Kultur

Spark ass mat sengem Konzept vun enger klassescher Band schonn zanter Joren an de Concertshaiser ënnerwee. Elo kënnt den Ensembel zesumme mam Countertenor Valer Sabadus op Lëtzebuerg a spillt de Programm “Closer to paradise“. E Sonndeg sinn d‘Musekerinnen an d‘Museker am Kader vum Moselmusikfestival zu Mondorf-Les-Bains am Festsall, a wat ee genee do erwaart, dat huet de Flüttist Daniel Koschitzki dem Luc Boentges verroden.

"Innerer Frieden, äusserer Wandel.“ heescht d‘Buch, dat de Fari Khabipour publizéiert huet. An dësem Wierk befaasst sech de Psycholog mat Erzéiungsmethoden, déi dozou féieren, eis zu zefriddenen an esou och friddleche Mënsche maachen. De Konschtfotograf Gery Oth huet d‘Buch illustréiert an d‘Valerija Berdi huet mat hinnen zwee iwwer dëst Wierk geschwat.

A knappe Gedichter séngt den Auteur e Lueflidd op déi villfälteg Schéinheet vu Blummen a Kraider. De Michel Delage huet de Gedichtband (bei Michikusa Publishing erauskomm) gelies.

Den Iwwerbléck vun den neie Filmer mam Michel Delage.

Den T-Way, Battle Rap Legend vu Lëtzebuerg, huet viru Kuerzem en neien Album erausbruecht: “Monarch”. Nieft ugrëffege Battle Rap Lidder ginn et och entspaant Nummeren: den T-Way muss sech net méi beweisen. Fir iwwer Monarch ze schwätze war den T-Way, oder Tom Giombetti, live am Studio.

D’Mabe Fratti, eng Cellistin aus dem Guatemala, huet 2016 duerch eng Residenz am Goethe-Institut Mexico entdeckt, wou si haut schafft an an der improviséierter Musekszeen matmëscht. Zanter hirer Teenagerzäit mécht d’Mabe Fratti scho Musek an ass fräi an hirem Ëmgang mat Kollaborateure wéi Museker am Amor Muere Kollektiv, mat deene si d’lescht Joer eng LP erausbruecht huet - wéi och mat Titanic, hirem gemeinsame Projet mam Hector Tosta. “Sentir Que No Sabes” ass hir 4. Soloplack zanter dem Debut 2019. Dës weist eemol méi d’Subtilitéit vun der Musekerin a wéi si sech ëmmer méi wäit an d’Popmusek eraleet.

De Michel Delage, d'Valerija Berdi an de Jeff Schinker hunn am Grousse Kino dem Yorgos Lanthimos seng schwaarz Komedie beschwat.

D’Mabe Fratti, eng Cellistin aus dem Guatemala, huet 2016 duerch eng Residenz am Goethe-Institut Mexico entdeckt, wou si haut schafft an an der improviséierter Musekszeen matmëscht. Zanter hirer Teenagerzäit mécht d’Mabe Fratti scho Musek an ass fräi an hirem Ëmgang mat Kollaborateure wéi Museker am Amor Muere Kollektiv, mat deene si d’lescht Joer eng LP erausbruecht huet - wéi och mat Titanic, hirem gemeinsame Projet mam Hector Tosta. “Sentir Que No Sabes” ass hir 4. Soloplack zanter dem Debut 2019. Dës weist eemol méi d’Subtilitéit vun der Musekerin a wéi si sech ëmmer méi wäit an d’Popmusek eraleet.

Storytelling a Krichcommemoratioun am Kader vun der Pride Week; Liesunge bei der Gëlle Fra am Kader vun d'Stad liest; an nei Bichervirstellungen: dat a villes méi gëtt Iech am Kuluragenda vun der Woch vum Nicolas Calmes presentéiert.

Am kollektiven Interview mat dräi Journalisten aus der Belsch an zwee aus Lëtzebuerg, dorënner de Jeff Schinker, huet den Nicolas Mathieu iwwert den ambivalente Succès vu sengem mam Prix Goncourt ausgezeechente Roman "Leurs enfants après eux" geschwat a sech mat der Theateradapatatioun vum Roman, déi et am Escher Theater ze gesi gouf, méi wéi zefridde gestallt. Et goung awer och em d'Verfilmung, déi am Dezember soll erauskommen, em d'Erausfuerderungen, deenen sech en Auteur am digitalen Zäitalter muss stellen, em d'Jeux Olympiques zu Paräis an em d'Walen a Frankräich. Well wéi de Mathieu seet: "Si on organise les JO avec un gouvernement d'extrême-droite, ça la fout un peu mal." Mir lauschteren en Auszuch aus dem Interview.