1935, also viru genee 90 Joer, huet de franséischen Acteur, Metteur-en-scène, plastesche Kënschtler an Theater-Theoretiker Antonin Artaud den “Théâtre de la cruauté” an d’Liewe geruff. Theater war a sengen Ae méi wéi Text oder Narratioun: eng radikal Performance sollt beim Spectateur fir e kierperlecht, jo kathartescht Erliefnes suergen. Ass Iech alles bekannt? Da wësst Dir och, datt de Marseiller Artaud, 1896 gebuer an 1948 gestuerwen, vu Kandheet un ënner chronescher Péng an Iwwerempfindlechkeet gelidden huet, spéider laang Zäit an der Psychiatrie mat Medikamenter an Elektroschocken traitéiert gouf. Firwat sech nei mam Antonin Artaud beschäftegen? Dat ass d’Kerstin Thalau vun der Londoner Curatrice Agnes Gryczkowska gewuer ginn, déi aktuell d’Expo “Theatre of Cruelty” am Casino Lëtzebuerg presentéiert.

E kompromësslose Journal intime du deuil - dat ass dat, wat d’Rebeka Warrior, méi bekannt als Sängerin vum Elektroduo Kompromat, eis an hirem éischte Roman proposéiert. “Toutes les vies”, dat bei Stock erauskoum, gouf mam Prix de Flore ausgezeechent. Ob dës Auszeechnung justifiéiert ass, verréit eis de Jeff Schinker a senger Rezensioun.

D'Yona ass eng jonk Lëtzebuerger Popmusekerin. Si spillt de Samschdeg den Owend um Belval ee Concert am Mix'n Kava um Belval. Ënner dem Material ass och déi rezent Single "Frozen" ... déi bei d'Joreszäit passt an Erfarungen a Finnland erëmspigelt. De Marc Clement schwätzt mat der Gewënnerin vum Audience Award beim Screaming Fields dëst Joer.

Déi brittesch Schrëftstellerin Zadie Smith ass bekannt fir Bestseller-Romaner wéi "White Teeth", "N-W" an "On Beauty". Mee si huet och reegelméisseg Essaye geschriwwen an eng Sammlung vun dëse koumen elo als Buch mam Titel "Dead And Alive" eraus. D‘Claire Barthelemy huet fir eis eragelies.

Si heesche Laura, Antinoa, Rosanna, Luisa ... si wuessen op am wonnerschéine Salento a Süditalien a sichen hire Wee fir hir Fräiheet ze fannen. Weeër, déi net einfach sinn an heiansdo e héije perséinlechen Asaz fuerderen. D’Valerija Berdi an de Michel Delage hunn der Maria Grazia Galati hir véier Erzielungen, déi ënner dem Titel "Femmes libres à l’intérieur" am Verlag Passaparola erauskoumen, gelies.

Den Iwwerbléck vun der aktueller Filmprogrammatioun mam Michel Delage

Am Dominik Moll sengem Drama enquêtéiert eng Polizistin (Léa Drucker) iwwer aner Polizisten, déi e Manifestant uerg verwonnt hunn, an domat an e Loyalitéitskonflikt geréit. De Film beschwätzen de Michel Delage, d'Valerija Berdi an d'Vesna Andonovic.

An eisen Theaterrezensioune vun haut setze mir eis direkt zweemol mam Doud auserneen: eemol op eng méi lëschteg Manéier, am TOL, wou den Nicolas Calmes “Toute dernière fois” kucke war, an eemol op eng poetesch, quantephysesch Manéier, am Centaure, wou de Jeff Schinker dem Nick Payne säi Stéck "Constellations" gesinn huet.

An eisen Theaterrezensioune vun haut setze mir eis direkt zweemol mam Doud auserneen: eemol op eng méi lëschteg Manéier, am TOL, wou den Nicolas Calmes “Toute dernière fois” kucke war, an eemol op eng poetesch, quantephysesch Manéier, am Centaure, wou de Jeff Schinker dem Nick Payne säi Stéck "Constellations" gesinn huet.

De Michel Delage iwwer "Franz à la Fenice. Histoire où la mort s'invite" (Ed. L'Herbe qui tremble) a "Comment" (Phi), also d'Bänn 11 an 12 vum Lambert Schlechter sengem Zyklus "Le Murmure du monde"