Annemieke Bosman in gesprek met toneelschrijvers Joeri Heegstra en Max Wind.
Voor het Nationale Theater schrijven zij de nieuwe voorstelling Operation Hellfire van theaterregisseur Eric de Vroedt, een politieke thriller over het Internationaal Strafhof over de vraag: werkt het internationaal recht écht voor iedereen? 

Operation Hellfire is een politieke satire waarin recht, macht en moraal hard botsen. Een ‘what-if’ die angstig dicht bij de werkelijkheid komt. Ter ere van het 25-jarig bestaan van het Internationaal Strafhof (ICC), organiseert de premier van Nederland een internationale top. Eregast is een oud-president van Amerika. Maar dan gebeurt het ondenkbare. Direct na zijn speech wordt hij gearresteerd door het Strafhof. Live op tv, voor het oog van de wereld.

De reactie uit Washington volgt razendsnel. De American Service-Members’ Protection Act wordt geactiveerd: een wet die Amerikanen beschermt tegen vervolging door het Strafhof. Zelfs als dat een aanval op Nederland betekent. Het Strafhof weigert te buigen. De spanning stijgt, de wereld kijkt toe, de druk op Den Haag wordt steeds groter. Hoever durft Nederland te gaan om vrede en recht te verdedigen?

Annemieke Bosman praat met schrijver Mohammed Benzakour over zijn boek "Het lied van Agilouz".

Als Mohammed Benzakour verneemt dat zijn moeder nooit meer volledig zal genezen van een herseninfarct, wandelt hij terneergeslagen door het park. Plots hoort hij een jubelend geluid dat hij nauwelijks kan thuisbrengen. Vanuit een boomtop kwinkeleert een vogeltje alsof het hem wil verleiden. Benzakour vergeet voor even zijn verdriet. Tussen hem en het vogeltje, dat hij Agilouz noemt, ontstaat een ongewone vriendschap. Vol overgave stort Benzakour zich op het vogelen. De koekoek, het winterkoninkje, het prachtvinkje; steeds weer raakt hij verliefd. Hij leest, hij gluurt, hij peinst, hij fantaseert.
Wanneer hij hoort dat er in vogelparadijs Indonesië méér exemplaren in kooitjes zitten dan er rondvliegen, besluit hij daar eigenhandig wat aan te doen en pakt de koffers. Maar hoe verstandig is dat? Kunnen die vogels in het wild wel overleven? Is het wel zo kies om andermans vogels stiekem los te laten?

Brecht van Hulten in gesprek met harpist Remy van Kesteren.

Komend weekend (18 april) wordt het festival 1000 Strings gehouden, een nieuw festival, ontstaan vanuit het Dutch Harp Festival, in Tivoli Vredenburg in Utrecht. In prachtig aangeklede zalen, omgetoverd met visuals, projecties en lichtinstallaties, brengen we grensverleggende musici en artiesten die op het punt staan door te breken. Van ambient tot pop, jazz, folk en klassiek en alles daartussenin. Met bijzondere samenwerkingen en unieke geluidsinstallaties is er van alles te ontdekken!

Met de harp als middelpunt brengt het festival artiesten van alle continenten samen in een programma dat laat zien hoe snaarinstrumenten al eeuwenlang worden ingezet als instrument van verbinding, identiteit en verzet. "Muziek is ons verzet" - die overtuiging vormt het inhoudelijke hart van deze festivaleditie. Het is ook de kern van de missie van Musicians Without Borders, de internationale organisatie die muziek inzet in conflictgebieden en verdeelde gemeenschappen. Artistiekleider Remy van Kesteren, ambassadeur van Musicians Without Borders, opent het festival met een concert waarin deze visie centraal staat. Tijdens deze opening brengt Trijntje Oosterhuis speciaal voor 1000 Strings gearrangeerde muziek van Stevie Wonder, waarin haar stem en de harp samenkomen in een bijzondere muzikale dialoog. In een tijd waarin culturele grenzen steeds vaker worden getrokken, kiest 1000 Strings bewust voor het tegenovergestelde: ontmoeting, uitwisseling en muzikale verbondenheid.

Leonard Evers in gesprek met podcastmaker Simone Eleveld.

Samen met Jop de Vrieze maakte ze de podcast Kwammie Rocket’s Quarantaine Radio Show, een zesdelige podcast over hoe de lockdowns de levens van mensen veranderden.

