Lestin

Hjónavígslutilkynningar í blöðum og sambandandsskráningar á Facebook eru úr móð. Síðasta rúma árið hafa meðvituðustu Instagram notendurnir nýtt sér nýja, mun varfærnislegri aðferð til að ljóstra upp um nýjar ástir. Á ensku hefur verið gripið til markaðshugtaksins soft launch, hér í Lestinni kjósum við að kalla það: linkynningu.

Við fræðumst um það sem er að gerast í finnskri samtímamenningu.Erla Elíasdóttir Völudóttir, þýðandi, segir okkur meðal annars frá bókum, sjónvarpi, bíó og deilum í finnska rappheiminum.

Júlía Margrét Einarsdóttir, sjónvarpsgagnrýnandi Lestarinnar, hefur fylgst með raunveruleikaþáttunum Bachelor síðan þeir hófu göngu sína árið 2002. Styr hefur staðið um framleiðendur þáttanna eftir að stjórnandi þeirra varði rasíska fortíð eins keppanda og var rekinn í kjölfarið. Margir aðdáendur mótmæltu brottvísun hans, en þættirnir halda áfram og nú með tveimur kvenkyns þáttastjórnendum. Nýjasta þáttaröðin hefur göngu sína í haust og þá er það grunnskólakennarinn Michelle, sem er fjórða svarta manneskjan í aðalhlutverki þáttanna, sem velur úr hópi föngulegra vonbiðla.

Við höldum niður í Skeifu þar sem tölvuleikjafyrirtækið Parity er staðsett, en nú fyrir helgi sendi fyrirtækið frá sér fyrstu kitluna fyrir tölvuleikinn Island of Winds, eyja káranna, sem kemur út á næsta ári. Kitlan hefur fengið yfir 120 þúsund áhorf á fjórum dögum og góðar viðtökur. Við ræðum við stofnanda Parity, Maríu Guðmundsdóttur, um galdra tölvuleikjanna og mikilvægi þess að konur taki pláss í hönnun þeirra.

Magnús Thorlacius notaði sumarið í að rannsaka sjálfsmynd Kópavogs. Hann skoðaði atburði í sögu bæjarfélagsins og kennileiti þess út frá óvæntum sjónarhornum og hefur sagt frá niðurstöðum sínum í pistlaröð hér í lestinni í haust. Hann hefur fjallað um skítalækinn svokallaða, vinabæinn Wuhan og í dag veltir hann fyrir sér tilraunum Kópavogs til að kallast borg.

Við heyrum líka um plötu sem fagnar aldarfjórðungs upptökuafmæli, Buena Vista Social Club. Tónlistarmaðurinn Tómas R. Einarsson segir okkur frá plötunni, listamönnunum á bakvið hana og listfengi hennar.

Á föstudag var frumsýnd framtíðar-geimmyndin Dune í leikstjórn Denis Villeneuve. Það hefur verið beðið eftir myndinni með mikilli eftirvæntingu, ekki aðeins er þetta rándýr stórmynd frá einum heitasta kvikmyndagerðarmanni Hollywood, heldur er bók Frank Herberts frá 1965 sem myndin byggir á einhver mest selda og þekktasta vísindaskáldsaga seinni ára, margrómuð, haft gríðarleg áhrif í dægumenningunni, og alræmd fyrir að erfitt sé að aðlaga hana að kvikmyndaforminu. Við hringjum til New York í Lestinni í dag og ræðum við Kára Emil Helgason en íslensk þýðing hans á Dúnu er væntanleg.

Ólafur Þór Jóelsson, stjórnandi sjónvarpsþáttarins GameTíví lítur líka við. Hann hóf feril sinn í ötölvuleikjaumfjöllun í útvarpi, gerði garðinn frægan á PoppTíví hinu sáluga og fór þaðan á Stöð tvö og á streymisveitur. En það er ekki bara vettvangur umfjöllunarinnar sem hefur breyst heldur einnig eðli hennar, því einn helsti starfi tölvuleikjablaðamannsins Ólafs þessa dagana er að bókstaflega spila tölvuleiki í beinni útsendingu - öðrum til skemmtunar.

Og Kristlín Dís Ingilínardóttir flytur okkur pistil um ábyrgð, ástarævintýri með Dana og það sem hún kallar makleg málagjöld.

Í kvöld er höfundarverk Halldórs Laxness Haldórssonar, Þétting hryggðar, frumsýnt á litla sviði Borgarleikhúsins. Við ræðum við Dóra um leikhúsdrauminn, móðgunarmenningu, sviðshöfundabraut Listaháskólans og sitthvað fleira.

Fjöldatakmarkanir voru rýmkaðar á miðnætti, 500 manns mega koma saman, og 1500 ef allri framvísa hraðprófi, notast við grímur eða halda fjarlægð. Undantekning á þessu eru skólaskemmtanir, framhaldsskólaböllin, en þar mega framhaldsskólanemar loksins dansa í þvögu og jafnvel detta í góðan ballsleik. Við ræðum böll í Lest dagsins.

Við rýnum í þrjár nýjar íslenskar þáttaraðir á Stöð 2. Allt léttir og hressandi mannslífsþættir með skvettu af raunveruleikasjónvarpi, gamanleik og fræðslu. Þetta eru Fyrsta blikið, Allskonar kynlíf og #Samstarf.

Hvað á barnið að heita? Þetta er stór spurning í lífi verðandi foreldris og þar getur verið gott að grípa í fyrirmyndir. Í dag fáum við heimsókn frá móður ungrar stúlku með sterkt, feminískt, nígerískt nafn.

