banał

Marzenie: Przewinąć życie do atrakcyjnych momentów i zapomnieć o tu i teraz, wyrwać się i zacząć żyć innym życiem w przyszłości. Tylko czy inne życie istnieje?  

Teraźniejszość zdaje się przytłaczać, jest nudna - niech przestanie istnieć. Wyciągam telefon lub zaczynam się spieszyć i pędzić. Robię to, aby uniknąć konfrontacji ze swoimi myślami i emocjami. Uciekam, a potem czuję się zmęczony, zestresowany i wyobcowany. Znowu zaglądam do telefonu, oglądam lub czytam coś w pośpiechu - chcę zabić wcześniejszy stres, wypełnić wolną chwilę i być produktywnym.   

A co gdybym spojrzał w lewo, w prawo, wziął głęboki oddech i tylko obserwował?   

ig: https://instagram.com/pbialasiewicz/ 

kontakt: [email protected] 

nowy odcinek podcastu w każdy wtorek

Kłamstwo towarzyszyło mi całe życie - wydawało się wygodne i bezpieczne, niczym alibi - nie muszę dyskutować i bronić swej racji. Kłamiąc mogłem kreować obraz kogoś lepszego niż jestem i za pomocą tej maski przypodobać się innym osobom - partnerce, rodzicom i znajomym.  Kłamstwo to strach przed samym sobą, strach przed odpowiedzialnością za swoje czyny i tego się bałem. Dlaczego kłamiemy? zapraszam wasz psotruś 

ig: https://instagram.com/pbialasiewicz/ 

kontakt: [email protected] 

nowy odcinek podcastu w każdy wtorek

W nocy, gdy świat śpi i panuje cisza, możesz znaleźć chwilę dla siebie i zaopiekować się sobą. Przyjrzeć się swoim rytuałom i nawykom. Ja za często zaglądam do telefonu, scrolluje, aby zabić czas - w wolnej chwili lub gdy się stresuję. Tak jakbym chciał aby „wolny” czas nie istniał. Niech minie i zniknie, aby przetrwać do jutra, zabić czas i pozbyć się nudy. Potem mam wyrzuty sumienia - zbyt wiele czasu zmarnowałem, jestem głupi.  

Drugi nawyk, to autokrytyka w momentach kryzysowych - gdy jestem zmęczony, zestresowany lub coś mi nie wyszło. Tracę wtedy uważność i kontrolę nad emocjami i reakcjami - powtarzam w myślach - nie nadaję się do tego, to nie ma sensu, jestem głupi i nikogo nie obchodzi moja praca. Wzmacnianie siebie przychodzi z łatwością, gdy jestem wypoczęty i w dobrym humorze, ale kluczowe są momenty stresowe, rutynowe tam, gdzie działam nawykowo. Zaglądanie do telefonu i autokrytyka jest negatywnym nawykiem. Możesz go zmienić na coś pozytywnego i budującego. Zapraszam do słuchania wasz psotruś 

ig: https://instagram.com/pbialasiewicz/  

kontakt: [email protected]  

nowy odcinek podcastu w każdy wtorek

Natłok myśli i zagłuszanie własnych emocji opanowałem do perfekcji. Gdy czuję zmęczenie lub mam problem zagłuszam się: telefonem, objadaniem, filmami albo rozmyślaniem o tym, na co nie mam wpływu, wspominam zdarzenia z przeszłości, myślę nad abstrakcyjnymi koncepcjami - takimi jak przebudowa Warszawy (tak jakbym miał na to wpływ). 

Moje lęki, niepokoje i problemy przykrywam gonitwą myśli. Problemy, które mogę rozwiązać, ale nie rozwiążę ich gdy wyprę je z umysłu. Natłok myśli to sygnał - zagłuszam emocje, uciekam od prawdy o sobie. Wycieńczający kompulsywny natłok myśli - prowadzący do bezsenności, zmęczenia i braku chęci do działania. A co gdyby udało się wsłuchać w niepokojący szum pojawiający się w głowie? Czego się z niego dowiesz? Zapraszam wasz Piotruś   

ig: https://instagram.com/pbialasiewicz/ 

kontakt: [email protected] 

nowy odcinek podcastu w każdy wtorek

Ze swojej przeszłości pamiętam tylko wycinki, a najlepiej te żenujące - jak pisałem z dziewczyną online, a w szkole bałem się do niej zagadać i nie mówiłem jej nawet cześć. Budowałem swój obraz na negatywnych wspomnieniach. Zapomniałem o wspaniałych chwilach, które przeżyłem, wyparłem je z pamięci - zbudowałem obraz nieśmiałego, nieporadnego, nudnego i nieprzystosowanego społecznie chłopca. A nie zawsze tak było. Smutkiem karmisz się jak sukcesem, jedno i drugie dostarcza emocji. Koleżanka mówiła mi: lubię się kłócić z chłopakiem, wtedy czuje że żyje, emocje to miłość. Nie obchodziło jej, że są one negatywne i destrukcyjne. Nie znała innych, a chciała odczuwać cokolwiek. Też chciałem czuć, więc wspomniałem najgorsze chwile - czułem smutek, żal i niepokój. Karmiłem się destrukcją. O tym jak każdego dnia się zmieniasz i kreujesz swój obraz. Zapraszam

Najstraszniejsze jest gdy przypadkowo wpadniesz w osobowość nr 3 z grupą znajomych nr 5 i nie wiesz, jak oni zareagują. jeżeli tak masz, to zapraszam do słuchania, wasz piotruś

ig: https://instagram.com/pbialasiewicz/ kontakt: [email protected]

nowy odcinek podcastu w każdy wtorek

ludzie, którzy mnie zranili, wracają we wspomnieniach. gdy wyobraźnia rysuje obraz nauczycielki, wydzierającej się na mnie. stoję zalany łzami i próbuję odpowiadać na pytania, na które nie znam odpowiedzi. ona krzyczy głośniej, oskarżając mnie o pomazanie ławki, której nie tknąłem długopisem. mam 10 lat, a te wspomnienie wraca w najmniej spodziewanych momentach nawet po 20 latach. czuję się wtedy jak malutki piotruś, osamotniony i zlękniony. jak zmienić w coś pozytywnego takie wspomnienia i przestać się ich bać? zapraszam wasz Piotruś.

ig: https://instagram.com/pbialasiewicz/ kontakt: [email protected]

nowy odcinek podcastu w każdy wtorek

Kapitalizm sprzyja alienacji i poczuciu pustki. Gdy ludzie są blisko siebie potrzebują niewiele rzeczy do szczęścia i czerpania radości z przebywania ze sobą. Będąc osobno bez szczerych relacji jesteśmy nieszczęśliwi. Reklamy wmawiają - posiadając rzeczy będziesz szczęśliwy. Kupujemy, aby poczuci się lepiej. Po czym czujemy dalej pustkę. Jesteśmy istotami ludzkimi, potrzebujemy ludzi a nie rzeczy. Zapraszam do słuchania wasz psotruś.

ig: https://instagram.com/pbialasiewicz/ kontakt: [email protected]