We horen uiteenlopende verhalen van mensen die in de coronaperiode voor ingewikkelde dilemma’s kwamen te staan. Achteraf worstelen ze met de vraag: heb ik de juiste keuzes gemaakt?

Een wetenschapper wordt met de dood bedreigd. Een pril stel ontdekt dat ze een kind verwachten als de grenzen sluiten en ze vastzitten in Marokko. Een man probeert zijn verstand te bewaren terwijl hij zonder afleiding 23 uur per dag opgesloten zit in zijn cel. Ondertussen houdt huiskamer-dj Kwammie Rocket de sfeer erin met zijn vintage jazz radio show. 

Annemieke Bosman in gesprek met Pieter van Huystee.
In de nieuwe documentaire De Indische Tafel, Jongens van de Japanse kampen, volgt Pieter van Huystee een groep mannen van in de negentig die wekelijks samenkomen voor hun Indonesische lunch. Zij blikken voor het eerst openhartig terug op hun jeugd in de Japanse kampen in het voormalig Nederlands-Indië tijdens de Tweede Wereldoorlog, een periode die ze hun hele leven grotendeels stil hebben gehouden. De film biedt een indringend en persoonlijk perspectief op herinneringen aan oorlog, koloniale macht en de impact daarvan op generaties. 

Pieter van Huystee is documentairemaker en producent en geldt als een van de toonaangevende stemmen binnen de Nederlandse documentaire wereld. Eerder maakte Van Huystee de documentaire Als ik mijn ogen sluit. leven met de Japanse kampen, waarin hij vrouwen en kinderen aan het woord laat, die de Japanse kampen in Nederlands-Indië hebben meegemaakt? Welke wonden en trauma’s zijn daarbij achtergebleven en hoe zijn ze daar tijdens hun leven mee omgegaan? 
De Indische Tafel, Jongens van de Japanse kampen ging in première tijdens het Movies that Matter Festival, en is sinds 2 april te zien in de bioscopen. 

Annemieke Bosman praat met literair journalist Hans Bouman over het oeuvre van de Engelse schrijver Julian Barnes. De aanleiding is Vertrek(punt), het boek waarmee Barnes zijn schrijfcarrière afsluit.

Vertrek(punt) is het aangekondigde slotakkoord van een rijk, veelzijdig oeuvre, een boek over oude vrienden en de naderende dood, over herinnering en waarheid en hoe die twee constant in elkaar grijpen. Julian Barnes op z’n best, en een absoluut hoogtepunt in het oeuvre van de schrijver van onder andere ‘Het enige verhaal’ en ‘Alsof het voorbij is’.

Twee dingen alvast: 1. Er komt heus een verhaal (of een verhaal binnen het verhaal), maar nog niet; en 2. Dit is mijn laatste boek.’

De jeugdliefde tussen Stephen en Jean vlamt na 40 jaar weer op; Julian heeft er opnieuw een hand in. Van het een komt het ander, en vlak daarna is hij getuige op hun trouwerij. Maar hoe betrouwbaar is Julian – als vriend, als geschiedschrijver, als verteller? Het feilbare geheugen, de ongrijpbare waarheid, de manipulaties van de schrijver: Vertrek(punt) stipt bondig maar elegant de grote thema’s aan van een heel (schrijvers)- leven. Een leven met een naderend einde, dat Barnes – geheel in karakter – stoïcijns probeert tegemoet te treden. En hoe het afloopt met Stephen en Jean? ‘Ik vertel je de rest een andere keer.’

Annemieke Bosman praat met straatkunstenaar Frank de Ruwe, beter bekend als Streetart Frankey, over zijn leven en werk. Aanleiding is de documentaire Streetart Frankey van Peter Wingender, die vanaf aanstaande donderdag in de bioscoop te zien is.

Met zijn urban interventies verrast Streetart Frankey de stad met werk dat tot de verbeelding spreekt. Hij tovert daarmee glimlachen op vele gezichten, maar de drijfveer erachter is serieuzer dan het lijkt. Wat begint als luchtige speldenprikjes in het straatbeeld, groeit uit tot een zoektocht: hoe blijf je lichtvoetig als vrijheid en democratie steeds meer onder druk komen te staan? Van Amsterdam tot New York volgt de film een kunstenaar die met flair, humor en jeugdige overmoed zijn plek zoekt tussen straat en museum, grap en statement.

