Kultur

Teenager an Amerika haten an den 90er Joren an engem Schoulprojet e schlëmme Fall vun Ëmweltverschmotzung opgedeckt, deen schlussendlech Opmierksamkeet aus ganz Amerika kritt huet. Netflix huet elo aus dëser Geschicht een Documentaire gemaach. D‘Claire Barthelemy huet fir eis eragekuckt.

Zanter gutt 25 Joer stellt d’Véronique Kolber hier Fotoen aus. Eventuell hat si direkt en Nerv vun der Zäit getraff; si hat näämlech séier Succès. Och wann op sëllegen Opname Landschaften oder Alldagsgéigestänn dominéieren, d’Fotografin bréngt et duerch hire Cadrage, bestëmmt Faarwen duerch di richteg Beliichtung, fäerdeg, eng Zort Filmstills ze zauberen, déi dofir suergen, datt de Kino am Kapp vu ville Spektateure weider leeft. Heefeg Dram-änlech. Dëse Summer war si dofir zu Klierf beim Prix de la photo mam Prix du Public ausgezeechent ginn. Zu Diddeléng presentéiert si an der Galerie Dominique Lang elo en neie Projet. D’Kerstin Thalau war “Deceptively quiet” kucken.

Wat kann eng Schrëftstellerin präisginn, déi iwwert eng Celebritéit schreift? Dës Fro wërft der Rachel Cusk hiert neit Buch "Life of M" op. Dat ass eng fiktiv Biografie iwwer eng ganz bekannt Schauspillerin, déi zimmlech sécher op der Natalie Portman baséiert. An déi kënnt net gutt wech am Buch.

D‘Claire Barthelemy huet fir eis era gelies.

Och de groussen Theater um Glacis huet seng Saison 2026-27 virgestallt. D'Valerija Berdi beschwätzt de Programm mam Direkter Tom Leick-Burns.

Den Iwwerbléck vun der aktueller Filmprogrammatioun mam Michel Delage.

No den Romaner vun der Emma Marsantes, der Lilia Hassaine, dem Jean-Yves Jouannais an dem Olivier Grondeau entdecke mer haut dat fënneft vun de 16 Wierker, déi et op d’Longlist vum Prix Goncourt gepackt hunn. An "Choses que je croyais perdues" mécht d’Clémentine Mélois en Inventar vun engem Appartement, deen och en Tri am eegene Liewen ass. De Jeff Schinker huet de Roman fir eis gelies.

Hätt Dir d’Catherine Ringer, déi kierzlech verstuerwe Frontfra vu "Les Rita Mitsukuo", gären héiere Brecht sangen? De Marc Clement schonn. Mee dann hätte mir si schonn 1977 hätt misse kenneléieren, zwee Joer ier si hirem Mann a Musekspartner Frédéric Chichin begéint ass, op der Bün vun engem Paräisser Theater ...

Den Giovanni Trono war elo laang Joren als Direkter fir de Museksberaich bei KulturLX, an domat fir d’Administratioun vu Kënschtlerënnerstetzung a Musekexport zoustänneg. Kierzlech gouf bekannt, datt hien elo eng nei Erausfuerderung als Direkter vum Kulturhaus Nidderaanwen ugeholl huet. Et ass ee Bou, dee bal dat ganzt Lëtzebuerger Kulturgeschéien a sech schléisst, an domat ee brennend interessante Gespréichsstoff bidd.

De Reeperbahn Festival ass een vun den dräi grousse Rendezvouse fir den europäesche Live-Musek-Secteur. Dëst Joer presentéiere sech véier Lëtzebuerger Projeten zu Hamburg. Den Yves Stephany mellt sech live aus der "Prinzenbar", wou dech d'Optrëtter vun "Ninon", "First Mote", "Englbrt" a "Raftside" um Freidegmëtteg enchaînéieren.

D'Flucht virun den Nazien iwwer déi franséisch-spuenesch Grenz war no 1943 fir Judden illegal. Trotz allem kruten se Ënnerstëtzung vun der lokaler Populatioun. De Michel Delage schwätzt iwwer dësen a katalanescher Sprooch gedréinten historeschen Drama.