De Dag

Er worden in Nederland en in het buitenland allerlei proeven gedaan om te kijken hoe grotere groepen mensen toch samen kunnen komen, terwijl corona nog rondwaart. Nu we al bijna een jaar horen wat er allemaal niet mag, wordt de roep om wat er wél kan almaar luider. En als je bedenkt dat het coronavirus volgens wetenschappers de komende jaren zeker nog niet is verdwenen, ook niet als het opschiet met de vaccinaties, dan is het geen overbodige luxe om manieren te bedenken hoe er gecontroleerd toch meer georganiseerd kan worden. Dat is zowel voor de economie van groot belang als voor onze mentale gezondheid.

Welke corona-experimenten zijn er in binnen- en buitenland inmiddels uitgevoerd en wat hebben die opgeleverd? Riemer Rijpkema van Fieldlab Evenementen vertelt erover in podcast De Dag.

Fieldlab organiseert samen met onderzoekers en wetenschappers deze weken zeven proef-evenementen in Nederland. Het buitenland kijkt mee, want nergens anders in de wereld worden er op deze schaal proeven uitgevoerd.

Nabestaanden van slachtoffers die met een mes om het leven zijn gebracht, hebben een indrukwekkende film gemaakt die ze willen laten zien op scholen. De campagne is de zoveelste poging om iets te doen tegen de vele steekpartijen waar tieners bij betrokken zijn. Er zijn al langer grote zorgen dat het aantal jongeren dat messen bij zich draagt toeneemt en dat het bovendien al vanaf heel jonge leeftijd gebeurt. 

Maar de conclusies die er in de politiek en media getrokken worden, kloppen vaak niet,  zegt criminoloog Jeroen van den Broek van de Erasmus Universiteit in Rotterdam in podcast De Dag. Als het over jongeren en messen gaat, dan gaat het al snel over drill-rap waarin geweld verheerlijkt wordt. Van den Broek onderzocht of er inderdaad een verband is en kwam tot een veel genuanceerder beeld. De focus op drill-rap versterkt volgens hem het narratief van getto's of buurten waar het zo onveilig is dat je een wapen moet dragen om je te beschermen. En dat kan zelfs averechts werken.

Nabestaanden van slachtoffers die met een mes om het leven zijn gebracht, hebben een indrukwekkende film gemaakt die ze willen laten zien op scholen. De campagne is de zoveelste poging om iets te doen tegen de vele steekpartijen waar tieners bij betrokken zijn. Er zijn al langer grote zorgen dat het aantal jongeren dat messen bij zich draagt toeneemt en dat het bovendien al vanaf heel jonge leeftijd gebeurt. 

Maar de conclusies die er in de politiek en media getrokken worden, kloppen vaak niet,  zegt criminoloog Jeroen van den Broek van de Erasmus Universiteit in Rotterdam in podcast De Dag. Als het over jongeren en messen gaat, dan gaat het al snel over drill-rap waarin geweld verheerlijkt wordt. Van den Broek onderzocht of er inderdaad een verband is en kwam tot een veel genuanceerder beeld. De focus op drill-rap versterkt volgens hem het narratief van getto's of buurten waar het zo onveilig is dat je een wapen moet dragen om je te beschermen. En dat kan zelfs averechts werken.

Als je bijnaam Supermario is, dan zijn de verwachtingen hoe dan ook hoog gespannen bij alles wat je doet. En dat is zeker het geval bij de nieuwe monsterklus die Mario Draghi heeft aangenomen. De oud-president van de Europese Centrale Bank is de nieuwe premier van Italië en moet het land uit een driedubbele crisis trekken: de corona-gezondheidscrisis, de economische crisis én een politieke crisis. Zijn geluk is dat hij straks heel veel geld uit het Europese Herstelfonds kan gaan besteden. De hoop is dat hij daarmee een economische boom kan inluiden, een wederopbouwoperatie vergelijkbaar met die van na de tweede wereldoorlog.

