Παλαιός παρουσιαστής της ΕΡΤ αφήνει στην άκρη τα μικρόφωνα, τα μονδέλα και τις σαμπάνιες και μπαίνει με τα όσα σε υπόθεση μυστηρίου, ίντριγκας και κατασκόπων, γιατί 200 χιλιάρικα δεν είναι και τίποτα λεφτά του πεταματού.

Ταυτόχρονα όμως, έρχεται αντιμέτωπος (?) και με έναν λιγομόλητο ΝΙΝΙΑ, έναν σοβιετικό κουκουλοφόρο πορτιέρη που θέλει κι αυτός να λύσει (?) την υπόθεση με τον δικό του τρόπο. Κατασκοπική περιπέτεια απο την Σουηδία με εξαιρετικά άβολο ξύλο και ακόμα πιο άβολα αγγλικά, που σώνεται (?) απο μια εξαιρετική σκηνή σε μια ντισκοτέκ-μπουάτ, καθώς και απο μια τελική ευθεία που βρίσκει ΟΛΟ (σχεδόν) το καστ να παίζει κρυφτό σε μια έπαυλη, διότι ΓΙΑΤΙ ΟΧΙ.

Άχαστο διαμάντι απο τον απόλυτο πάτο του υπογείου της Κυψέλης.

Ρεβεγιόν τσίλικο, ρεβεγιόν μπάνικο με τους αγαπημένοι σας ποδκάστερς ξανά μαζί στην υπόγα που προσφέρει ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ όχι μαλακίες.

Στο έβγα του 2020 και στο έμπα του 2021 εξετάζομε μια ιστορία οικογενειακής τρέλας με σάουντρακ νιου χουέηβ meets γκλαμ meets κατι-σαν-πανκ-αλλα-οχι, αλλά επειδή ΡΕΒΕΓΙΟΝ μετά μάλλον ξεφεύγουμε επειδής είχαμε πολύ ντρίνκι αλλά λίγπ φαγί.

Σε κάθε περίπτωση ΧΑΠΙ ΝΙΟΥ ΓΙΑΡ και ΠΑΝΑΗΑ ΜΑΖΙ ΜΑΣ.

Πόλεμος των Άστρων φίλαι και φίλοι. Ένας κινηματογραφικός και ποπ-κάλτσουρ θεσμός, ένα φαινόμενο της δυτικής καλλιτεχνικής δημιουργίας, ενα σάη-φάη-αλλά-ουσιαστικά-καημπόικο που έγραψε ιστορία και συνεχίζει να το κάνει.

Αλλά. ΑΛΛΑ.

Μέσα σε όλα τα άλλα, γέννησε και αυτό. ΤΟ ΣΤΑΡ ΓΟΥΟΡΖ ΧΟΛΙΝΤΕΗ ΣΠΕΣΙΑΛ, ή αν θέτε ένα επεισόδιο του Ρετιρέ όπου το βασικό καστ φοράει φλοκάτες και ζει σε ένα σπίτι βγαλμένο απο τα πιο ερωτικά όνειρα των ΠΑΣΟΚ-ικών 90ς.

Όλο κλασσικό καστ του Σταρ Γουορζ είναι εδώ, αλλά μάλλον δεν το θυμάται επειδή #ναρκωτικά και επειδή #παραπολυποτογιαναξεχασουμεοτικαναμεαυτοτοσπεσιαλ αλλά την παράσταση ξεκάθαρα κλέβει ο σεναριογράφος αυτού του ονειρικού αίσχους, το οποίο πολλά χρόνια αργότερα θα έκλεβε γνωστή παρουσιάστρια της ελληνικής τηλεόρασης για να στήσει το Μπράβο Ρούλα.

Ένα χριστουγεννιάτικο δώρο απο τους τρεις μάγους της Αγιάς Ζώνης, για όλους εσάς και όλες εσές.

Μέρι Κρίσμας και άλλο κακό να μην σας βρει

Ταπεινός μεροκαματιάρης με θέματα, αλλά με πολύ αγάπη για τα Χριστούγεννα, παίρνει κρανίο εντόνως επειδής πολύς κόσμος δεν έχει πολύ αγάπη για τα Χριστούγεννα.

Επίσης και. Σε μικρή ηλικία είδε τον Αγιοβασίλη να ρίχνει έντονο μπαλαμούτι στην μαμά του και έκτοτε έχει χαλαρώσει ιμάντας, χάνει λάδια και άλλα μηχανολογικά.

Μια ανέλπιστα καλύτερη ταινία απο όσο τήνε περιγράφουμε, δικαίως παίρνει αποστάσεις απο φτηνά σλάσερ του κρισμάς-ικου sub genre και καταφέρνει να ξεπεράσει την τρικλοποδιές του χαμηλού της μπάτζετ, με μπόνους κανονάκι ένα κινηματογραφικό κλείσιμο που αγκαλιάζει την φράση "ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΠΟΛΥ ΝΟΗΜΑ".

