A leschter Zäit hunn ech eng Rei vu Beispiller erlieft, wéi eeler Leit diskriminéiert ginn. Ech well dat emol hei thematiséieren.

Am Lissabonner E.U.-Vertrag steet kloer an däitlech, dass Altersdiskriminéierung verbueden, also strofbar ass.

Trotzdem gëtt hei am Land monter weider diskriminéiert, natirlech och an den elektronesche Medien, wou oft Leit iwwer 65 Joer wéi dee leschten Dreck behandelt ginn. Ech selwer hun erliewt, dat de jëtzege Minister BAUSCH, wéi e nach gringen Deputéierte war, iwwer mech als deemoleg Europadeputéiert geschriwwen huet, mäi Verfallsdatum wier laang erreecht,  ech soll menger Wee goen. Anerer hu gemailt, si gingen hoffen, datt geschwënn  eng Strooss zu Schëffleng no mer ging genannt ginn, well da wär ech endlech net méi do.

Dat deet wéi.

Méi schlëmm ass et wann en eelere Mënsch Gesondheetsproblemer huet. Ech war entsat gewuer ze ginn, dass an eisem neie Centre de réhabilitation um Kierchbierg Leit iwwer  65 Joer net méi solle behandelt ginn. Nodeem se iwer 3 Méint op eng Aentwert geward huet, ass eng Patientin, déi ech kennen, op Esch an d’Sainte-Marie fir e puer Woche verfracht gin, wou se an engem Zëmmer mat enger ze klenger Toilette, oni Dusch, niewent der net adequater Behandlung och nach keng Liewensqualitéit hat: keng Cafeteria, keen Openthaltsraum, ronderem Chantier’en mat Kaméidi, keng Méiglechkeet virun Dir ze kommen.

No der leschter Reform vun der Fleegeversécherung si mer an den Zeitunge vill iwer Verschlechterunge gewuer gin, déi Betraffener konkret beschriwen hun. Kierzlech huet den zoustaenege Minister réagéiert. Da kucke mer emol, op d’Reform besser applizéiert gett wéi bis elo.

Wéi ass et méiglech, dass eng eeler Persoun, dei de 5. November eng Demande fir en Trapelift mécht, eréischt den halwe Januar eng 1. Äntwert kritt? Firwat kritt se op eng Demande fir den Novabus, elo Adapto, iwwerhaapt  keng Äntwert?

Munch eeler Leit wësse sech net ze wieren an akzeptéieren, dass se net méi eescht geholl ginn.

Och an der Politik stelle mer fest, datt den Alter ëmmer méi op d’Ofstellgleis féiert.

Parteie bretze sech, wann den Duerchschnëttsalter vun hirer Kandidatelëscht méiglechst niddreg ass. An enger Partei  déi ech gutt kennen, musse 40 % Joncker a 40 % Fraen op der Lëscht sinn. Da bleift fir Männer, besonnesch iwwer 35, 50 a 60, wéineg Plaz. Mat all deene Quote gi Kompetenz an Erfahrung, déi awer an der Politik gebraucht ginn, verluer.

D’CSV hat zwar scho virun iwwer  30 Joer en Deputéierten, fir dee seng Mamm nach Kannergeld krut, well e mat senge Studien net fäerdeg war. Haut erliewen ech, dass Studenten, déi knapps fäerdeg  sinn, Kandidat a gewielt wëlle ginn. Obscho se null Erfahrung  am Beruffsliewen  hunn, wëlle se d’Land mat regéieren.

Leit iwwer 65 an esouguer  iwwer 80 Joer si vollberechtegt Bierger, besonnesch wa se geeschteg a kierperlech fit sinn, wat bei der heiteger Liewenserwaardung ëmmer mei de Fall ass. Da behandelt se net wéi kleng Kanner oder géischdeg Behënnerter!

