'Ik vind het leven best een ingewikkeld gebeuren'

In Onderweg praat Elsbeth Gruteke met Diet Groothuis, dichter, columniste, schrijver van kinderboeken en nog veel meer! Zo schreef ze vele schoonmaakcolumns voor dagblad Trouw en daarna ook meerdere boeken over dit onderwerp, maar ze geeft ook poëzieworkshops op basisscholen. Haar nieuwste boek, dat volgende week verschijnt, is een prentenboek voor kinderen. 'Het Ei', zelf omschrijft ze het als een scheppingsverhaal, over de oorsprong van de aarde. Ooit wilde ze dierenarts worden, maar uiteindelijk werd ze dus poetsgoeroe en dichter en schrijver. Dankzij een bijzondere ervaring tijdens een retraite in Limburg zocht ze haar roots weer op en kwam ze weer in de kerk terecht. In het gesprek gaat het over haar zoektocht in het leven, de complexiteit van het leven, haar band met de natuur en over het knuffelen van bomen.

'Ik verloor een stuk van mijn waardigheid al in de buik van mijn moeder.'

In Onderweg praat Elsbeth Gruteke met fotograaf Ruben Timman. Naast dat hij fotograaf is heeft hij sinds kort ook een eigen museum! En daar zit een een bijzonder verhaal achter, want al jaren geleden kreeg hij een droom waarin dit museum van de menselijkheid te zien was. Met zijn foto's en de tentoonstelling wil Timman mensen laten zien dat ze waardig zijn en schoonheid hebben. Een les die hij zelf ook moest leren tijdens zijn leven. Toen zijn moeder zwanger was van Ruben overleed zijn broertje dat een jaar ouder was. Daarmee kwam al een stukje gebrokenheid zijn leven in. Ook werd hij gepest op school. Terwijl hij de mensheid de kroon op de schepping noemt en ook op deze manier voor zijn camera vastlegt heeft hij geen positief zelfbeeld. Jaren later brak hem dit op en kwam hij in een donkere periode terecht. Nu kan hij met een rechte rug ook over zichzelf zeggen dat hij waardig is en schoonheid heeft. Dankzij onder meer zijn eigen foto's die als een spiegel werken.

Het Museum of Humanity werd op 23 maart geopend in Zaandam en is nu voor iedereen te bezoeken.

'Ik verloor een stuk van mijn waardigheid al in de buik van mijn moeder.'

In Onderweg praat Elsbeth Gruteke met fotograaf Ruben Timman. Naast dat hij fotograaf is heeft hij sinds kort ook een eigen museum! En daar zit een een bijzonder verhaal achter, want al jaren geleden kreeg hij een droom waarin dit museum van de menselijkheid te zien was. Met zijn foto's en de tentoonstelling wil Timman mensen laten zien dat ze waardig zijn en schoonheid hebben. Een les die hij zelf ook moest leren tijdens zijn leven. Toen zijn moeder zwanger was van Ruben overleed zijn broertje dat een jaar ouder was. Daarmee kwam al een stukje gebrokenheid zijn leven in. Ook werd hij gepest op school. Terwijl hij de mensheid de kroon op de schepping noemt en ook op deze manier voor zijn camera vastlegt heeft hij geen positief zelfbeeld. Jaren later brak hem dit op en kwam hij in een donkere periode terecht. Nu kan hij met een rechte rug ook over zichzelf zeggen dat hij waardig is en schoonheid heeft. Dankzij onder meer zijn eigen foto's die als een spiegel werken.

Het Museum of Humanity werd op 23 maart geopend in Zaandam en is nu voor iedereen te bezoeken.

‘Als gelovigen kunnen we niet accepteren dat mensen in de woestijn worden achtergelaten’

Pater Jan Heuft was 30 jaar jong toen hij naar Algerije vertrok. En 50 jaar later woont hij er nog. Hij is bijna 80, maar nog steeds actief met het bieden van hulp aan mensen die dat nodig hebben. De laatste jaren zijn dat vooral vluchtelingen, migranten, mensen die dagenlang door de woestijn trekken, op zoek gaan naar werk in Algerije. Of mensen die geprobeerd hebben de oversteek naar Europa te maken, maar kapseisden met hun boot. Mensen die ziek zijn en hulp nodig hebben. Pater Heuft kent hun schrijnende verhalen. Hij werkt als Katholieke pater zij-aan-zij met protestanten en moslims om mensen hulp te bieden. In gesprek met Elsbeth Gruteke vertelt hij wat hem motiveert. Waarom hij, zelfs toen zijn medebroeders door extremisten werden vermoord, in Algerije is gebleven en daar met vreugde kan blijven werken.

‘Als gelovigen kunnen we niet accepteren dat mensen in de woestijn worden achtergelaten’

Pater Jan Heuft was 30 jaar jong toen hij naar Algerije vertrok. En 50 jaar later woont hij er nog. Hij is bijna 80, maar nog steeds actief met het bieden van hulp aan mensen die dat nodig hebben. De laatste jaren zijn dat vooral vluchtelingen, migranten, mensen die dagenlang door de woestijn trekken, op zoek gaan naar werk in Algerije. Of mensen die geprobeerd hebben de oversteek naar Europa te maken, maar kapseisden met hun boot. Mensen die ziek zijn en hulp nodig hebben. Pater Heuft kent hun schrijnende verhalen. Hij werkt als Katholieke pater zij-aan-zij met protestanten en moslims om mensen hulp te bieden. In gesprek met Elsbeth Gruteke vertelt hij wat hem motiveert. Waarom hij, zelfs toen zijn medebroeders door extremisten werden vermoord, in Algerije is gebleven en daar met vreugde kan blijven werken.