Πρώτη στάση του Film Pit-ικού χριστουγεννιάτικου εξπρές για το 2020. ΘΑ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ.

Τι συμβαίνει όταν κατασκευάζεις ένα κινηματογραφικό όχημα για έναν μικρό αλλά φετιασμένο νέο που τον είχε κάνει ο πατέρας του εραστή του μαρουλιού και του αμύγδαλου;

Συμβαίνουν τα πάντα, αρκεί να προσέξεις το σμολ τάηπ του συμβολαίου, το οποίο σε αυτήν την περίπτωση δεν ΕΠΡΟΣΕΧΘΗΚΕ και κάπως έτσι κατάφερε να βάνει ο Χαλκ Χόγκαν όλο του το σόγι μέσα, κάτι που πέρα απο τα ΠΑΝΤΑ που γίνονται δεν το λες και ιδιαίτερα ΧΕΛΠΦΟΥΛ για την ταινία.

Με Έλιοτ Γκουλντ να τα έχει χάσει στον τζόγο (δεν εξηγείται αλλιώς η παρουσία του στην ταινία) και τον Τζαντ Νέλσον να τα έχει χάσει γενικώς, το Λιτολ Χερκιουλιζ (ιν ΘΡΙΝΤΙ) προσπαθεί με σθένος να ξεπεράσει την εικόνα του θεού Δια στα νερά μιας χέστρας, αλλά αποτυγχάνει.

Μια ταινία για πολύ γερά (κινηματογραφικά) νεύρα που δεν βλέπεται χωρίς την συνδρομή αλκοόλ. Ίσως και με αυτό δηλαδή πάλι να μην βλέπεται.

Ε ΦΙΛΜ ΠΙΤ ΚΛΑΣΣΙΚ.

Ο Τσαρλς Μπρόνσον, έχοντας πατήσει τα 64, φοράει πάλι το παλτό του τιμωρού λατίνων, μαύρων και παραστρατημένων λευκών κομμουνιστών και ξεχύνεται στους δρόμοι της Νέας Υόρκης, που όμως δεν είναι Νέα Υόρκη ακριβώς γιατί είναι και Λονδίνο.

Στο πλάι του αυτήν την φορά, ο σκληρός χήρος με το μουστάκι βρίσκει σοφούς γέροντες που ήξεραν τα πάντα όταν ήταν νέοι και ψήφιζαν Νέα Δημοκρατία, που πιστεύουν κι εκείνοι (όπως και αυτός άλλωστε) ότι οι νέοι είναι σκαταριαίοι και πρέπει να εκτελεστούν με κάθε τρόπο. Εκτός και αν ο νέος ντύνεται σαν απουσιολόγος του λυκείου ή / και μαθητής θρησκευτικής σχολής και πιστεύει οι τελικά ΝΑΙ, ΟΙ ΓΕΡΟΙ ΞΕΡΟΥΝ ΤΗΝ ΦΑΣΗ ΚΑΛΥΤΕΡΑ.

Ένα χορταστικό υπερθέαμα καταστροφής και πολυβολικής ηδονής και ένα χρήσιμο μάθημα που ηχεί σωστά και δυνατά μέχρι τις ημέρες μας: ΠΑΝΤΑ ΚΡΑΤΑΜΕ ΕΝΑ ΜΠΑΖΟΥΚΑ ΔΙΠΛΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ.

To Corman-ικό τσαρδί κερνάει αλλό ένα κινηματογραφικό πιάτο ποιότητας, που αυτήν την φορά μας σερβίρεται στο λόμπι ενός θρυλικού εμπορικού κέντρου.

Μανιακά ρομπότ-σεκιουριτάδες, ξέφρενα μπαλαμουτιάσματα after hours, φονικά λέηζερ, αυτόματες σκούπες ροβέντα ή όπως στο διάτανο λέγονται και ένας Ντικ Μίλερ σε ρόλο εξπρές.

To Chopping Mall είναι ό,τι καλύτερο μπορείς να δεις αν σου λείπουν οι εκπτώσεις, τα ψώνια εκτός του ίντρενε, αλλά και οι ρομποτικές δαγκάνες γενικότερα.

Δεύτερο πεσόδιο με το νέο φορμάτ, με Μάκη και Αχιλλέα στη Κυψέλη και Στέλιο σκοπιά στο θρυλικό πλέον φυλάκιo του Πολύδροσου ΠΑΥΛΑ ΙΣΩΣ-ΚΑΙ-ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ-ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΥ-ΑΛΛΑ-ΚΑΙ-ΟΧΙ.

Στην καρδιά της καρανθίνας νάμπερ δύο, το υπόγειο της Κυψέλης φορά τα καλοκαιρινά του και τραβάει για Χαβάη, εκεί που τα κορίτσα του Άντι του Σεντάρις μπλέκουν σε ένα σωρό περπέτειες (ΝΑΙ, ΠΕΡΠΕΤΕΙΕΣ), επειδή ιαπωνικός χρυσός, κομμουνισταί, γυμνά στήθη, κακοκαιρία και μικρά αεροσκάφη. Όχι απαραίτητα με αυτήν την σειρά σημασίας.

