Opium

Brecht van Hulten in gesprek met fotograaf Stephan Vanfleteren.

De Belgische Vanfleteren is één van de meest gewaardeerde fotografen van dit moment en is door het Mauritshuis gevraagd een nieuwe serie foto's te maken. Deze zijn nu te zien in de tentoonstelling Pentimenti – Stephan Vanfleteren tussen de Meesters.
De zestien foto's, waarvan vijftien nieuwe, zijn geïnspireerd op 17de-eeuwse schilderijen uit de museumcollectie en worden getoond tussen de meesterwerken. 

Stephan Vanfleteren was eerder betrokken bij het Mauritshuis tijdens de jubileumtentoonstelling FLASH | BACK (2022). De indrukwekkende foto die hij destijds maakte had een directe link met De anatomische les van dr Nicolaes Tulp van Rembrandt (1632) en zal ook nu weer te zien zijn. Pentimenti is ook de titel van het brievenboek dat uitkomt bij deze tentoonstelling, geschreven door Stephan Vanfleteren en Martine Gosselink. 

Op 23 april werd de winnaar van De Grote Poëzieprijs 2026 bekend gemaakt tijdens een live-uitzending van Opium vanuit het Veerhuis in Rotterdam. 

Annemieke Bosman gaat in gesprek met winnaar Samuel Vriezen en dichter en schrijver Iduna Paalman.

Annemieke Bosman praat met regisseur Muriel d'Ansembourg over haar film Truly Naked.

Alec, een introverte Britse tiener, leeft in een wereld die allesbehalve gewoon is. Zijn vader Dylan produceert kleinschalige pornofilms waarin hij zelf acteert, hun huis dient als studio. Sinds het overlijden van Alecs moeder wordt hij steeds dieper het familiebedrijf ingezogen. Naast zijn huiswerk filmt en monteert hij zijn vaders producties, en proberen ze samen het hoofd boven water te houden. Een verhuizing van Londen naar een slaperig kuststadje belooft een nieuwe start. Hier kent niemand Alecs achtergrond, hier kan hij misschien eindelijk een normale tiener zijn. Op school ontmoet hij Nina - eigenzinnig, onafhankelijk, met principes die haaks staan op alles waar hij mee is opgegroeid. Nina daagt hem uit om kwetsbaar te durven zijn en samen te ontdekken wat echte intimiteit betekent. Alec begint te zien wie hij zou kunnen zijn, los van de wereld waarin hij is grootgebracht.

Beitske de Jong in gesprek met Melanie Bühler, conservator Moderne Kunst bij het Stedelijk Museum Amsterdam.

Daar is sinds vorige week de tentoonstelling Beyond the Manosphere — Masculinities Today te zien. Wat betekent het vandaag de dag om man te zijn? Deze vraag is urgent geworden met de opkomst van de ‘manosphere’, een los online netwerk waarin een stoere, misogyne vorm van mannelijkheid heerst. Deze voelt voor velen bedreigend aan en is met het Trumpisme steeds meer mainstream geworden. In de tentoonstelling Beyond the Manosphere – Masculinities Today laten hedendaagse kunstenaars mannelijkheid zien als een uiting van macht – maar ook als een geleefde werkelijkheid die alledaags, wankel en teder kan zijn. Zij benaderen mannelijkheid als een breed en gelaagd fenomeen, voorbij de dominante clichés.

Werk is er te zien van Eduardo Paolozzi, Tetsumi Kudo en Sophie Calle.

Leonard Evers praat met regisseur David Verbeek over zijn nieuwe film The Wolf, the Fox and the Leopard.

Wanneer een door wolven grootgebrachte vrouw in het bos wordt aangetroffen, wordt ze in een lab onderworpen aan een reeks testen en onderzoeken. Nadat een tweetal milieuactivisten haar bevrijdt omdat ze haar zien als een potentiële redder van de wereld, moet ze voor zichzelf leren kiezen en controle krijgen over haar eigen verhaal.