'Iedereen vertrouwt erop dat Draghi dit kan,' zegt Angelo van Schaik, correspondent voor VPRO's Bureau Buitenland in podcast De Dag. Of, zoals nu in Italië vaak gezegd wordt: Draghi was de Italiaan die Europa redde, nu is hij de Europeaan die Italië gaat redden. Volgens Van Schaik heeft Draghi zijn eerste wonder al verricht, want de eurosceptische partijleider van Lega Nord, Matteo Salvini, was na één ontmoeting ineens eurofiel. 

Waar komt het vertrouwen in Mario Draghi vandaan? Wie is hij, wat maakt hem the man of the moment en wat zijn zijn plannen voor Italië?

Als je bijnaam Supermario is, dan zijn de verwachtingen hoe dan ook hoog gespannen bij alles wat je doet. En dat is zeker het geval bij de nieuwe monsterklus die Mario Draghi heeft aangenomen. De oud-president van de Europese Centrale Bank is de nieuwe premier van Italië en moet het land uit een driedubbele crisis trekken: de corona-gezondheidscrisis, de economische crisis én een politieke crisis. Zijn geluk is dat hij straks heel veel geld uit het Europese Herstelfonds kan gaan besteden. De hoop is dat hij daarmee een economische boom kan inluiden, een wederopbouwoperatie vergelijkbaar met die van na de tweede wereldoorlog.

'Iedereen vertrouwt erop dat Draghi dit kan,' zegt Angelo van Schaik, correspondent voor VPRO's Bureau Buitenland in podcast De Dag. Of, zoals nu in Italië vaak gezegd wordt: Draghi was de Italiaan die Europa redde, nu is hij de Europeaan die Italië gaat redden. Volgens Van Schaik heeft Draghi zijn eerste wonder al verricht, want de eurosceptische partijleider van Lega Nord, Matteo Salvini, was na één ontmoeting ineens eurofiel. 

Waar komt het vertrouwen in Mario Draghi vandaan? Wie is hij, wat maakt hem the man of the moment en wat zijn zijn plannen voor Italië?

De veelbesproken documentaire Framing Britney Spears roept vragen op over hoe jonge, vrouwelijke sterren die rond de eeuwwisseling doorbraken werden behandeld door de roddelpers én andere media. Britney kwam als tiener terecht in een seksistische wereld, viel ten prooi aan paparazzi en zag hoe de wereld smalend reageerde toen ze onder de druk bezweek en in de problemen raakte. Ze is niet de enige: ook Lindsay Lohan, Amanda Bynes, en nog veel meer sterren van toen (de zogenoemde zeroes) gaan nog altijd gebukt onder die tijd. Dat geldt overigens ook voor mannelijke sterren die volwassen werden in de spotlights. 

Journalist Anke Meijer vertelt in podcast De Dag wat het leven van deze piepjonge sterren in die tijd zo zwaar maakte. Meijer schrijft voor onder andere NRC en de VPRO Gids over populaire cultuur en werkte in de tijd dat Britney doorbrak voor een tienerblad. 'Alles was destijds gericht op shaming,' zegt ze. Veel van wat er toen gebeurde, kan nu echt niet meer. Toch vraagt ze zich af of er in twintig jaar tijd wel zo veel is  veranderd. Worden de sterren van nu wel beter beschermd en begeleid?

De veelbesproken documentaire Framing Britney Spears roept vragen op over hoe jonge, vrouwelijke sterren die rond de eeuwwisseling doorbraken werden behandeld door de roddelpers én andere media. Britney kwam als tiener terecht in een seksistische wereld, viel ten prooi aan paparazzi en zag hoe de wereld smalend reageerde toen ze onder de druk bezweek en in de problemen raakte. Ze is niet de enige: ook Lindsay Lohan, Amanda Bynes, en nog veel meer sterren van toen (de zogenoemde zeroes) gaan nog altijd gebukt onder die tijd. Dat geldt overigens ook voor mannelijke sterren die volwassen werden in de spotlights. 

