Lestin

Svavar Pétur Eysteinsson, betur þekktur sem Prins Póló, tónlistarmaður, grafískur hönnuður, myndlistarmaður, ferðaþjónustubóndi, bulsugerðarmaður og svo framvegis, er gestur Lestarinnar í dag. Senn klárast sýning hans í Gerðubergi í Breiðholti en þar sýnir hann grafíkverk, ljósmyndir og myndbandsverk. En samhliða sýningunni kom út samnefnd sex laga stuttskífa: Hvernig ertu? þar sem prinsinn veltir meðal annars fyrir sér tímanum og tilgangi lífsins.

Dreifinga- og framleiðslufyrirtækið A24 hefur á undanförnum áratug stimplað sig inn sem eitthvað það framsæknasta og svalasta í kvikmyndabransanum. Nafn fyrirtækisins er kannski ekki endilega gæðastimpill, frekar loforð um að eitthvað óvenjulegt og óvænt muni eiga sér stað á skjánum. Við kynnum okkur A24 og ræðum tilraunakenndar kvikmyndir þeirra við Gunnar Theodór Eggertsson.

Samfélagsmiðillinn BeReal nýtur mikilla vinsælda um allan heim, hann krefst ekki mikils af þér, bara að þú sért raunveruleg. Einu sinni á dag, á sama tíma og allir vinir þínir sem nota miðilinn, þarftu að taka mynd af því sem þú ert að gera einmitt þá stundina.

Barir og skemmtistaðir í Los Angeles loka lögum samkvæmt klukkan tvö að nóttu en þá fyrst byrjar ballið þar vestra. Þórður Ingi jónsson ræðir við partýdrottninguna og plötusnúðinn Mapamota í L.A. sem stýrir fjörinu þegar kvölda tekur.

Rúmum tveimur árum eftir að lokaþátturinn af Game of Thrones fór í loftið og 18 milljónir manns söfnuðust saman fyrir framan sjónvarpið er loks kominn nýr þáttur frá sömu höfundum. House of the Dragon á að gerast um það bil 200 árum áður en þættirnir Game of Thrones gerast og eru byggðir á bók George R.R. Martin, Fire and Blood. Þættirnir voru frumsýndir 21. Ágúst, 10 milljónir horfðu í Bandaríkjunum sem gerir það að vinsælustu frumsýningu þáttaraðar HBO. Það sem verra er, er að ekki er hægt með neinum löglegum hætti að sjá þessa þætti á Íslandi.

Hamraborgin er menningamiðja Kópavogsbæjar en á sama tíma menningarfyrirbæri sem ungir listamenn hafa unnið með á undanförnum árum, hampað hverfinu með hæfilegu glotti. Við kíkjum upp í Kópavog og heyrum um listahátíðina Hamraborg Festival sem haldin er í annað sinn um helgina. Listafólk kemur sér fyrir í Euromarket, Gullsmiðju Óla og Kaffi Catalínu, svo einhverjir sýningarstaðir séu nefndir.

Við spjöllum um rymjandi svarthol sem vakti athygli á netinu í byrjun vikunnar og förum yfir tilnefningar til kvikmyndaverðlauna Norðurlandaráðs sem voru kynntar í dag.

Tekjublað Frjálsrar verslunar og Stundarinnar komu út í lok seinustu viku, við ræðum við Aðalstein Kjartansson blaðamann Stundarinnar um það hvað fer fram þessa daga sem gögn eru opinber á skrifstofu ríkisskattstjóra og kynnum okkur inntak metsölubókar frá árinu 1992

Davíð Roach Gunnarsson hlýddi á nýsjálensku tónlistarkonunnar Aldous Harding í Hljómahöllinni í Keflavík í síðustu viku. Davíð gefur okkur tónleikaskýrslu undir lok Lestarinnar í dag.

Og við pælum í dansandi stjórnmálamönnum. Frá Boris Yeltsin til Sönnu Marín.

Platan Renaissance kom út 29. Júlí síðastliðin, og hefur hún fengið góðar viðtökur hjá óvæntum hópi hlustenda, sem voru jafnvel ekki Beyoncé aðdáendur fyrir útkomu þessarar plötu. Beyoncé er lofuð af tónlistargagnrýnendum fyrir frábæra house tónlistog við ætlum að ræða hversu vel henni tókst til við Natalie Gunnarsdóttur, DJ Yamaho.

Sölvi Halldórsson pistlahöfundur deilir með okkur sögum af samskiptum sínum við nokkrar konur sem eiga það eitt sameiginlegt að heita allar Kristín, samskiptum sem hann dró lærdóm af. Haustið nálgast og Sölvi er farinn að leiða hugann að sultugerð.

Við segjum ykkur líka frá tónlistartímariti sem er orðið 40 ára, en hefur á því tímabili einbeitt sér að ýmis konar framsækinni og tilraunakenndri tónlist. Það heitir The Wire, Björk hefur tvisvar prýtt forsíðu þess og Sigur Rós einu sinni, en The Wire hóf göngu sína árið 1982 fyrst sem djasstímarit en síðar víkkuðu efnistökin, nema hvað vinsælustu tónlistina á hverjum tíma hefur tímaritið yfirleitt látið vera.

