Kultur

2025 ass bal iwwerstanen - Zäit, op dat zeréckzeblécken, wat d’Joer kulturell markéiert huet. De Marc Clement an de Jeff Schinker stellen hir 10 Placke vum Joer vir.

Dee belsche Journalist Jean-Bernard Rauzer trëfft sech mam Claude Luisier, e fréiere Schwäizer Holzfäller, dee sech vun der éischter Nout un an de Balafon verléift huet, a säi Liewen dem Perfektionéiere vum westafrikaneschen Xylophon verschriwwen huet. An dann ass do nach de Christophe Erard, e renomméierte Multiinstrumentalist, deen Concerten a Musekscoursen am Ex-Rex, dem Weltmusekzentrum zu La Chaux-de-Fonds, ubitt, an dat natierlech fir Balafon.

Déi renomméiert Biennalë vu Venedeg: Mam Joé Birchen kucke mir zeréck op déi 19. Architekturbiennale 2025; mam Kerstin Thalau an der plastescher Kënschtlerin Aline Bouvy woe mir eng Aart Ausbléck op déi nächst Konschtbiennale 2026 zu Venedeg.

Den Charlie Chaplin an de Winston Churchill trëppele laanscht d’Mier a schwätzen iwwer Depressioun - dat kéint och d’Prämiss vun engem Witz sinn, ass awer de facto d’Ausgangssituatioun vum Michael Köhlmaier sengem Roman “Zwei Herren am Strand”. Dee verstuerwene Frank Feitler wollt de Roman op d’Bün bréngen, schlussendlech ass et awer den Ivan Panteleev, deen de Luc Feit an de Steve Karier dirigéiert. De Jeff Schinker war sech d'Stéck ukucken a liwwert eis seng Andréck.

Viru 55 Joer hunn de Fotograf Lucien Clergue, den Auteur Michel Tournier an den Historiker Jean-Maurice Rouquette d’Rencontres internationales de la Photographie d’Arles an d’Liewe geruff. Dëst fir am agreabele südfranséische Summer der Fotokonscht méi Unerkennung ze verschafen. Hir Pläng sinn opgaangen. Zanter 2017 engagéiert sech d’ASBL Lët’z Arles dofir, datt och Lëtzebuergesch Kënschtler:innen um, ewell renomméierte, Festival hir Plaz kréien. De leschte Summer huet, ënner anerem, d’Carine Krecké an der historescher Chapelle de la Charité ausgestallt an d’Marie Capesius hat eng länger Residenz zu Arles. D’Kerstin Thalau kuckt nach emol zeréck an och e bëssen no vir, also op Arles 2026.

Eng Horrorfilm-Ambiance à la “Jaws” an “The Omen” schwieft iwwer dësem Polit-Thriller, an deem de Kleber Mendonça Filho d'Zäit vun der Militärdiktatur a Brasilien opschafft. De Michel Delage, d'Valerija Berdi an d'Vesna Andonovic hunn de Film am Grousse Kino beschwat.

Fir déi eng ass et den optimale Chrëschtdagskaddo, mat deem ee seng Famill ka quälen, fir déi aner een "objet de risée", wéi een op Franséisch esou seet. Wärend de Sarkozy a säin Editeur Fayard sech also d’Hänn reiwen, well d'Buch sech wéi waarm Bréidercher verkeeft, weess déi franséisch Intelligentsia grad net, ob se soll a Fremdscham versénken oder iwwer dat seele penibelt Machwierk just de Kapp rëselen a laachen. Wien déi 210 Säite vun “Le journal d’un prisonnier” awer liest, deem vergeet d’Laachen. Den Tom Haas an de Jeff Schinker hu sech derduerch gekämpft - a liwweren Iech hir Andréck.

Den 100,7 annoncéiert de Gewënner oder d'Gewënnerin vum KLANG, de Präis fir de beschte Song vum Joer.

“Zwei Herren am Strand” - dat sinn als éischt eemol déi vum Schrëftsteller Michael Köhlmeier virgestallte Renconteren tëschent dem Charie Chaplin an dem Winston Churchill. Duerno ass et ee Projet vum Frank Feitler gewiescht, deen eis virun zwee Joer verlooss huet. Déi zwee Häre sinn awer bliwwen, gespillt vum Luc Feit a vum Steve Karier, déi den Churchill an den Chaplin ënner der Regie vun Ivan Panteleev inkarnéieren - an déi de Jeff Schinker am Studio begréisst.