Brecht van Hulten in gesprek met theatermaker Saman Amini.
Na het succes van Integratieplan #1, keert  Saman Amini terug met het langverwachte vervolg Saman Amini's Intergratieplan #2 Alles is Perspectief. In deze nieuwe voorstelling duik je in een wereld vol tegenstellingen: van AZC tot culturele elite, van ex-crimineel tot oud-minister, van homo tot homofoob. Saman kruipt in de huid van iedereen, onderzoekt hun keuzes, angsten en vooroordelen en laat zien hoe dichtbij hun wereld bij de jouwe ligt. Zo kijk je recht in de ogen van Nederland anno nu.

In Alles is Perspectief neemt Saman het publiek mee langs pijnpunten die Nederland anno nu splijten: fascisme, racisme, ongelijkheid, homofobie, LHBTQIA+ rechten, de doorgeschoten wokecultuur en de rol van de media in deze polarisatie. Saman doet dat echter niet vanachter een veilige muur van meningen: hij graaft, onderzoekt, praat met de mensen om hem heen en kruipt in de huid van de ander – hoe ongemakkelijk dat ook is. Niet om te veroordelen, maar om te begrijpen. 

Leonard Evers praat met conservator Janneke van Asperen over de tentoonstelling Thuis bij Jan Steen – 400 jaar leven in de brouwerij, nu te zien in Museum de Lakenhal in Leiden.

Met Thuis bij Jan Steen – 400 jaar leven in de brouwerij legt Museum De Lakenhal de focus op Steens persoonlijke omgeving en de rol van zijn geboortestad Leiden. De tentoonstelling biedt een verrassende blik op het dagelijks leven uit de 17de eeuw en de humor en menselijkheid die zijn schilderijen zo geliefd maken. Thuis bij Jan Steen combineert bekende favorieten uit de eigen collectie met topstukken uit Nederlandse museale en particuliere collecties. Hieronder zijn publiekslievelingen uit bijvoorbeeld de Eregalerij van het Rijksmuseum, maar ook werken uit collecties die vrijwel nooit te zien zijn voor publiek.  

De kinderen van Jan Steen
In het werk van Jan Steen spelen kinderen een opvallende rol. Als geen ander wist hij de onbevangenheid, de vreugde en het verdriet van kinderen op een levensechte manier te verbeelden. Steen hoefde voor zijn kindertaferelen niet ver te zoeken: als vader van een groot gezin vond hij thuis volop inspiratie. Zijn eigen familie stond dan ook vaak model. Ook in de tentoonstelling worden kinderen actief betrokken. Basisschoolleerlingen uit Leiden schrijven speciaal voor de expositie korte teksten, die op kinderhoogte bij de schilderijen te lezen zullen zijn. 

Leidse vrienden en fijnschilders 
Naast schilder van vrolijke gezinstaferelen was Jan Steen ook technisch een zeer getalenteerd kunstenaar. Hij kon zowel met een losse toets als zeer verfijnd schilderen. Voor dat laatste putte hij inspiratie uit het werk van de Leidse fijnschilders, waaronder zijn vrienden Frans van Mieris en Ary de Vois. Thuis bij Jan Steen toont, naast Steens eigen topstukken, ook werk van deze bekende Leidse tijdgenoten. Ook komen Steens historiestukken met verbeeldingen van Bijbelse en mythologische verhalen aan bod. Deze schilderijen laten een meer serieuze kant van Steens kunstenaarschap zien. Toch toont Steen zich ook hier van zijn satirische kant. De humoristische knipoog blijft altijd zijn handelsmerk. 

Annemieke Bosman in gesprek met toneelschrijvers Joeri Heegstra en Max Wind.
Voor het Nationale Theater schrijven zij de nieuwe voorstelling Operation Hellfire van theaterregisseur Eric de Vroedt, een politieke thriller over het Internationaal Strafhof over de vraag: werkt het internationaal recht écht voor iedereen? 