Tosca Niterink is actrice, columnist en schrijfster. NRC-lezers zullen haar kennen van de columns en reisverhalen die ze sinds 2011 schrijft. Oudere luisteraars kennen haar misschien nog als Thea, van het duo Theo en Thea dat in de jaren tachtig humoristische tv-programma's maakte.

Sinds een paar jaar maakt Tosca met haar partner Anita wandelreizen. Ze begon met de pelgrimstocht naar Santiago de Compostela, maar wandelde ook in Turkije, Brazilië, India, Zuid-Korea, en is net terug van een wandelreis door de woestijn van Marokko. Door het wandelen kan ze haar hoofd leegmaken. “Je krijgt inzichten, en dat komt ook door de natuur”, aldus Tosca.

In gesprek met Elsbeth Gruteke vertelt Tosca over die inzichten. Ook praten ze over de dementie en het overlijden van Tosca’s moeder en de bijzondere ervaringen daaromheen, die haar uiteindelijk helpen bij het overwinnen van haar angst voor de dood.

Tosca Niterink is actrice, columnist en schrijfster. NRC-lezers zullen haar kennen van de columns en reisverhalen die ze sinds 2011 schrijft. Oudere luisteraars kennen haar misschien nog als Thea, van het duo Theo en Thea dat in de jaren tachtig humoristische tv-programma's maakte.

Sinds een paar jaar maakt Tosca met haar partner Anita wandelreizen. Ze begon met de pelgrimstocht naar Santiago de Compostela, maar wandelde ook in Turkije, Brazilië, India, Zuid-Korea, en is net terug van een wandelreis door de woestijn van Marokko. Door het wandelen kan ze haar hoofd leegmaken. “Je krijgt inzichten, en dat komt ook door de natuur”, aldus Tosca.

In gesprek met Elsbeth Gruteke vertelt Tosca over die inzichten. Ook praten ze over de dementie en het overlijden van Tosca’s moeder en de bijzondere ervaringen daaromheen, die haar uiteindelijk helpen bij het overwinnen van haar angst voor de dood.

In Onderweg praat Elsbeth Gruteke met Elly Zuiderveld. Voor haar en haar man Rikkert is 2019 een bijzonder jaar. Ze vieren dat ze al vijftig jaar optreden met een jubileumtour; 50 jaar, Mooi Geweest! Maar of het ook mooi geweest is weet ze nog niet, dat zien ze pas na de tour. Met het liedje De Kauwgomballenboom scoorde zij haar eerste hit. Hoe dit liedje ontstond, en hoe het leven van Elly en Rikkert er in die tijd uitzag, vertelt Elly in Onderweg. Dit jaar wordt ze 73, maar ze is nog erg actief. Angst voor de dood is er niet, zoals ze zelf zegt: Ik ben al een keer dood geweest. Over deze ervaring, over hoe zij en Rikkert tot geloof kwamen en over nog veel meer gaat het in dit boeiende gesprek.

In Onderweg praat Elsbeth Gruteke met Elly Zuiderveld. Voor haar en haar man Rikkert is 2019 een bijzonder jaar. Ze vieren dat ze al vijftig jaar optreden met een jubileumtour; 50 jaar, Mooi Geweest! Maar of het ook mooi geweest is weet ze nog niet, dat zien ze pas na de tour. Met het liedje De Kauwgomballenboom scoorde zij haar eerste hit. Hoe dit liedje ontstond, en hoe het leven van Elly en Rikkert er in die tijd uitzag, vertelt Elly in Onderweg. Dit jaar wordt ze 73, maar ze is nog erg actief. Angst voor de dood is er niet, zoals ze zelf zegt: Ik ben al een keer dood geweest. Over deze ervaring, over hoe zij en Rikkert tot geloof kwamen en over nog veel meer gaat het in dit boeiende gesprek.

'Ik ben gelukkig met een ziek lichaam en een gezonde geest.'

In Onderweg praat Elsbeth Gruteke met Remmelt Mastebroek, zoals hij zelf zegt eerst man en vader, daarna heel lang niets, en dan schrijver en wandelcoach. Hij leeft na een hartinfarct 'in reservetijd'. Dat hartinfarct werd veroorzaakt door een bloedziekte die er ook voor zorgt dat hij grotendeels doof is en dat zijn hart nog maar voor dertig procent functioneert. Daardoor werd hij stilgezet en gericht op zijn rol thuis. Ook is hij gaan schrijven en spreken. Ondanks dat zijn gezondheid dus te wensen overlaat is hij gelukkiger dan ervoor: 'Liever een gezonde geest in een ziek lichaam, dan een zieke geest in een gezond lichaam.' In het gesprek gaat het over zijn boeken, het luisteren als dove en over zijn liefde voor zijn vrouw Petra; 'Ik zeg tegen haar, ik houd vandaag meer van je dan gisteren, maar niet zoveel als morgen.'