Ο Μανόλης Κορρές, ο άνθρωπος που είναι ταυτισμένος με τον Παρθενώνα, στοχάζεται πάνω στην έννοια του «έργου τέχνης», προειδοποιώντας για την κατάχρηση των λέξεων που οδηγεί σε απώλεια νοήματος. Περιγράφει τον Παρθενώνα ως τεχνολογικό και καλλιτεχνικό επίτευγμα χωρίς ατέλειες, με ακρίβεια χιλιοστού, αποτέλεσμα μιας ιστορικής «στιγμής συνωστισμού πνευμάτων». Μιλάει, επίσης, για το Ηρώδειο και για τις μέχρι τώρα παγκόσμιες πρωτιές του, οι οποίες δεν μπορούν να επαναληφθούν.

Με την υποστήριξη της ΔΕΗ

Συντελεστές

Ένα θέμα που συχνά μου συζητάνε οι άνθρωποι που υποστηρίζω στις ατομικές μου συνεδρίες, είναι το παράπονο πως κάποιοι κοντινοί τους, τους θεωρούν δεδομένους.  Είτε αυτός είναι ο σύντροφος, τα παιδιά τους, είτε ακόμα και φίλοι ή συνεργάτες.  Το οξύμωρο είναι ότι οι άνθρωποι που εκφράζουν αυτό το παράπονο, κατηγορούν τους άλλους που τους θεωρούν δεδομένους, γιατί βλέπουν από την συμπεριφορά τους ότι δεν κάνουν καμία προσπάθεια να τους σεβαστούν ή να τους ευχαριστήσουν.  Ενώ αντίθετα, προσφέρουν τιμητικές συμπεριφορές σε κάποιους άλλους, που θεωρούν σημαντικούς. Αν σας συμβαίνει κάτι τέτοιο, θα μοιραστώ τρεις προτάσεις για το πώς δεν θα είστε ποτέ δεδομένοι για κανέναν, γιατί η ευθύνη για την θέση σας είναι αποκλειστικά δική σας.

Στο νέο επεισόδιο του εβδομαδιαίου τους podcast, η Ελένη Ψυχούλη και η Μανίνα Ζουμπουλάκη συζητούν τη γοητεία αλλά και το βάρος του να ξέρει κάποιος τα πάντα. Μέσα από προσωπικές εμπειρίες και παραδείγματα φίλων, αναδεικνύουν πώς η γνώση πολλών πρακτικών θεμάτων —από ιατρικά μέχρι καθημερινά— μπορεί να είναι χρήσιμη αλλά και πιεστική. Επισημαίνουν τη διαφορά ανάμεσα στον «ξερόλα», που προσπαθεί να τα ξέρει όλα και γίνεται συχνά ελεγκτικός ή ανταγωνιστικός, και στον μαθητή ή τον απελευθερωμένο που ομολογεί «δεν ξέρω», αφήνοντας χώρο για περιέργεια, μάθηση και απρόσμενες ανακαλύψεις. Η συζήτηση εκτείνεται από προσωπικές καθημερινές καταστάσεις μέχρι δημιουργικές διεργασίες, υπογραμμίζοντας ότι η ζωή γίνεται πιο πλούσια όταν αφήνουμε την αβεβαιότητα και την περιέργεια να μας καθοδηγούν, αντί να κυνηγάμε την ολοκληρωτική γνώση.

Συντελεστές: Sound design, Ηχοληψία: Στέφανος Ανδριτσόπουλος

Σε μια εποχή όπου η τεχνητή νοημοσύνη παίρνει όλο και περισσότερες αποφάσεις για εμάς, παίρνει όλο και περισσότερη από την ελευθερία μας; Γιατί νιώθουμε αυτή τη «μελαγχολία της πλήρωσης» σε μια εποχή υπεραφθονίας; Ο Θεοφάνης Τάσης, καθηγητής Φιλοσοφίας της Πληροφορικής και Ψηφιακού Ανθρωπισμού στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο, ως ειδικός αλλά και γονιός, πότε θα επιτρέψει στο παιδί του να έχει κινητό και γιατί;

Με την υποστήριξη της ΔΕΗ

Ο Μάκης Προβατάς συζητά με την Άλκηστη Μπονάνου, Διευθύντρια Ερευνών στο Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών, για το πολύ πρόσφατο επίτευγμα της ερευνητικής ομάδας στην οποία ήταν επιστημονικά υπεύθυνη, όπου για πρώτη φορά παρατήρησαν σε πραγματικό χρόνο την πλήρη μεταμόρφωση ενός κόκκινου γιγάντιου αστεριού, για το τηλεσκόπιο στο Κρυονέρι Κορινθίας το οποίο παρατηρεί τη Σελήνη, για τη σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού, και για το πώς νιώθει ως η πρώτη γυναίκα Διευθύντρια Ερευνών στο Αστεροσκοπείο Αθηνών.