Natierlech muss en sech Suergen maachen wann een iwwert den Zoustand vun der Welt nodenkt. Eng Majoritéit vun den Leit sinn sech haut bewosst dass den Klimawandel, d’Aartestierwen, Ëmweltzerstéierung zu enger globaler Bedreeung vir d’Mënschheet ginn ass.
Su guer den Weltwirtschaftsforum , deen d’Renconter vun Davos organiséiert, keent an sengem « Risk Report 2018 » zur Konklusioun dass den Klimawandel an déi domadder verbonnen Migratiounswellen den gréissten Risiko vir d’global Wirtschaft duerstellt.
Dat aktuell Wirtschaftsklima ass dofir éischter gutt, d’Konjunkturdonnée op der ganzer Welt sinn am gréngen Beräich.
Mee leider ass onsen aktuellen Wirtschaftssystem an sengem globalen Usaz, weder staark sozial ausgeriicht, nach ökologesch trachbar.
Mir brauchen haut méi radikal Aschnëtter, déi den Wirtschaftssystem sou reforméieren, vir dass de Wuesstem ons och um sozialen an ökologeschen Plang no fir bréngt, an Konzepter wei « Greeneconomie » an « Circularwirtschaft » eng Realitéit ginn.
Et ginn vir mech zwee Parameteren wou mer mussen usetzen. Ons Gesellschaft muss Aarbecht méi bëlleg maachen an den Verbrauch vun Ressourcen méi deier.
Ech erklären mech.
D’Progrèsen hunn dozou geféiert dass mer ëmmer manner Aarbecht brauchen. Aarbechtskraaft läit brooch (Chômage, Exclusioun, Aarmut an de Drëtter Welt) well se onrentabel ass vis-à-vis vun Maschinnen. Pauschaliséierend : et mëscht hei zu Lëtzebuerg keen Sënn en maschinelle hiergestallten Produit ze flecken, well et méi bëlleg ass en neien ze produzéieren.  Den Ressourcëveverbrauch ass oft keen groussen Käschtepunkt, well eben genau do déi global Emweltkäschten net richteg bewäert ginn.
Vir eng Nohalteg Entwécklung mussen mer op deenen Punkten usetzen.
Konkret géif dat goen, andeems mer d’indirekt Lounkäschten erofsetzen. D’Sozialkäschten sollten komplett iwwert den Budget bezuelen ginn deen mer iwwert d’Lounsteier an Steieren op d’ Betriber finanzéieren. Et mëscht keen Sënn méi vir d’Betriber ze bestrofen wann se Leit astellen. An eng sozial Ofsécherung bidden mer och haut schonns allen Leit un, ob se am Aarbechtsprozess sinn oder net.
Onse Wirtschaftssystem muss sech dorops baséieren, dass d’Belounung, spriech Gewënn sech ob d’Minimiséierung vum Ressourcëveverbrauch orientéiert, an net op den Produktiounskäschten. Dat erreecht een domadder dass eng Stéier erhieft op net erneierbar Ressourcen, déi en nei an den Wirtschaftskreeslaaf bréngt. Net besteiert géif Weiderverwäertungen an Transforméieren vun benotzten Ressourcen. Och déi zwou nohalteg Energiequellen also Solar an Wandenergie genau sou wei d’Liewensmëttelproduktioun sollen vun der Steier ausgeholl sinn. Sou eng Steier muss héich genuch sinn, vir dass mer konsequent vun enger Wegwerfwirtschaft an eng Kreeslafwirtschaft kommen. Dës Steier kennt an Etappen zum Beispill d’TVA remplacéieren. D’kollektiv Intelligenz muss dofir benotz ginn vir mat, sou mann wei méiglech natierlech Ressourcen, sou vill wei méiglech Gidder an Servicer kenne hierzestellen ; an dëst d’Verhalen muss och finanziell belount ginn. Duerch sou en Paradigmewiessel kennen mer et schaffen, an der wéineger Zäit déi ons bleift, eng nohalteg Wirtschaft opzebauen.
 
 
 

Et soll een am Liewen net ze vill no hanne kucken. Mat enger positiver Liewensastellung d'Zukunft ugoen, da gesäit d'Welt direkt anescht aus.
Wann dir awer elo zu den eelere Semester zielt, da kënnt dir och zefridden zréck kucken, mengt de Guy Seyler am Apropos vun haut.

Zanter dem 10. Dezember vum leschte Joer ass ëffentlechen Transport jo duerch Tram, Funiculaire a nei Garen definitiv méi attraktiv ginn. De Ben Frin léisst zanter dem Dag säin Auto Moies am Garage, a fiert nëmme nach mat Bus an Zuch op d'Schaff. A sengem Commentaire seet hien eis de Moien, wéi säin Uerteel iwwert déi ronn 1 1/2 Mount ëffentlechen Transport ausfält.