Og við ræðum um klæðaburð stjarnanna á Met Gala-glamúrhátíðinni sem fór fram í vikunni

Kvikmyndin Sóley frá 1982 eftir róttæku myndlistarkonuna Rósku og eiginmann hennar Manrico Pavalettoni verður sýnd í fyrsta skipti í áraraðir í Bíó Paradís á sunnudaginn. Það hefur hreinlega ekki sést til Sóleyjar um langa hríð en kvikmyndagerðarmennirnir og hjónin Þorbjörg Jónsdóttir og Lee Lorenzo Lynch hafa unnið hörðum höndum seinustu ár við að koma eina eintakinu sem vitað er um í heiminum í sýningarhæft ástand.

Við ræðum svo við nígeríska rithöfundinn og feministann Chimamöndu Ngozi Adiche, sem heimsótti Ísland nú á dögunum. Adichie er einhver þekktasti rithöfundur heims um þessar mundir, skrifar stórar epískar sögur um ástir, örlög, stíð og upplifun innflytjenda, en hún hefur einnig vakið athygli sem talskona fyrir jafnrétti kynjanna, ekki síst í TED-fyrirlestrinum Við ættum öll að vera feministar. Við setjumst niður með Chimamöndu Ngozi Adichie og ræðum bókmenntir, feminisma og þrúgandi andrúmsloft samfélagsmiðla.

Blaðakonan Barbara Demick hefur ferðast um heiminn undanfarinn aldarfjórðung og fjallað um nokkur af lokuðustu samfélögum heims. Í nýjustu bók sinni fjallar hún um bæinn Ngaba í Tíbet sem er einn allra lokaðasti staður í Kína. Við ræddum við Barböru á bókmenntahátíð í Reykjavík í síðustu viku, um starf erlenda fréttaritarans, um ofríki kínverja í Tíbet, og hvað gæti gerst eftir að andlegur leiðtogi Tíbeta, hinn áttræði Dalai Lama, fellur frá.

Í október fer eitt stærsta rafíþróttamót heims fram í laugardagshöll þar sem stjörnur í heimi tölvuleiksins League of Legends takast á. Mótið er stærðarinnar skrautfjöður í hatt Rafíþróttasamtaka íslands sem einblína þó ekki á peningana, heldur setja heilsu og velferð ungs fólks í miðið í sinni vinnu.

Og Steindór Grétar Jónsson flytur okkur pistil um bókina Afropean: Notes from Black Europe eftir Johny Pitts. Pitts þessi nýtir þetta hugtak, afrópean eða afrópskur, til að lýsa sjálfum sér og öðrum svörtum evrópumönnum í bókinni sem er allt í senn ferðabók og djúpköfun hvað það þýðir að vera svartur í Evrópu.

Tveir meðlima þríeykisins úr sjónvarpsþáttunum Æði, þeir Brynjar Steinn Gylfason, betur þekktur sem Binni Glee, og Patrekur Jamie taka sér far með Lestinni.

Þeir spjalla um lífið sem raunveruleikastjörnur, slangurskotið tungutak sitt og pólitík.

Nú standa yfir réttarhöld í New York yfir manni sem kallar sig ?the Pied Piper of RnB?. Nafngiftin er óþægileg, í ljósi þeirra ásakana sem R.Kelly situr undir, óþægilega viðeigandi.

Ásgeir H. Ingólfsson sendir okkur seinni pistil sinn um kvikmyndahátíðina í Karlovy Vary í Tékklandi, en hátíðin er ein sú virtasta sem fer fram ár hvert. Hann segir okkur frá þremur myndum, hina frönsku Les Olympiades, dönsku Verdens Verste Menneske og finnsku Klefa númer 6.

Laxveiðiljósmyndin er orðin að þekktu minni í sjónrænni menningu íslensks samtíma. Íslenskri karlmenn hafa verið duglegir að nota þessar myndir á samfélagsmiðlum og ekki síst á stefnómótaforritinu Tinder, kannski til að sýna að þeir séu ævintýragjarnir útivistarmenn, eða kannski til að séu raunverulegir karlmenn, geti fært björg í bú. Við ræðum við myndlistarkonuna Rakel McMahon sem rannsakar karlmennsku og laxveiðiljósmyndir í sýningu sem opnar um helgina.

Í febrúar greindum við frá því að bíræfinn bókaþjófur herjaði á íslenska rithöfunda, og raunar rithöfunda um allan heim, og rændi frá þeim óútgefnum handritum. Nú hefur þrjóturinn látið aftur til skarar skríða hér á landi. Fríða Ísberg segir okkur sögu sína auk þess sem við köfum dýpra í blekkingarheim bókaþjófsins með hjálp blaðamanna New Yorker tímaritsins.

Magnús Thorlacius notaði sumarið í að rannsaka sjálfsmynd Kópavogs. Hann skoðaði atburði í sögu bæjarfélagsins og kennileiti þess út frá óvæntum sjónarhornum og hann segir frá niðurstöðum sínum í pistlaröð hér í lestinni í haust. Í síðustu viku fjallaði hann um hinn svokallaða Skítalæk og í dag fjallar hann um vinabæi Kópavogs.

Og hljómsveitin Gróa heimsækir okkur undir lok þáttar, en tríóið gaf nýlega út sína þriðju plötu, What I like to do. Karólína, Hrafnhildur og Fríða setjast um borð í Lestina og ræða plötuna, tónlistarmyndbönd, post-dreifingu, Berlín og lagasmíðar á tímum samkomutakmarkana.