Operation Hellfire is een politieke satire waarin recht, macht en moraal hard botsen. Een ‘what-if’ die angstig dicht bij de werkelijkheid komt. Ter ere van het 25-jarig bestaan van het Internationaal Strafhof (ICC), organiseert de premier van Nederland een internationale top. Eregast is een oud-president van Amerika. Maar dan gebeurt het ondenkbare. Direct na zijn speech wordt hij gearresteerd door het Strafhof. Live op tv, voor het oog van de wereld.

De reactie uit Washington volgt razendsnel. De American Service-Members’ Protection Act wordt geactiveerd: een wet die Amerikanen beschermt tegen vervolging door het Strafhof. Zelfs als dat een aanval op Nederland betekent. Het Strafhof weigert te buigen. De spanning stijgt, de wereld kijkt toe, de druk op Den Haag wordt steeds groter. Hoever durft Nederland te gaan om vrede en recht te verdedigen?

Annemieke Bosman praat met schrijver Mohammed Benzakour over zijn boek "Het lied van Agilouz".

Als Mohammed Benzakour verneemt dat zijn moeder nooit meer volledig zal genezen van een herseninfarct, wandelt hij terneergeslagen door het park. Plots hoort hij een jubelend geluid dat hij nauwelijks kan thuisbrengen. Vanuit een boomtop kwinkeleert een vogeltje alsof het hem wil verleiden. Benzakour vergeet voor even zijn verdriet. Tussen hem en het vogeltje, dat hij Agilouz noemt, ontstaat een ongewone vriendschap. Vol overgave stort Benzakour zich op het vogelen. De koekoek, het winterkoninkje, het prachtvinkje; steeds weer raakt hij verliefd. Hij leest, hij gluurt, hij peinst, hij fantaseert.
Wanneer hij hoort dat er in vogelparadijs Indonesië méér exemplaren in kooitjes zitten dan er rondvliegen, besluit hij daar eigenhandig wat aan te doen en pakt de koffers. Maar hoe verstandig is dat? Kunnen die vogels in het wild wel overleven? Is het wel zo kies om andermans vogels stiekem los te laten?

Brecht van Hulten in gesprek met harpist Remy van Kesteren.

Komend weekend (18 april) wordt het festival 1000 Strings gehouden, een nieuw festival, ontstaan vanuit het Dutch Harp Festival, in Tivoli Vredenburg in Utrecht. In prachtig aangeklede zalen, omgetoverd met visuals, projecties en lichtinstallaties, brengen we grensverleggende musici en artiesten die op het punt staan door te breken. Van ambient tot pop, jazz, folk en klassiek en alles daartussenin. Met bijzondere samenwerkingen en unieke geluidsinstallaties is er van alles te ontdekken!

Met de harp als middelpunt brengt het festival artiesten van alle continenten samen in een programma dat laat zien hoe snaarinstrumenten al eeuwenlang worden ingezet als instrument van verbinding, identiteit en verzet. "Muziek is ons verzet" - die overtuiging vormt het inhoudelijke hart van deze festivaleditie. Het is ook de kern van de missie van Musicians Without Borders, de internationale organisatie die muziek inzet in conflictgebieden en verdeelde gemeenschappen. Artistiekleider Remy van Kesteren, ambassadeur van Musicians Without Borders, opent het festival met een concert waarin deze visie centraal staat. Tijdens deze opening brengt Trijntje Oosterhuis speciaal voor 1000 Strings gearrangeerde muziek van Stevie Wonder, waarin haar stem en de harp samenkomen in een bijzondere muzikale dialoog. In een tijd waarin culturele grenzen steeds vaker worden getrokken, kiest 1000 Strings bewust voor het tegenovergestelde: ontmoeting, uitwisseling en muzikale verbondenheid.