De Roland Kalté schwätzt haut en Thema un, dat eis all fréier oder spéider am Liewe beschäftegt. An dacks esouguer méi wéi ee mol.

Et ass eng Ironie vun der Geschicht, wann traditionell Léiermethoden, iwwer déi vill Pädagogen hautdesdaags d’Nues rümpfen, op eemol vun der moderner Fuerschung rehabilitéiert ginn. Scho viru gutt zwielef Joer koum eng kanadesch Etude zur Conclusioun, datt en explizitten a strukturéierten Unterrecht grad bei méi schwaache Schüler zu bessere Resultater féiert wéi déi hei zu Lëtzebuerg oft héichgeluefte Projetspädagogik.
Wat een awer kierzlech am franséische Magazin « Le Point » liese konnt, huet engem bal d’Sprooch verschloen. Ënnert dem Titel « Le par-cœur validé par la science » krut ee schwaarz op wäiss erläutert, wéi déi modern Neurosciencen ausgerechent dat gutt aalt Auswennegléieren nei entdeckt hunn. Verben a Vokabelen drummen, d’Einmaleins widderhuelen, Gedichter opsoen – wat fir munche Pädagog eng reegelrecht Heresie duerstellt, ass an den Ae vun de Gehirfuerscher en äusserst produktiven Exercice.
Am Fong bestätegt d’Wëssenschaft hei just de gesonde Mënscheverstand. D’Gediechtnes ass ebe wéi e Muskel, dee reegelméisseg muss trainéiert ginn. A wat auswenneg geléiert a systematesch widderholl gëtt, prägt sech ganz einfach méi nohalteg an, wéi wann et just flüchteg géing iwwerflu ginn. Nëmmen esou kënne sech déi Automatismen entwéckelen, duerch déi mir duerno vill Zäit an Energie spueren.
Leider ass d’Entwécklung an de Schoulen a leschter Zäit an eng aner Richtung gaangen. Am Sproochenunterrecht sinn zum Beispill Exercicë wéi Diktater oder Iwwersetzungen, déi e präzisen Emgang mat der Sprooch viraussetzen, deelweis aus de Klassesäll verschwonnen. Ersat goufen se duerch eng Inflatioun vu Multiple-Choice-Froen a Lückentexter. Ob d’Qualitéit vum Unterrecht sech doduerch verbessert huet, däerf getrouscht bezweifelt ginn.
An de Sachfächer wéi Geschicht huet dat dogmatescht Verdäiwele vum Auswennegléieren zu absurde Konsequenze gefouert. Schüler, deenen et oft nach um néidegen abstrakte Vokabular feelt, méien sech of, fir komplex Sachverhalter an hiren eegene Wierder erëmzeginn – a produzéieren dobäi Texter, déi kee Kapp a kee Schwanz hunn. Méi éierlech wier et, hinne vun Unfank un kloerzemaachen, datt si sech eng Rei Begrëffer an Tournurë genau apräge mussen an datt eng eege Meenung e Muster ouni Wäert ass, wa se net op propper formuléierte Fakten an Argumenter baséiert. Sécher ass den éischte Schrëtt ëmmer deen, d’Inhalter ze verstoen. Mee wien eppes intellektuell novollzéie kann, huet et doduerch nach laang net dauerhaft memoriséiert.
Natierlech wëll dat alles net heeschen, datt mir elo erëm an eng reng reproduktiv Brachialpädagogik zeréckfale sollen. Interaktiv Methode wéi Gruppenaarbechten an Exposéen sinn duerchaus sënnvoll, well se de Schüler zu méi Selbststännegkeet an Eegeninitiativ erzéien. Trotzdem ännere se näischt un der Noutwendegkeet vun enger systematescher Memorisatioun. An dofir däerf och an der Schoul vum 21. Joerhonnert gären nach e bësse gebéchst ginn !            

Wéi seet een esou schéin: all Medail huet zwou Säiten. Meeschtens ass gemengt, datt wann ee vun eppes mat Begeeschterung schwätzt, ee sech muss bewosst sinn, datt et och nach Nodeeler kann hunn oder mat sech bréngen. An dat geet och ëmgedréint. Eppes Negatives kann och ëmmer eng positiv Säit hunn, Christiane Kremer

D' Frisbee-Affair huet et also bis an DEN däitschen Norichtemagazin gepackt.
De fréiere SREL-Chef Marco Mille huet mam SPIEGEL geschwat.
De Nico Graf kommentéiert.

