Opium

Annemieke Bosman in gesprek met Maria Roosen.

Het Stedelijk Museum in Schiedam brengt een eerbetoon aan kunstenaar Maria Roosen in de tentoonstelling MARIA ROOSEN – Schrobben Harken Gieten Vegen. Roosen's oeuvre dat meerdan veertig jaar beslaat gaat over het leven en zijn vergankelijkheid en wordt veelvuldig getoond in groepstentoonstellingen waarin het vrouwelijke perspectief centraal staat, op bijzondere erfgoedlocaties en buiten in de publieke ruimte. Stedelijk Museum Schiedam vindt het tijd voor een ode aan een van de grandes dames van de Nederlandse beeldende kunst en brengt voor deze solo ruim zestig werken samen.

De tentoonstelling biedt een inkijkje in het brede oeuvre van Maria Roosens werk, haar werkwijze, de manier waarop ze de wereld om haar heen beleeft en hoe ze dat direct in haar werk gebruikt. Centraal staat haar intensieve manier van werken, waarbij alles ontstaat vanuit waarneming, intuïtie en lichamelijkheid. De praktische, herhalende handelingen van haar werkproces zijn een vorm om tot de essentie te komen van dat wat ze wil uitdragen. Vervolgens komt alles samen in ‘gestolde energie’: in zachte en harde materialen als glas, papier en textiel.

Annemieke Bosman praat met pianist Ralph van Raat. Hij keek voor Opium de film Köln 75 over de aanloop naar het legendarische Köln Concert van jazz pianist Keith Jarrett.

Keulen, 1975. Tiener Vera Brandes begint al op jonge leeftijd met het produceren en promoten van muziekconcerten. Er staat een groot optreden van jazzpianist Keith Jarrett op de planning, maar door de eindeloze reeks aan onvoorziene problemen zit het haar tijdens de voorbereidingen bepaald niet mee. Toch blijft Vera geloven in de kracht van muziek en zet ze alles op het spel om het grootste soloconcert in de geschiedenis van jazzmuziek te laten plaatsvinden. Köln 75 is een film van regisseur Ido Fluk.

Annemieke Bosman in gesprek met Noukhey Forster, gastconservator van de tentoonstelling Wi Sranan. Surinaamse kunst in beweging in het Museum Cobra in Amstelveen.

Museum Cobra brengt een ode aan 50 jaar Surinaamse onafhankelijkheid met een grootschalige tentoonstelling: te zien is een mix van mode, fotografie, schilderijen, installaties en video's. Deze kunstwerken zetten aan het denken over gemeenschap, toekomst en vrijheid. In Wi Sranan toont het Museum Cobra hoe kunstenaars uit Suriname en de diaspora de kracht van verbeelding inzetten om geschiedenis, identiteit en vrijheid te herzien.
De tentoonstelling is samengesteld door Noukhey Forster.

Brecht van Hulten praat met choreograaf en artistiek directeur van het Scapino Ballet Nanine Linning over de voorstelling Anima Obscura.

Anima Obscura is een multimediale voorstelling over het verlangen naar onsterfelijkheid. In haar eerste productie voor Scapino neemt artistiek directeur Nanine Linning ons mee op een emotionele reis, van de geheimzinnige praktijken van alchemisten tot de hedendaagse experimenten van biohackers. De dansers zijn hoofdrolspelers in de zoektocht naar het ene elixer voor het eeuwige leven.

Anima Obscura is een voorstelling voor een groot ensemble dansers waarin choreografie, video-animatie, hologrammen, kostuumontwerp en muziek samensmelten tot een meeslepende theaterervaring.

In de voorstelling klinkt het Ein Deutsches Requiem van Johannes Brahms, versneden met een hedendaagse versie door componist Yannis Kyriakides. Harpist Remy van Kesteren of Milana Zaric speelt live en is onderdeel van de choreografie. 

Annemieke Bosman in gesprek met Marc de Beyer, directeur van het Teylers Museum in Haarlem.

550 jaar na zijn geboorte brengt Teylers Museum een eerbetoon aan een van de beroemdste kunstenaars uit de geschiedenis. De mannen van Michelangelo is een tentoonstelling over de fascinatie van Michelangelo Buonarroti (1475-1564) voor het mannelijk lichaam. Dat is een internationale primeur: nooit eerder werd een tentoonstelling volledig gewijd aan dit onderwerp. Ruim twintig tekeningen van Michelangelo uit de collectie van Teylers Museum worden aangevuld met unieke bruiklenen van over de hele wereld, waaronder het marmeren beeld Apollo-David. Samen schijnen zij nieuw licht op de glorieuze hoofdrol die het mannenlichaam speelt in Michelangelo's kunst en leven.

Annemieke Bosman in gesprek met schrijfster Mirjam van Hengel over haar nieuwe boek Ganzentijd.