Í sumar hóf HBO sjónvarpsstöðin sýningu á nýjum þáttum kanadíska grínistans Nathan Fielder. Þættirnir hafa vakið mikla athygli, jákvæða og neikvæða. Við ræðum umdeildar hliðar þátts sem er á mörkum gríns og raunveruleika við grínistana Sölku Gullbrá Þórarinsdóttur og Pálma Frey Hauksson.

Gamla eldavélin hans Kristjáns er komin á eftirlaun en hún hefur verið í stöðugri notkun frá árinu 1948. Í dag endurflytjum við innslag Krisjáns frá því í desember í fyrra þar sem hann minnist Rafha-eldavélarinnar sinnar, kynnir sér sögu hennar, heyrir um hafnfirska fyrirtækið sem framleiddi vélina og fyrri eiganda sem bakaði margar sortir af smákökum fyrir hver jól í litla ofninum.

Hvað ef sósan klikkar? Hvað ef allt fer úrskeiðis? Hvað ef einhver opnar inn í fataskápinn og sér óreiðuna? Gunnella Hólmarsdóttir rannsakaði tengsl matreiðslubóka við taugaáföll kvenna og vann heimildarverk upp úr viðtölum við ömmu sína, húsmóðurina Gunnellu. Útkoman er matreiðsluþáttur með áhorfendum og allt getur farið úrskeiðis.

Sólbjört Vera Ómarsdóttir myndlistarkona veltir fyrir sér í ljóðrænum pistli muninum á því að búa í nöktu húsi og klæddu húsi. Hún kallar hús þar sem íbúar þess reykja í baði og lesa og þrífa tómatssósuslettur kvöldmatarins bara á morgun, nakin. Þannig gerir fólk ekki í klæddum húsum.

Við heyrum í Íslendingi sem geymir einn af fjórtán lyklunum að internetinu. Nokkrum sinnum á ári þarf Ólafur Guðmundsson að mæta með lykilinn sinn í leikræna athöfn í hátæknilegu öryggisrými í Virginíu eða Los Angeles. Viðtalið tók Kristján Guðjónsson í febrúar fyrr á árinu.

Myndlistarmennirnir Salka Rósinkranz og Tóta Kolbeinsdóttir hafa undanfarið mánuð eða svo verið að prenta myndir á hverjum degi, í Gryfjunni í Ásmundasal. Þær settu sér það markmið að prenta eina mynd hvor á dag. Útkoman verður svo gefin út í bókverki sem kemur út á næstu dögum.

Bylting á HBO Max veldur því að veitan kemur seinna til Íslands og efnisframboð minnkar, þetta kemur fram í grein Arnórs Steins Ívarssonar í Kjarnanum, við ætlum að ræða við hann um streymisveitur og velta fyrir okkur áhrifunum sem samruni tveggja fyrirtækja gæti haft á sjónvarpsþáttaframleiðslu.

Ásgeir Ingólfsson flytur okkur pistil um heimildarmyndina The Killing of a Journalist, morðið á blaðamanni. Hann veltir fyrir sér hliðstæðu atburðanna sem myndin fjallar um og ákveðinna íslenskra fjölmiðlamála. Morðin sem myndin fjallar um urðu kveikjan að stærstu mótmælum Slóvakíu síðan Kommúnisminn féll.

Í þessum seinasta Lestarþætti fyrir sumarfrí grandskoðum við nýja tegund auglýsinga. ?Branded entertainment? kallast það þegar fyrirtæki standa fyrir framleiðslu efnis sem er ætlað að auka velvild í garð fyrirtækisins. Fjölmargir íslenskir sjónvarpsþættir, hlaðvörp og tónlistarhátíðir hafa verið framleidd með þessum hætti.

Berglind Rós Magnúsdóttir heldur áfram að fjalla um stéttaskiptingu í íslensku samfélagi og að þessu sinni beinir hún sjónum sínum að þorpum og hverfum.

Á föstudag kemur tónskáldið og gítarleikarinn Brynjar Daðason fram á tónleikum í Mengi ásamt hljómsveit. Hann gaf út sína fyrstu plötu í desember, ?Pretty Late? sem kom út á vegum Mengi Records, en upptökum stýrði Skúli Sverrisson. Tónlistin er sveimandi tilraunatónlist þar sem gítarinn er í fyrirrúmi. Við ræðum við gítarleikarann unga.

Eftir að hafa rekist á bók eftir konu sem hafði kennt femínska sjálfsvörn í 30 ár setti Elínborg Hörpu og Önundardóttir sig í samband við hana og óskaði eftir því að fá að læra af henni. Og nú um helgina standa félagasamtökin Slagtog fyrir námskeiði í femínskri sjálfsvörn fyrir konur og transfólk. Við ætlum að kynna okkur þetta fyrirbæri, sem er samkvæmt Elínborgu, öflug forvörn gegn ofbeldi.

Þriðja þáttaröðin af teiknimyndaþáttunum Love Death and Robots er komin á streymisveituna Netflix. Hver þáttur er sjálfstæð saga teiknuð í sínum sérstaka stíl. En allir takast þættirnir á við framtíðina, tækni og vísindaskáldskap. Salvör Bergmann rýnir í þættina.