Gehetzt vun Zäitdrock a Pläng, gequëtscht an honnerte Rendez-Vous'en... gi mer Alles a kommen awer ni wierklech un. Ouni Paus si mer ënnerwee, permanent begleet vun engem Gefill eppes ze verpassen, ech mengen ech sinn net deen Eenzegen deen dat heiansdo esou empfënnt, Michèle? 

Demokratie klengt einfach ass et awer net. Déi al Griichen hunn se zwar erfonnt awer sech selwer net laang, respektiv guer net dru gehal. Den Aristoteles fënnt se kompatibel mat der Sklaverei. Zeguer den Churchill wor nach iwwerzeegt Demokratie wier am Fong déi schlechtst vun allen Regierungsformen, woubäi nach ëmmer déi Bescht vun all deenen Modeller déi bis ewell probéiert goufen. An och haut schengt  eis  Gesellschaft den demokrateschen Usproch ëmmer méi aus den Aan ze verléieren.
Kuckt en eis politesch Realitéit – national sou gutt wéi europäesch - da stellt sech d'Fro vun wat mer dann eigentlech schwätzen wa mer de Begrëff vun der Demokratie benotzen. Sou schéngt et ëmmer méi schwéier ze ginn d'Wuel vun der Allgemengheet an den politeschen Entscheedungen, wéi och an den Visiounen, erëmzefannen oder iwerhapt ze identifizéieren.
Do kommen déi all Griichen erëm an d'Spill, an zwar  mat der „Ochlokratie“. Am éischte Moment erënnert Ochlokratie vläicht munchereen un en Ausgang deen Kierperflëssegkeeten ausscheet. Deem ass natierlech net sou, och wann et als Metapher, also als Vergläich mol guer net sou schlecht passt. Ochlokratie ass dem Polybios seng negativ Variant vun der Demokratie, nämlech d'Regierung vun der Mass am Géigesatz zu där vum Bierger. An dësem Modell gëtt d'Wuel vun der Allgemengheet fir den Egennotz souwuel ausgeblennt wéi och beschiedegt. Orienitéert gëtt sech eenzeg an eleng no egoisteschen Motiven kuerz jiddwereen kuckt just no sech a sengen eegenen Interessen. Net ëmsoss gëtt Ochlokratie och nach als Herrschaft vum Pöbel bezeechent. Eng ofwärtend Form vum Zesummeliewen wou jiddwereen, an dat net nëmmen an der Politik, just nach kuckt déi eegen Täschen sou voll wéi méiglech ze kréien an all Entscheedung aus enger reng egoistescher oder populärer Motivatioun geholl gëtt.


Dir sicht no Beispiller: de neierdengs agelautnen politesche Wahlkampfg liwert se: méi Mammecongé, méi Pappecongé, méi Schoulpersonal, maner Stagezäit. Därf ee gespannt sinn wat deenen Damen an Hären bis Oktober nach un gratis Aussoën afällt. Oder, wéi de Spiegel et ganz pertinent déi aner Säit vun der Musel op de Punkt bruecht huet: der Pakt der Verlierer. Wa Muecht – virun allem déi eegen - wéi wichteg ass wéi d’ Allgemengwuel - also eng kohärent demokratesch Politik, kuerz Ochlokratie.
 
Dat ass net ongeféierlech well tëscht dem Allgemengwuel an den cumuléierten Interessen vun all Eenzelnen gëtt et nämlech keng mathematesch Equatioun déi e positiivt Resultat liwwert. Am Géigendeel, wann jiddwereen just nach u sech denkt da geet dat op Käschten vun der Allgemengheet an där hirem Wuel oder, modern geschwat, un Liewensqualitéit vun eis all.  
De Jean-Jacques Rousseau huet dofir schons am 18. Johrhonnert tëscht der “volonté générale”, also dem Wëllen vun der Allgemengheet, an der “volonté de tous”, also dem Wëllen vu Allen, ennerscheed. Dat sinn nämlech zwee puer Schong – dem franséische Philosoph wor kloer a wéi engen et sech besser zesumme geet.  Freet sech just wéi e Puer mir an Zukunft wëllen undoën. !