Journalist Anke Meijer vertelt in podcast De Dag wat het leven van deze piepjonge sterren in die tijd zo zwaar maakte. Meijer schrijft voor onder andere NRC en de VPRO Gids over populaire cultuur en werkte in de tijd dat Britney doorbrak voor een tienerblad. 'Alles was destijds gericht op shaming,' zegt ze. Veel van wat er toen gebeurde, kan nu echt niet meer. Toch vraagt ze zich af of er in twintig jaar tijd wel zo veel is  veranderd. Worden de sterren van nu wel beter beschermd en begeleid?

Dit weekend werd het grootste onafhankelijke radiostation van Hongarije uit de lucht gehaald. De mediaraad, aangesteld door de regering-Orbán, geeft geen uitzendvergunning meer aan Klubrádió. Daarmee is een van de laatste kritische mediaorganisaties in het land zo goed als de nek omgedraaid. De afgelopen jaren zijn al honderden andere zenders en nieuwsorganisaties Klubrádió voorgegaan. De Hongaarse premier voert een heksenjacht op de persvrijheid en breekt, onder toeziend oog van de Europese Unie, ook andere democratische vrijheden stelselmatig af.

Stefan Bos vertelt in De Dag hoe het medialandschap de afgelopen jaren is veranderd in een kritiekloze, regeringsgezinde brei. Hij woont en werkt als journalist in Boedapest en merkt zelf ook de gevolgen van Orbáns beleid. De Hongaarse premier was ooit de verpersoonlijking van de democratische belofte na de val van het communisme. Daar is weinig meer van over, vertelt Bos. Wat is er voor in de plaats gekomen? Hoe probeert Orbán alle kritische geluiden te verstommen en zal hij onder druk van de EU uiteindelijk misschien toch inbinden?

Dit weekend werd het grootste onafhankelijke radiostation van Hongarije uit de lucht gehaald. De mediaraad, aangesteld door de regering-Orbán, geeft geen uitzendvergunning meer aan Klubrádió. Daarmee is een van de laatste kritische mediaorganisaties in het land zo goed als de nek omgedraaid. De afgelopen jaren zijn al honderden andere zenders en nieuwsorganisaties Klubrádió voorgegaan. De Hongaarse premier voert een heksenjacht op de persvrijheid en breekt, onder toeziend oog van de Europese Unie, ook andere democratische vrijheden stelselmatig af.

Stefan Bos vertelt in De Dag hoe het medialandschap de afgelopen jaren is veranderd in een kritiekloze, regeringsgezinde brei. Hij woont en werkt als journalist in Boedapest en merkt zelf ook de gevolgen van Orbáns beleid. De Hongaarse premier was ooit de verpersoonlijking van de democratische belofte na de val van het communisme. Daar is weinig meer van over, vertelt Bos. Wat is er voor in de plaats gekomen? Hoe probeert Orbán alle kritische geluiden te verstommen en zal hij onder druk van de EU uiteindelijk misschien toch inbinden?

De tijd van verkiezingsspotjes is aangebroken - al dan niet in de vorm van flatterende interviews van politici op radio, tv of in de krant. Hoe dan ook is het verkiezingsreces begonnen en staan politici in campagnestand. Flyeren op de markt of langs de deuren gaan is er dit jaar niet bij, dus is het nog meer dan anders zoeken naar alternatieve manieren om de kiezer te bereiken. Campagneteams appen en bellen redacties plat om hun politieke gezichten in programma's te krijgen en er wordt veel geld in de online-advertenties gestoken. Maar zowel de vorm als de inhoud van de campagne ademen dit jaar ongemak. Corona overheerst alles, maar campagnevoeren over een pandemie is ingewikkeld. 

Politiek verslaggever Marloes Lemsom van EenVandaag vertelt in De Dag over de worsteling die politici en hun campagneteams voelen in aanloop naar de verkiezingen. De campagne start sowieso opvallend laat, zegt Lemsom, en er is een sterke focus op online. Daardoor krijgen kiezers heel gericht maar ook beperkter informatie over politieke partijen te zien. Wat betekent dat voor hun keuze straks bij de stembus?