Vaders sterven. Dat doen ze nu eenmaal. Mirjam van Hengel, die tot nu toe biografische boeken schreef over literaire personen, en een leven lang gewend was zich te verplaatsen in anderen, ervoer plots aan den lijve hoe het in rouw alleen om het absoluut persoonlijke gaat. En ze vroeg zich af: hoe zou ik schrijven over mijn vader? Over deze vader: Bachspecialist, kernfysicus, wetenschapsfilosoof en de eerste politiek dienstweigeraar, maar vooral degene die altijd achter haar stond, haar de namen van planten en vogels leerde, haar leerde kijken.

Mirjam van Hengel schreef Een knipperend ogenblik. Portret van Remco Campert (2018), dat genomineerd werd voor de Bookspot Literatuurprijs. Eerder verscheen Hoe mooi alles (2014), over de liefde tussen Leo en Tineke Vroman. Ze was redacteur, maakt literaire programma’s en schrijft voor onder meer de Volkskrant en De Groene Amsterdammer. In 2022 verscheen Dola. Over haar schrijverschap en de hele mikmak, een indringend portret van Dola de Jong.

Annemieke Bosman in gesprek met Vrouwkje Tuinman, dichter en schrijver.

Vorige week verscheen haar nieuwe boek De straaljager. De roman vertelt het levensverhaal van de eigenzinnige Jan Mieremet (1885-1967), Nederlands bekendste wichelroedeloper. Het Poverni kastje van Mieremet, waarmee je aardstralen zou kunnen bestrijden, was ontzettend populair in de jaren veertig en vijftig. De straaljager is het ongelooflijke maar waargebeurde verhaal over de aantrekkingskracht van alternatieve waarheden, over gedrevenheid en buiten de kaders durven leven.

Vrouwkje Tuinman schrijft romans, dichtbundels en muziektheaterteksten. Voor haar bundel Lijfrente ontving ze de Grote Poëzieprijs. In 2021 schreef ze het Brabants Boek Present Tijdelijk verblijf. Ze ontving de Halewijnprijs en de C.C.S. Crone-prijs voor haar gehele oeuvre.

Annemieke Bosman in gesprek met Rebekka de Wit, schrijver en theatermaker.

Samen met Anoek Nuyens maakte De Wit de veel geprezen voorstelling De zaak Shell.

Nu toert Rebekka de Wit met de voorstelling Een stukje naar de mensen toe van Bureau Vergezicht.

In deze nieuwe solo zet Rebekka de Wit op even geestige als tragische wijze uiteen waarom het haar niet lukt een gemeenschap te vormen met de mensen om zich heen. Uitgerekend in het theater, de enige plek op aarde waar nog geen scherm met reclame hangt, waar de telefoon nog op vliegtuigstand moet, spreekt Rebekka een hartig woordje met het publiek en met zichzelf over hoe we gaan voorkomen dat we straks allemaal alleen in onze keldertjes zitten - met een pistool in de ene hand en een voordeelpak wc-rollen in de andere.
Tegelijkertijd is de voorstelling ook een oprechte poging dit wel te proberen. Iets van gemeenschap. 

Brecht van Hulten praat met schrijver en journalist Arend Hulshof over Alleen in dans kon zij wonen, zijn biografie van danser Darja Collin.

Als Darja Collin op negenjarige leeftijd voor het eerst een dansoptreden ziet, weet ze direct: dit wil ik ook. Na een eenzame jeugd op een meisjesinternaat kiest ze – tegen de tijdgeest in – voor het podium. Ze volgt opleidingen in Dresden en Parijs en opent een dansschool in Den Haag. Daar wordt ze verliefd op dichter Jan Slauerhoff, met wie ze een kort en stormachtig huwelijk heeft.

Maar het levensverhaal van Darja reikt veel verder dan Nederland en het ballet. Zo doorkruist ze op de vlucht voor de Tweede Wereldoorlog Afrika, treedt ze op voor geallieerde troepen op Borneo en Nieuw-Guinea en begeeft ze zich met groot gemak in de beau monde van New York en Sydney.

Annemieke Bosman in gesprek met cartoonist Jip van den Toorn.

Dit najaar verscheen het boek Hoe vond je zelf dat het ging?, een kloek overzichtswerk met meer dan 400 beeldcolumns waarin Jip van den Toorn ons en zichzelf een spiegel voorhoudt en doet ze verslag van ons leven de afgelopen jaren. Van mediaflaters tot doodenge politieke ontwikkelingen en van avondklok tot vriendschappen in tijden van social media. 

De cartoonist tekende afgelopen jaren over kabinetten die kwamen en gingen, Trumps terugkeer en ons leven dat doorspekt is van datingleed, menstruatieondergoed en een hele hoop sociale druk. Ook geeft ze in dit boek een inkijkje in haar eigen leven: de zaken waar ze als cartoonist tegenaan loopt. 

Jip van den Toorn is bekend van haar werk in de Volkskrant, De Morgen, Het Parool en de VPRO Gids. In 2022 verscheen haar boek Crisis dat direct een bestseller werd. Ze deed mee aan Wie is de Mol? en De Slimste Mens. In 2022 won ze de Inktspotprijs.