Brecht van Hulten praat met journalisten Maarten en Billie Slagboom over hun fotoboek Hier woont alleen de tijd - De overgave.

Al tien jaar werken verlaten, vervallen gebouwen als een magneet op vader en dochter Maarten en Billie Slagboom. Eenmaal binnen lijkt het op het eerste gezicht alsof de tijd bevroren is, maar niets is minder waar. Wat ze zien is hoe de natuur in de gedaante van varens, schimmels, algen en mossen haar plek weer opeist in een omgeving die volledig door mensen is gemaakt. In Hier woont alleen de tijd – De overgave legt het duo vast hoe alles wat we een leven lang proberen te beheersen weer opgaat in het grote geheel, hoe ratio en doelmatigheid zich overgeven aan de willekeur en het mysterie van de natuur. Het nieuwe leven dat zo in het gebouw wordt geblazen, is even opwindend als geruststellend.

Maarten Slagboom (1970) is journalist en werkt als eindredacteur voor de VPRO. Billie Slagboom (2001) is journalist en werkt onder meer voor het Financieele Dagblad. Naast twee eerdere delen van Hier woont alleen de tijd publiceerden ze samen ook het boek Sleutelscènes, een pelgrimstocht langs klassieke filmlocaties.

Beitske de Jong praat met schrijver en theatermaker Maaike Neuville over haar tweede roman De Stormen.

Actrice Abbie Delange bereidt zich voor om een rol te spelen in een historische film gebaseerd op het levensverhaal van Therese Mae Smith, een Ierse schrijver uit de vroege twintigste eeuw. De rol confronteert Abbie met demonen uit haar verleden die ze liever niet meer in de ogen kijkt. Tijdens de draaiperiode verweven de levens van Abbie en Therese zich op mysterieuze wijze met elkaar.

Moederschap, rouw en seksualiteit klinken zich aan elkaar vast in De Stormen. Ook thema’s als psychische gezondheid, beeldvorming en de plaats van de vrouwelijke kunstenaar in de maatschappij, lichamelijkheid en de wilde, ontembare natuur maken hun opwachting in deze wervelende roman. Dagdagelijkse observaties worden afgewisseld met diepe duiken in de innerlijke leefwereld van twee vrouwen die voorbestemd lijken om, voorbij de grenzen van de dood en over de eeuwen heen, met elkaar verenigd te worden.

Maaike Neuville (1983) is auteur, speler en regisseur. Ze speelde in tal van films en televisieseries. Bij KVS speelde ze in Bovary en maakte ze onder meer Op een bankje,
op een dag en Ifigeneia. In 2023 verscheen haar debuutroman Zij.

Annemieke Bosman in gesprek met Lieke Wijnia, voormalig hoofd collectie bij Stedelijk Museum Schiedam en een van de curatoren van de tentoonstelling Yves Klein en zijn kunstenaarsfamilie Frits, Marie en Rotraut.

Dit voorjaar is in het Stedelijk Museum Schiedam de tentoonstelling Yves Klein en zijn kunstenaarsfamilie Frits, Marie en Rotraut te zien. Daarin wordt voor het eerst de oeuvres samengebracht van de familie Klein, bestaande uit Yves Klein (1928 – 1962), zijn ouders Frits Klein (1898 – 1990) en Marie Raymond (1908 - 1988), en zijn vrouw Rotraut Uecker (1938). Terwijl Yves Klein wereldberoemd werd met zijn iconische monochrome schilderijen, weten minder mensen dat zijn familieleden ook succesvolle kunstenaars waren met passie voor kleur en de kosmos. Ook minder bekend is dat de ouders van Yves Klein naast de Franse ook de Nederlandse nationaliteit hadden, waardoor er altijd een band met Nederland is geweest.

In de tentoonstelling komt niet alleen de artistieke uitwisseling tussen de familieleden naar voren, maar ook de connecties van de familie Klein met Nederland, en in het bijzonder met Stedelijk Museum Schiedam, dat een aantal werken van Frits Klein in de collectie heeft. In deze tentoonstelling zijn, voor het eerst sinds 65 jaar in Nederland, circa dertig werken van Yves Klein te zien en veertig werken van zijn familieleden.