Με την υποστήριξη της ΔΕΗ

Στο 195ο podcast της στήλης Business & Marketing Tips της Athens Voice με τίτλο "Φράσεις marketing - σκέτες παγίδες", μιλάμε για τις λέξεις του μάρκετινγκ που όλοι χρησιμοποιούμε, αλλά συχνά χωρίς ουσία.

Με αφορμή ένα πραγματικό περιστατικό από παρουσίαση διαφημιστικού σποτ και τη φράση «Θέλω λίγο περισσότερο branding», αναλύουμε όρους όπως «360° στρατηγική», «viral video», «πελατοκεντρική προσέγγιση», «engagement» και «rebranding».

Πότε αποτελούν στρατηγικά εργαλεία και πότε μετατρέπονται σε επικίνδυνα buzzwords που αποπροσανατολίζουν από το βασικό ζητούμενο: τα πραγματικά αποτελέσματα.

Less buzzwords. More results.

Έχω μια κούπα αγαπημένη, με μια γοργόνα τυπωμένη πάνω της. Και κάθε πρωί, πίνοντας τον καφέ μου, αναρωτιέμαι γιατί αυτή η εικόνα με αγγίζει τόσο.

Σε αυτό το επεισόδιο μιλάμε για τη γοργόνα ως σύμβολο ρευστότητας και ορίου, για τη μητρότητα ως κοινωνική και υπαρξιακή μετάβαση, και για το δικαίωμα μιας γυναίκας να ορίζεται από το Είναι της — όχι μόνο από τον ρόλο της.

Τροφή για σκέψη: για τη δημιουργία, τη μεταμόρφωση και την ελευθερία να είσαι ολόκληρη πριν από κάθε «πότε».

Στο τέταρτο επεισόδιο του «Deep Thought», τολμηρές απαντήσεις σε κρίσιμες ερωτήσεις: Τελικά, μας παρακολουθούν οι σκούπες-ρομπότ; Και, εάν ναι, τι κάνουν με όλα αυτά που μαθαίνουν από εμάς; Γιατί άραγε μαθαίνουμε μόνο αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά κλπ. στο σχολείο, και όχι, π.χ., αλβανικά και βουλγαρικά; Μπορείς να βγάλεις λεφτά σαν συγγραφέας; Και πόσα;

Στείλτε μας μέιλ με τη δική σας ερώτηση, στο [email protected]. Μη διστάσετε! Τις απαντάμε όλες.

Η γυναικοκτονία της 31χρονης εκπαιδευτικού Ντόρας Ζαχαριά στη Ρόδο το 2021 αναδεικνύει την παθολογία των σχέσεων εξουσίας και την κοινωνική αδυναμία έγκαιρης διάγνωσης της επικινδυνότητας ενός δράστη. Ο 40χρονος Κώστας Μοίρας, αφού εκτέλεσε εν ψυχρώ το θύμα και στη συνέχεια αυτοκτόνησε, επιχείρησε μέσω σημειώματος να παρουσιάσει την πράξη του ως απόρροια μιας «ανυπόφορης αγάπης», μια ρητορική που υιοθέτησαν και οι γονείς του, περιγράφοντάς τον ως ένα «χρυσό παιδί» που υπέφερε. Ωστόσο, η πραγματικότητα που αποκάλυψαν η πρώην σύζυγός του και το φιλικό περιβάλλον της Ντόρας σκιαγραφεί ένα διαχρονικό μοτίβο έμφυλης βίας, ελέγχου και ακραίας ζήλειας. Ο δράστης είχε βεβαρημένο παρελθόν με απειλές όπλων και απαγωγές, ενώ περιόριζε ασφυκτικά την ελευθερία του θύματος, ελέγχοντας τις κινήσεις και τις επαφές της. Παρά το γεγονός ότι η 31χρονη είχε καταφέρει να τερματίσει τη σχέση τους, φοβούμενη για τη ζωή της, η συστηματική παρακολούθηση και η έλλειψη προστασίας οδήγησαν στην τραγική της κατάληξη. 