Μηνγουάηλ, ο Στυλιανός Καρακάσης βαράει σκοπιές κάπου μεταξύ Πολυδρόσου και Παράδεισου Αμαρουσίου, αν και εδώ που τα λέμε περισσότερο προς το πρώτο, το δεύτερο το βάζουμε για ξεκάρφωμα.

Ανάμεσα στις καλοκαιρινές αναζητήσεις του αξέχαστου Άντι, το ιντέρναλ προτσές του Στυλιανού και τις δικαστικές διαμάχες με τους καζανακοκαταστροφείς του Αβόπολις, ένα μόνο είναι σίγουρο: Το Φιλμ Πιτ ανεβαίνει πλέο πίπεδο.

Επίσης και. Είναι το Σάβατζ Μπητς η ταινία με τα πιο μικρά handguns στην ιστορία του σινεμά; Ντισκάς.

Επειδής πιάσαμε τα 50 και βαρύναμε, αποφασίσαμε να κάνουμε μια σειρά απο σερι ποδκαστ με καλεσμένοι που θα διαλέγουν ΕΚΕΙΝΟΙ ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΕΣ ΤΙΣ ΤΑΙΝΙΕΣ για να μην κουραζόμαστε εμείς.

Πρώτος καλεσμένος μας ο Άκης ο Καπράνος, ελβετικός σουγιάς γενικά, καπετάν Midnight Express ειδικά. Ο Άκης πέρα απο το χουίσκι του, έφερε μαζί του το Mad Foxes, μια ισπανικη εξπλοτέσιο πυροτεχνηματικοβοθρίλα, με ημίτρελους ναζί μηχανόβιους να τα βάζουν με τον ταμία της τοπικής ΔΑΠ της Μαδρίτης.

Ακολουθεί κακός χαμός ΚΑΙ ΕΝΑ ΑΚΟΜΑ ΤΕΜΑΧΙΣΜΕΝΟ ΠΟΥΛΙ (there's a pattern forming here) το οποίο όμως δεν παίζει και κάποιο συγκλονιστικό ρόλο στην ταινία, μιας και βλεπουμε ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΠΟΛΛΑ ΠΟΥΛΙΑ.

Στα θετικα της ταινιας (ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΛΑ), η στραβοκατουρημενη μηχανή με καλάθι του αρχηγου των ανωμαλων ναζι μηχανόβιων, που πάει βαρια-βαρια με 20 χιλιομετρα ανα ωρα, κάνοντας κάθε έφοδο των κακων μια διαδικασια 2 μηνων. ΠΕΡΙΠΟΥ.

Στα αρνητικα του ποδκαστ, η απουσια του Στελιου, που χτυπήθηκε απο σπανια νευρολογικη πάθηση η οποία τονε κρατησε μακρια μας.

Επίσης και. Χέστηκε.

Ποιος να το έλεγε όταν ξεκινούσαμε ότι θα φτάναμε κάποια μέρα στις 50 εκπομπες ΦΙΛΠΙ; ΠΟΙΟΣ ΝΑ ΤΟ ΕΛΕΓΕ; Σίγουρα όχι εμείς, γιατί θα ήταν ένα ΠΟΛΥ συγκεκριμένο θέμα συζήτησης. Δηλαδή γιατί όχι 30; Ή 70; Ή 100; Σε κάθε περίπτωση στις 100 θα ανατινάξουμε το υπόγειο της Κυψέλης ή κάτι ανάλογα εντυπωσιακό, αλλά μέχρι τότε φάτε Τζυμκάτα, ή αλλιώς την καλύτερη ταινία όλων των εποχών.

Νεαρός ανθυπο-Πετρούνιας πλευρίζεται απο τη κάτι-σαν-CIA η οποία τον στέλνει σε μια χώρα κατσικο-εραστών για να κερδίσει λέει ένα παιχνίδι με διαιτητές ερασιτέχνες νίντζα, έτσι ώστε ΑΝ το κερδίσει να διεκδικήσει κάτι γεω-πολιτικά μπένεφιτς, ώστε να μείνει η Αμερική με καλό χαρτί στην μάχη των πυρηνικών ή δορυφόρων ή κάτι τέτοιο ΑΔΙΑΝΟΗΤΑ ΗΛΙΘΙΟ.

Ο ανθυπο-Πετρούνιας λέει "ναι αμε, απο το να κάθομαι να κάνω διατροφή για να γυρίζω σαν τον μαλακα στα μονόζυγα, ας παίξω την ζωή μου στην ρουλέτα" και φεύγει για το παιχνίδι θάνατο στο γραφικό Γιδογαμιστάν.

HILARITY ENSUES.

ΠΕΝΗΝΤΑ ΕΚΠΟΜΠΕΣ ΡΕΠΡΕΖΕΝΤ ΡΕ