar olarak arzularımızın kendi başına şekillenmediğini; bunun ötesinde içinde bulunduğumuz sosyolojik, kültürel ve hatta siyasi yapı ile birlikte şekillendiğini konuşuyoruz. Fakat biz sanki kendi arzu ve isteklerimize kendimiz karar veriyormuşuz gibi sanrılar içinde hayatımızı yaşayabiliyoruz. Neyi arzulayacağımız, neye ihtiyaç duyduğumuza inandığımız aslında bizi çok aşkın yerlerden geliyor olabilir.

Bu konuyu somut şekilde anlatmak için 1970'li yılların Japonyası'na ve sonradan manipülatif şekilde yaratılan kahve kültürü hikayesine gidiyoruz.

Elbette ki bağ kurmak için illa dışarıdaki kültürden, yaratılanlardan kopmak ya da ayrışmak gerekmiyor. Hatta bu yaratılmış değerlerle birlikte bazen daha kolay bağlar kurabiliriz. Fakat hiçbir şeye körü körüne bağlı olmadan ve “bu benim varlığım, karakterim” demeden ilişkilenmek mühim.

Mesela niye kahve sevdiğimizi mantık düzeyinde bir şeylerle açıklarken, olayın özünü hiç bilmiyor olabiliriz.

Acaba istediğimiz şeyleri gerçekten biz mi istiyoruz, yoksa bize çoktan öğretilmiş arzuların içinde mi yaşıyoruz?

Bağımlılık gerçekten bir şeye mi yönelir? Yoksa başka bir şeyin eksikliğine mi?

Bruce K. Alexander tam da bu konunun peşinden giderek, farelerin sosyal bağ kurabildikleri ortamda uyuşturucu maddeye yönelmediklerini ve bağımlılık geliştirmediklerini gösteren bir deney ortaya koyuyor. “Rat Park” olarak bilinen bu çalışma, bağımlılığa ve hatta tedaviye bakışımızı ciddi biçimde sorgulatıyor.

Johan Hari de bağımlılık ve kaybolan bağlar üzerine kapsamlı araştırmalar yürüterek konunun önemini açıkça gözlerimizin önüne seriyor. Kendisinin TED konuşmasına şuradan ulaşabilirsiniz:
https://www.youtube.com/watch?v=PY9DcIMGxMs&t=137s
(Everything you think you know about addiction is wrong | Johann Hari | TED)

İçinde bulunduğumuz dünyada bir şeylere bağımlı olmadan yaşamak neredeyse mümkün değil. Hele ki kendimizi olduğumuz gibi ortaya koyup kabul edebilmek büyük bir baş kaldırı. İşte bu bölümde biraz da sosyolojik bir yerden tam bunlara bakıyoruz.

Keyifli dinlemeler.

Not: Bu bölüm bir üçlemenin ilk kısmı. İkinci bölümde Japonya’ya gidiyoruz.


İçinde bulunduğumuz global düzende bir şeylere bağımlı olmamak neredeyse mümkün değil.

Ölüm bize yaşamı öğretmesin, ölüm bize ölümü öğretsin.

Bu bölümde yasla ne yapacağımızdan çok, o süreçle nasıl olabileceğimizi konuşuyoruz. Çoğu zaman hızla toparlanmak, anlamlandırmak ya da kaçmak isterken dirençler geliştiriyoruz. Halbuki belki de asıl mesele sadece olabilmek.

Keyifli dinlemeler.

Çocuklukta kurduğumuz bağlanma biçimlerinin yetişkinlikteki ilişkilerimizi etkilediğini artık hepimiz biliyoruz.

Peki bu güvenli bağlanma nasıl oluyor? Ya da güvensiz bağlandığımızı nerelerden anlayabiliriz Kaygılı bağlandığımızda romantik ilişkilerimizde nasıl panikleyip kendi ilişkimizi sabote ettiğimizi, kaçıngan bağlandığımızda ise yutulmaktan korkup nasıl geri çekildiğimizi konuşuyoruz.

Bu bölümde odağımız özellikle kaygılı bağlanma üzerinde. Devamındaki bölümlerde ise kaçıngan bağlanmayı da örnekler üzerinden ele alacağız.

Keyifli dinlemeler.

Bu bölüme bir danışan hikayesiyle başlayıp, yaşamda karşımıza çıkan uyaranlara atfettiğimiz anlamlara ve verdiğimiz tepkilere odaklanıyoruz. Karşımıza çıkan her uyarana binlerce farklı anlam atfedebilecekken, çiğnemeden yuttuğumuz öğretilerin bizi tek bir anlamın içine nasıl sıkıştırdığını ve ilişkilerimizi nasıl parçalayabildiğini konuşuyoruz.

Çoğu zaman yaşadığımız şeyden çok, ona verdiğimiz anlamın içine hapsoluyoruz. Bazen özgürlük yeni bir şey öğrenmekten çok, içimize yerleşmiş eski anlamları fark etmekle başlar.

Keyifli dinlemeler.

Sahi kaç canlı bu insan evladı? Kaç yaşamı yaşıyor bir dünyevi hayatta? Ve daha kaç yaşama gebe? Kaç canı tanıyabilecek yüreğe ve cesarete sahip? Ve kaç ölüme daha yer var; her yaşamı keşfetmek için?

Bu belki bir yas paylaşımıdır, belki de bir doğum kutlaması. Ya da ikisinin ayrılamaz bütünlüğü.

Yolda kaybettiklerimizin ruhunun huzurlu olması ve her yeni yaşımıza iyi ki doğdun demek umuduyla: İyi ki doğdun! Ve her acınla yeniden doğmaya cesaret et güzel çocuk.

"Kendinizle evlenir miydiniz?" sorusuna ne cevap veriyorsunuz?

Bu bölümde ilişkilerin içindeki çatışmaları ve kendimiz arayışını konuşuyoruz. Farklılıkların her zaman ayrılıklara değil, bütünleşip büyümeye nasıl zemin hazırlayacağını Gestalt bakış açısı ile ele alıyoruz.

Belki de eninde sonunda hepimiz kendimizle evleniyoruz; ya da kendimiz olduğunu hiç idrak edemediğimiz kayıp parçalarımızla.

Keyifli dinlemeler.

Psikolojik Meseleler'in 100. bölümü yayında! 

Bu bölümde çok özel bir konuk ile içimizdeki çocuğa masallar anlatıyor ve şefkat veriyoruz. Geçmişimizi olduğu haliyle kapsayıp büyüme yolculuğuna çıkıyoruz.

Birçok düşünüre ve psikoloğa gönderme bulunan bu bölümde, bugüne kadar Psikolojik Meseleler külliyatında olan birçok konsept birleşerek 100. bölüm kutlamasına dönüşüyor.

Keyifli dinlemeler.

Bu bölümde, sıkça içine düştüğümüz 'Şimdiki Aklım Olsa Paradoksu'nu ve yas sürecini masaya yatırıyoruz.

Kübler-Ross’un o meşhur modelini merkeze alarak; depresyonun aslında korkulacak bir çöküş değil, hayatımızda büyümeye yer açan ne kadar önemli bir alan olduğunu inceliyoruz.

Kendimizi kabul etme ve otantikliğimizle tanışma yolculuğunda, bu bölümün geçmiş deneyimlerinizi kucaklayabilmeniz adına içinizde bir kıvılcım yakması dileğiyle.

Keyifli dinlemeler.