Συντελεστές: Έρευνα - Κείμενο: Μιμή Φιλιππίδη. Αφήγηση, Sound design, Ηχοληψία: Δάφνη Γερογιάννη

Πόσες φορές έχετε νιώσει πληγωμένοι επειδή κάποιος σας φάνηκε ψυχρός, δεν απάντησε στο μήνυμά σας, ή σας μίλησε απότομα; Και πόσες φορές μια τέτοια συμπεριφορά σας έκανε να αναρωτιέστε τι λάθος κάνατε, ή που φταίτε;  Το να παίρνετε τα πάντα προσωπικά είναι μια συνήθεια που εξαντλεί την ενέργεια, μειώνει την αυτοεκτίμηση και συχνά σας οδηγεί σε περιττές συγκρούσεις.  Και θα μοιραστώ έξι τρόπους να το αποφύγετε:

Διαχωρίστε τα γεγονότα από τις ερμηνείες. Το πιο πολύτιμο βήμα είναι να απομονώσετε αυτό που συνέβη από τα πιθανά σενάρια εξήγησης που φτιάχνετε στο μυαλό σας.  Για παράδειγμα, αν κάποιος δεν απάντησε στο μήνυμά σας, αποφύγετε να σκεφτείτε αμέσως πως σας αγνοεί, σας απορρίπτει ή σας «φτύνει».  Και μόλις μιλήσετε με το άλλο άτομο, το πιο πιθανό είναι ότι μπορεί να είχε ξεχάσει κάπου αλλού το τηλέφωνό του και δεν είχε δει το μήνυμά σας, ή να εργαζόταν, να ήταν με κόσμο, ή ακόμα και να κοιμόταν!

Συνειδητοποιείστε ότι οι άλλοι ζουν στον δικό τους κόσμο.  Το ότι κάποιος μπορεί να σας φαίνεται απόμακρος δεν σημαίνει ότι έχει κάτι εναντίον σας, και θα δώσω μερικά παραδείγματα: Ένας συνάδελφος που μιλάει απότομα μπορεί να είναι στρεσαρισμένος από πίεση δουλειάς.  Μια φίλη που δεν απαντά στο μήνυμα μπορεί να έχει προσωπικά προβλήματα.  Ο σύντροφος που ξεχνά να πει κάτι σημαντικό μπορεί να είναι αφηρημένος, όχι αδιάφορος.  Όταν καταλάβετε ότι οι άλλοι έχουν δικά τους ζητούμενα, συναισθήματα και καταστάσεις που δεν σχετίζονται με σας, τόσο πιο ανάλαφροι θα νιώθετε.

Χρησιμοποιήστε την «παύση 3 δευτερολέπτων». Όταν νιώθετε πληγωμένοι ή από κάποια συμπεριφορά του άλλου, μετρήστε ως το 3 πριν απαντήσετε. Η μικρή παύση αφήνει χώρο ανάμεσα στο ερέθισμα και την αντίδρασή σας.  Σας βοηθά να μην μεγαλώσετε το σενάριο που έχετε φτιάξει, και να ενεργήσετε με διαύγεια και ενσυναίσθηση.

Ρωτήστε στα ίσια αντί να υποθέτετε. Η επικοινωνία μπορεί να ξεκαθαρίσει τα πράγματα και να λύσει τις παρεξηγήσεις . Π.χ., αντί να σκέφτεστε «με αγνοεί», πείτε: «Είδα ότι δεν απάντησες στο μήνυμα — όλα καλά;». Και τις περισσότερες φορές θα διαπιστώσετε ότι οι άλλοι είχαν κάποιο δικό τους λόγο, και κανένα σκοπό να πληγώσουν εσάς!

Ενισχύστε την εσωτερική σας αυτοεκτίμηση. Το να μην παίρνετε τα πάντα προσωπικά απαιτεί μια δυνατή δική σας εσωτερική βάση αυτοεκτίμησης. Όταν νιώθετε σίγουροι τον εαυτό σας, οι εξωτερικές συμπεριφορές επηρεάζουν λιγότερο την ψυχολογία σας. Κι αυτό γιατί αναγνωρίζετε την ύπαρξη των άλλων, την διαφορετικότητά τους και την δέχεστε! 

Συνειδητοποιείστε ότι ο κάθε άνθρωπος βγάζει προς τα έξω αυτό που έχει μέσα του. Αν παίρνετε τα σχόλια και τις συμπεριφορές των άλλων προσωπικά, κατανοείστε πως οι άνθρωποι λειτουργούν με βάση τα δικά τους προβλήματα, πεποιθήσεις, φόβους. Δηλαδή, η συμπεριφορά τους είναι «αποτύπωμα του δικού τους κόσμου». Έτσι, προστατεύετε την ψυχική σας υγεία και δημιουργείτε χώρο για πιο ειλικρινείς, χαλαρές, ουσιαστικές σχέσεις, ενώ η εσωτερική σας ανθεκτικότητά δυναμώνει, χωρίς περιττές συναισθηματικές εντάσεις.